Om op de vraag te beantwoorden hoe je Watervapor kaarten dient te benaderen heb je wat uitleg nodig.
Naast Visueel & Infrarood satellietproducten gebruikt een operationele forecaster ook Watervapor (waterdamp) als forecast tool.
Bij het benaderen van een watervapor-image dien je te weten dat dit enkel een beeld geeft van ruwweg 400/500mb tot 200mb dus van een 5 a 6km hoogte tot 12km.
Bovenstaande image toont een "weighting function". Een bangelijke naam, maar het toont u gewoon hoe sterk watervapor per hoogte wordt opgemerkt door de satelliet als die naar beneden kijkt.
Op zo een image wordt per opname elke pixel ingekleurd volgens Brightness temperature.
De brightness temperature in mensentaal is eigenlijk de reflectiviteit die door de satelliet wordt opgevangen en zo de pixel inkleurt volgens een bepaalde kleur (standaard watervapor = zwart/wit & enhanced watervapor = ingekleurd volgens een kleurenschaal naar keuze)
Als voorbeeld: bovenaan de kleurenschaal zie je de kleuren wit, blauw, groen, paars, rood en goud. Dat zijn koude brightness temperatures en die worden dus door de satelliet opgevangen door straling afkomstig van een vochtige laag in de bovenste portie van troposfeer (Cirrus & hoge convectieve cellen)
Hoe meer de kleur neigt naar de bovenste kleuren in de schaal die je links ziet, hoe hoger in de atmosfeer je de waterdamp ziet (dus weet je al iets over de hoogte). Ook impliceert een koelere brightness temperature (hoger in de schaal) een opwaartse beweging die de moisture naar boven brengt en daar Cirrus vormt of een Convective cloud top.
Omgekeerd is ook waar. Hoe hoger de brightness temperature (lager in de schaal die je links ziet) hoe droger het bovenste deel van de troposfeer. Droger impliceert dan op zijn beurt een dalende beweging (er wordt geen moisture naar boven gedrukt, dus doet onze heer newton waar hij het best in is. De waterdamp naar beneden trekken.).
In principe is een watervapor-image dus een pseudo 3D-afbeelding van de atmosfeer waar je uw opwaartse beweging en uw dalende beweging hebt (te zien aan brightness temperature).
De kracht van watervapor images is eigenlijk niet in woorden te vatten en de informatie die je daaruit kan halen is gewoon frappant.
Om maar een greep te geven:
*deformatie zones
*cyclogenese (vorming van een laag)
*cold air developments (snelle vorming van een laag in de koude sector, ook "instant occlusions" genoemd)
*baroclinic leaf structuren
*shortwaves (troggen)
*convectieve cloudtops tot zelfs
*ELK aspect van het conceptioneel model van de cycloon zoals de koude & warme (primare & secundaire) transportband & dry intrusion.
In principe zegt 1 watervapor image niet zo veel, maar als je die in een loop ziet dan komt de kracht pas echt naar boven, maar daar komt natuurlijk ervaring bij kijken door die images vaak te bestuderen (maar je zal ze hier binnenkort veel zien passeren)
Onderaan deze reply zie je een link naar een watervaporloop die ik voor julie heb gemaakt.
Als jullie nog vragen hebben, stel ze gerust... Ik doe graag "nerdy" over meteorologie
Grtz
Naast Visueel & Infrarood satellietproducten gebruikt een operationele forecaster ook Watervapor (waterdamp) als forecast tool.
Bij het benaderen van een watervapor-image dien je te weten dat dit enkel een beeld geeft van ruwweg 400/500mb tot 200mb dus van een 5 a 6km hoogte tot 12km.
Bovenstaande image toont een "weighting function". Een bangelijke naam, maar het toont u gewoon hoe sterk watervapor per hoogte wordt opgemerkt door de satelliet als die naar beneden kijkt.
Op zo een image wordt per opname elke pixel ingekleurd volgens Brightness temperature.
De brightness temperature in mensentaal is eigenlijk de reflectiviteit die door de satelliet wordt opgevangen en zo de pixel inkleurt volgens een bepaalde kleur (standaard watervapor = zwart/wit & enhanced watervapor = ingekleurd volgens een kleurenschaal naar keuze)
Als voorbeeld: bovenaan de kleurenschaal zie je de kleuren wit, blauw, groen, paars, rood en goud. Dat zijn koude brightness temperatures en die worden dus door de satelliet opgevangen door straling afkomstig van een vochtige laag in de bovenste portie van troposfeer (Cirrus & hoge convectieve cellen)
Hoe meer de kleur neigt naar de bovenste kleuren in de schaal die je links ziet, hoe hoger in de atmosfeer je de waterdamp ziet (dus weet je al iets over de hoogte). Ook impliceert een koelere brightness temperature (hoger in de schaal) een opwaartse beweging die de moisture naar boven brengt en daar Cirrus vormt of een Convective cloud top.
Omgekeerd is ook waar. Hoe hoger de brightness temperature (lager in de schaal die je links ziet) hoe droger het bovenste deel van de troposfeer. Droger impliceert dan op zijn beurt een dalende beweging (er wordt geen moisture naar boven gedrukt, dus doet onze heer newton waar hij het best in is. De waterdamp naar beneden trekken.).
In principe is een watervapor-image dus een pseudo 3D-afbeelding van de atmosfeer waar je uw opwaartse beweging en uw dalende beweging hebt (te zien aan brightness temperature).
De kracht van watervapor images is eigenlijk niet in woorden te vatten en de informatie die je daaruit kan halen is gewoon frappant.
Om maar een greep te geven:
*deformatie zones
*cyclogenese (vorming van een laag)
*cold air developments (snelle vorming van een laag in de koude sector, ook "instant occlusions" genoemd)
*baroclinic leaf structuren
*shortwaves (troggen)
*convectieve cloudtops tot zelfs
*ELK aspect van het conceptioneel model van de cycloon zoals de koude & warme (primare & secundaire) transportband & dry intrusion.
In principe zegt 1 watervapor image niet zo veel, maar als je die in een loop ziet dan komt de kracht pas echt naar boven, maar daar komt natuurlijk ervaring bij kijken door die images vaak te bestuderen (maar je zal ze hier binnenkort veel zien passeren)
Onderaan deze reply zie je een link naar een watervaporloop die ik voor julie heb gemaakt.
Als jullie nog vragen hebben, stel ze gerust... Ik doe graag "nerdy" over meteorologie
Grtz
Bericht laatst bijgewerkt: 01-02-2013 03:02
