Zojuist heb ik in de tuin afscheid genomen van mijn persoonlijke permafrost. De sneeuwkorst die krakend mijn gangen door de tuin begeleid heeft. Die niet weggedooid is, misschien ietwat gesublimeerd. Die Streng Bevroren is geweest. En beschenen door de zon.
Ik begrijp, dat voor sommigen deze (bijna) twee weken winterweer op een grijze teleurstelling zijn uitgelopen; ik heb Hollandse Winter beleefd met alles erop en eraan. Afgelopen zondag vond ik het te koud en te bar om te schaatsen en dat vind ik dan weer mooi. Mijn dochter schaatste vandaag met haar klas in de winterzon op een grote sloot en vanavond draaide ik midden in het dorp rondjes op de Oude Rijn, en overal ligt al meer dan tien dagen veel sneeuw.
De winter gaat ons vandaag weer verlaten. Ik heb ervan gehouden; van de sneeuw- en ijspret, van een witte tuin, van de vergezichten op de snelwegen in midden-Holland, van de twee strenge vorsten (alweer!) en van de schitterende foto's van jullie allemaal.
Ik heb genoten van de doemscenario's uit het Zuiwesten, dat de Winnaar bleek te zijn deze Haal. Gisternacht reed ik weg bij een vriend uit Ypenburg met -10 en 18 cm sneeuw. Hallo Zuidwesten!
Maar vooral: er is een generatie kinderen opgegroeid die weer weet wat schaatsen is! Die later misschien zeggen: vroeger, toen lag er ijs en sneeuw, elke winter. Kinderen tussen 8 en 15 jaar zullen dat beamen.
Kortom: het was prachtig. Morgen, als de dooi hier invalt, lig ik onder een dekbed te treuren. Om het verscheiden van weer een mooie winterse episode, die zonder mijn teergeliefd Weerwoord veel minder glans had gehad. Dus alle sceptici, fotografen, winterliefhebbers en -haters, moppersmurfen en Jomanda's: dank, dank, dank. Het heeft mijn januarimaand in hoge mate opgefleurd.
En februari moet nog beginnen...wie weet wat er nog gebeurt. Wat hebben we toch een mooie hobby hier...
Ik begrijp, dat voor sommigen deze (bijna) twee weken winterweer op een grijze teleurstelling zijn uitgelopen; ik heb Hollandse Winter beleefd met alles erop en eraan. Afgelopen zondag vond ik het te koud en te bar om te schaatsen en dat vind ik dan weer mooi. Mijn dochter schaatste vandaag met haar klas in de winterzon op een grote sloot en vanavond draaide ik midden in het dorp rondjes op de Oude Rijn, en overal ligt al meer dan tien dagen veel sneeuw.
De winter gaat ons vandaag weer verlaten. Ik heb ervan gehouden; van de sneeuw- en ijspret, van een witte tuin, van de vergezichten op de snelwegen in midden-Holland, van de twee strenge vorsten (alweer!) en van de schitterende foto's van jullie allemaal.
Ik heb genoten van de doemscenario's uit het Zuiwesten, dat de Winnaar bleek te zijn deze Haal. Gisternacht reed ik weg bij een vriend uit Ypenburg met -10 en 18 cm sneeuw. Hallo Zuidwesten!
Maar vooral: er is een generatie kinderen opgegroeid die weer weet wat schaatsen is! Die later misschien zeggen: vroeger, toen lag er ijs en sneeuw, elke winter. Kinderen tussen 8 en 15 jaar zullen dat beamen.
Kortom: het was prachtig. Morgen, als de dooi hier invalt, lig ik onder een dekbed te treuren. Om het verscheiden van weer een mooie winterse episode, die zonder mijn teergeliefd Weerwoord veel minder glans had gehad. Dus alle sceptici, fotografen, winterliefhebbers en -haters, moppersmurfen en Jomanda's: dank, dank, dank. Het heeft mijn januarimaand in hoge mate opgefleurd.
En februari moet nog beginnen...wie weet wat er nog gebeurt. Wat hebben we toch een mooie hobby hier...
Alles kan. Elke keer weer. Gratis Weerwoord-download: Boek: De Gruwelijke Winter
