Dit is (wat ze noemen) een valstreepgat.
"Soms valt in een dunne wolkenlaag die de hemel bedekt plotseling een geïsoleerd gat. Deze gaten kunnen opmerkelijk symmetrisch zijn, bijna perfecte circels of elipsen.De gaten worden valstreepgaten genoemd.De gaten ontstaan meestal in dunne altocumulus, hoewel ze ook wel zijn waargenomen in cirrocumulus. Deze wolken bestaan uit onderkoelde waterdruppeltjes - de druppeltjes zijn niet bevroren, hoewel hun temperatuur onder de 0°C ligt. In een deel van de laag treedt plotseling bevriezing op en dit verspreid zich, waarbij de ijskristallen naar lagere niveaus vallen.
Onder het gat zijn vaak slierten cirrus te zien, maar soms smelten of verdampen de ijskristallen als ze een lagere, warmere laag bereiken en laten dan geen ander spoor na dan het gat zelf.
Het is niet precies duidelijk hoe de ijsvormig (bevriezing) in de wolk in gang wordt gezet. Mogenlijk gebeurt dit door ijskristallen die uit een nog hogere, onzichtbare laag cirrus vallen. IJsvorming lijkt zich vanuit één punt te verspreiden, vaak in een waaierpatroon. Het precieze mechanisme blijft onduidelijk, maar men denkt dat sommige grotere druppeltjes bij bevriezing uiteenvallen, waarbij ijsdeeltjes zich in de omgeving verspreiden en als vrieskernen dienen voor andere vloeibare druppeltjes.
Een enigzins vergelijkbaar fenomeen is te zien als een vliegtuig een open spoor trekt door dunne bewolking, wat een 'verdwijnspoor' wordt genoemd. In dit geval is de oorzaak van de bevriezing echter gemakkelijk te verklaren, namenlijk uit de uitstoting van deeltjes door de vliegtuigmotoren."
Bron; Het weerboekje, pagina 96
"Soms valt in een dunne wolkenlaag die de hemel bedekt plotseling een geïsoleerd gat. Deze gaten kunnen opmerkelijk symmetrisch zijn, bijna perfecte circels of elipsen.De gaten worden valstreepgaten genoemd.De gaten ontstaan meestal in dunne altocumulus, hoewel ze ook wel zijn waargenomen in cirrocumulus. Deze wolken bestaan uit onderkoelde waterdruppeltjes - de druppeltjes zijn niet bevroren, hoewel hun temperatuur onder de 0°C ligt. In een deel van de laag treedt plotseling bevriezing op en dit verspreid zich, waarbij de ijskristallen naar lagere niveaus vallen.
Onder het gat zijn vaak slierten cirrus te zien, maar soms smelten of verdampen de ijskristallen als ze een lagere, warmere laag bereiken en laten dan geen ander spoor na dan het gat zelf.
Het is niet precies duidelijk hoe de ijsvormig (bevriezing) in de wolk in gang wordt gezet. Mogenlijk gebeurt dit door ijskristallen die uit een nog hogere, onzichtbare laag cirrus vallen. IJsvorming lijkt zich vanuit één punt te verspreiden, vaak in een waaierpatroon. Het precieze mechanisme blijft onduidelijk, maar men denkt dat sommige grotere druppeltjes bij bevriezing uiteenvallen, waarbij ijsdeeltjes zich in de omgeving verspreiden en als vrieskernen dienen voor andere vloeibare druppeltjes.
Een enigzins vergelijkbaar fenomeen is te zien als een vliegtuig een open spoor trekt door dunne bewolking, wat een 'verdwijnspoor' wordt genoemd. In dit geval is de oorzaak van de bevriezing echter gemakkelijk te verklaren, namenlijk uit de uitstoting van deeltjes door de vliegtuigmotoren."
Bron; Het weerboekje, pagina 96
Bericht laatst bijgewerkt: 23-09-2004 22:00
Een echte freak verzaakt niet
