Zoals te lezen valt in "Woest en WIld" van uitgeverij Infoplaza uit 2019:
Achteraf hadden we kunnen weten dat de winter van '13 de koudste zou worden sinds 1963, maar achteraf kijk je een koe in de kont.
De meteorologen vliegen elkaar nog steeds in de haren over de vraag wát dit uitzonderlijk lange en barre winterweer veroorzaakt heeft. De verklaringen variëren van SSW, via toeval tot effecten van Global Warming. Feit is, dat niemand het had voorzien.
De winter als geheel kwam laat op gang, na een uitzonderlijk warm verlopen decembermaand en na een uitzichtloos begin van januari veranderde er iets op de kaarten: er ontstond een blokkade op noordelijke breedten.
Het merkwaardige was nu, dat deze blokkade niet leidde tot een krachtig Scandinavisch hoog maar meer een zwakke broeder, en dat de kou eerder veroozaakt werd doordat het gehele noordelijk halfrond zó was afgekoeld onder een zeer zuidelijke gezakte straalstroom, dat het bij elke windrichting gewoon vroor. Soms met een dagje lichte dooi tussendoor, maar dat gebeurt in álle Grote Winters.
Na het voor-wintertje in januari begon een ongekend stevig Groenlandhoog, gesteund door een al tijden klaarliggend Poolhoog, zich met ons weer te bemoeien. De hele stroming op het Noordelijk Halfrond draaide om, zodat ons weerbeeld grotendeels bepaald werd door strakke, oost-noordoosten winden, die ijs- en ijskoude lucht aanvoerde uit Noord-Siberië.
Op 4 februari werd het tot dan geldende minimumrecord uit 1942 verpulverd. In Lelystad vroor het die nacht 33,1 graden en op klomphoogte zelfs 35,9 graden. Dit is in de meetreeksen nog nooit voorgekomen. Het wegvallen van de wind die nacht, geholpen door T850 van -28 en de sneeuwlaag die was aangegroeid tot 43 cm lokaal zal hier aan bijgedragen hebben.
Op 11 februari werd dan eindelijk, na veel uitstel, de Tocht der Tochten gereden die in barheid weinig onderdeed voor die van 1963. Met een harde oostenwind en een maximumtemperatuur van -7 was het voor velen moeilijk de eindstreep te halen.
Een logistiek unicum was de aanleg van de A331 over het IJsselmeer. Voor veel forenzen bleek onze nationale 'ice road' een uitkomst en de definitieve sluiting ervan op 11 maart zal door velen nog steeds als een gemis ervaren worden, hoewel het idee wel geleid heeft tot de plannen voor de tunnel onder het IJsselmeer.
Zo snel en onverwacht als de winter kwam, zo snel was zij weer weg. Boven de nationale sneeuwkorst van gemiddeld 40 cm liep de temperatuur op 10 maart snel op naar 14 graden boven het vriespunt, waar het drie dagen eerder overdag nog één keer streng gevroren had, met een Tmax -10,2 in De Bilt. De lente kwam zó snel dat de permafrost die ons land geworden was, het water niet kon afvoeren en er op grote schaal overstromingen ontstonden.
De snel oplopende temparaturen echter maakten het leed van de door de grimmige winter geteisterde bevolking een stuk dragelijker.
Met een uiteindelijke Helmannscore van 298 mag de winter van 2012 - 2013 met recht een historische winter genoemd worden
Achteraf hadden we kunnen weten dat de winter van '13 de koudste zou worden sinds 1963, maar achteraf kijk je een koe in de kont.
De meteorologen vliegen elkaar nog steeds in de haren over de vraag wát dit uitzonderlijk lange en barre winterweer veroorzaakt heeft. De verklaringen variëren van SSW, via toeval tot effecten van Global Warming. Feit is, dat niemand het had voorzien.
De winter als geheel kwam laat op gang, na een uitzonderlijk warm verlopen decembermaand en na een uitzichtloos begin van januari veranderde er iets op de kaarten: er ontstond een blokkade op noordelijke breedten.
Het merkwaardige was nu, dat deze blokkade niet leidde tot een krachtig Scandinavisch hoog maar meer een zwakke broeder, en dat de kou eerder veroozaakt werd doordat het gehele noordelijk halfrond zó was afgekoeld onder een zeer zuidelijke gezakte straalstroom, dat het bij elke windrichting gewoon vroor. Soms met een dagje lichte dooi tussendoor, maar dat gebeurt in álle Grote Winters.
Na het voor-wintertje in januari begon een ongekend stevig Groenlandhoog, gesteund door een al tijden klaarliggend Poolhoog, zich met ons weer te bemoeien. De hele stroming op het Noordelijk Halfrond draaide om, zodat ons weerbeeld grotendeels bepaald werd door strakke, oost-noordoosten winden, die ijs- en ijskoude lucht aanvoerde uit Noord-Siberië.
Op 4 februari werd het tot dan geldende minimumrecord uit 1942 verpulverd. In Lelystad vroor het die nacht 33,1 graden en op klomphoogte zelfs 35,9 graden. Dit is in de meetreeksen nog nooit voorgekomen. Het wegvallen van de wind die nacht, geholpen door T850 van -28 en de sneeuwlaag die was aangegroeid tot 43 cm lokaal zal hier aan bijgedragen hebben.
Op 11 februari werd dan eindelijk, na veel uitstel, de Tocht der Tochten gereden die in barheid weinig onderdeed voor die van 1963. Met een harde oostenwind en een maximumtemperatuur van -7 was het voor velen moeilijk de eindstreep te halen.
Een logistiek unicum was de aanleg van de A331 over het IJsselmeer. Voor veel forenzen bleek onze nationale 'ice road' een uitkomst en de definitieve sluiting ervan op 11 maart zal door velen nog steeds als een gemis ervaren worden, hoewel het idee wel geleid heeft tot de plannen voor de tunnel onder het IJsselmeer.
Zo snel en onverwacht als de winter kwam, zo snel was zij weer weg. Boven de nationale sneeuwkorst van gemiddeld 40 cm liep de temperatuur op 10 maart snel op naar 14 graden boven het vriespunt, waar het drie dagen eerder overdag nog één keer streng gevroren had, met een Tmax -10,2 in De Bilt. De lente kwam zó snel dat de permafrost die ons land geworden was, het water niet kon afvoeren en er op grote schaal overstromingen ontstonden.
De snel oplopende temparaturen echter maakten het leed van de door de grimmige winter geteisterde bevolking een stuk dragelijker.
Met een uiteindelijke Helmannscore van 298 mag de winter van 2012 - 2013 met recht een historische winter genoemd worden
Alles kan. Elke keer weer. Gratis Weerwoord-download: Boek: De Gruwelijke Winter
