Dit jaar zoals meestal weer een weekje wintersport gedaan. Om het feit dat het gewoonweg een week lang prachtig winterweer was, wil ik jullie op deze plaats een aantal details en ervaringen toch niet onthouden.
Een kort verslag in Woord & Beeld
Donderdag 07-02-2013 - Zaterdag 09-02-2013
Toen we die donderdagmiddag vertrokken was het aan de frisse kant en er was kans op sneeuwbuien. Die kregen we al snel toen we de grens over waren in Duitsland.
Genieten dus al vanaf de heenreis. Meer en meer richting Zuid Duitsland vielen er telkens wat zwaardere sneeuwbuien, na de dooi van de week ervoor lag er echter nergens meer (en nog niet terug) echt veel sneeuw.
Allereerst ging het richting de Schwäbische Alb (Nederlands ook wel: Zwabische Jura). Dit is een middelgebergte van 600 tot 1000 m hoog in het zuidwesten van Duitsland. We zouden 2 dagen (vrijdag en zaterdag) verblijven in het plaatsje Lichtenstein (BW). Dit staat onder andere bekend om zijn prachtige natuurlijke ligging met oude 'Schloss'en (kastelen) in de directe omgeving en sinds een aantal jaren het nabijgelegen wintersport-resort met ski, wandel en langlaufmogelijkheden. Die wilden wij maar al te graag 2 dagen verkennen, om de reis even te onderbreken.
Deze onderbreking was een succes. De mensen ter plekke waren (ondanks wat sommigen van Duitsers zouden verwachten) uitermate gastvriendelijk en we hadden een mooi Hotel met uitzicht op het prachtig besneeuwde 'Schloss Lichtenstein'. Over die sneeuw gesproken: Het was sinds onze aankomst telkens weer gaan betrekken tussen de opklaringen door, met verscheidene zware sneeuwbuien en een compleet aangewit landschap tot gevolg. We hoorden de eerste dag van het plaatselijke volk dat die dinsdag het nog overal groen was geweest. Er lag nu een ruime 40 cm sneeuw, wat meer dan genoeg was om te genieten van de 4 skipistes en de langlauf-loipen!
Die avond was het wat later toen we vanuit het skigebied richting hotel wilden rijden. Daarbij hadden we niet door gehad dat het zo hard gesneeuwd had. Er moet zeker 6 a 8 cm sneeuw op te weg hebben gelegen, strooien was er niet bij, waarschijnlijk door de matige vorst die aan de sneeuw vooraf was gegaan. Er waren zeker 3 auto's van de weg geschoven. We moesten ook nog een berg af met een uiteindelijk hoogteverschil van bijna 200 meter. In die gebieden heel normaal zo eventjes in de sneeuw, maar voor ons als nederlanders een behoorlijk avontuur, zeker met de wind erbij die het een echte sneeuwjacht deed lijken.
Het leek niet meer te stoppen met sneeuwen, maar uiteindelijk deed het dat toch die nacht.Er was iets meer dan 10 cm bijgevallen en de tweede dag mochten we dus van een halve meter sneeuw genieten.
Na een aantal zeer pittige maar kortdurige sneeuwbuien klaarde het toen eindelijk op, zo rond 18.00 u.
We moesten helaas door naar Hirshegg, Kleinwalsertal. Die trip begon met enorme mistbanken boven 't verse pak sneeuw dat er lag. De temperatuur lag zo rond 19.00u al bij waarden die niet uitnodigden tot uitstappen. Het dashboard gaf waarden tussen -12 en -17 aan, sterk varierend. In open velden uiteraard het laagst, daar ook veel mistbanken. Eenmaal uit de Schwabische Alb werd het meer en meer bewolkt richting de Alpen, wat resulteerde in hogere temperaturen (lichte tot matige vorst). Gelukkig was de weg overal goed vrij en werd het verder een aangename rit. Er lag overal een gesloten sneeuwdek, herkende ik nog net in het donker.
Zondag 10-02-2013 - Vrijdag 15-02-2013
Dit gebied in het Kleinwalsertal, helemaal bovenaan in het Noordwesten van Oostenrijk, bezoeken we nu al een aantal jaren. Het is onder andere makkelijk, want het dichtstbij.
Ik ga hier geen speciaal verhaal over schrijven, wel was het dit jaar op verschillende dagen opmerkelijk hoe koud het was door polaire aanvoer. Het koudst was het vooral die eerste Zondag. Prachtige wolkenloze luchten, maar temperaturen tussen de -15 en -5 zorgden ervoor dat het een wel extra goed gevoel was om binnen te zijn die avond.
Op de laatste foto's zie je de Duitse kant bij het Kleinwalsertal, onderdeel van Oberstdorf.
We hebben 2 dagen zon, 1 dag bewolking, en tussendoor 2 dagen met lichte tot matige sneeuwval gehad. Een week lang in de Duitse en later dus Oostenrijkse 'Dauerfrost', wat heb ik weer genoten.
De terugreis vrijdag, bracht naast sneeuwval ook veel langzaamrijdend verkeer en later lichte dooi vanaf Stuttgart. Vanaf daar werd de sneeuw ook steeds meer onderbroken, om in mijn thuisplaats helemaal weg te zijn. En nu hier maar weer wachten op wat de winter nog in petto heeft...
Een kort verslag in Woord & Beeld
Donderdag 07-02-2013 - Zaterdag 09-02-2013
Toen we die donderdagmiddag vertrokken was het aan de frisse kant en er was kans op sneeuwbuien. Die kregen we al snel toen we de grens over waren in Duitsland.
Genieten dus al vanaf de heenreis. Meer en meer richting Zuid Duitsland vielen er telkens wat zwaardere sneeuwbuien, na de dooi van de week ervoor lag er echter nergens meer (en nog niet terug) echt veel sneeuw.
Allereerst ging het richting de Schwäbische Alb (Nederlands ook wel: Zwabische Jura). Dit is een middelgebergte van 600 tot 1000 m hoog in het zuidwesten van Duitsland. We zouden 2 dagen (vrijdag en zaterdag) verblijven in het plaatsje Lichtenstein (BW). Dit staat onder andere bekend om zijn prachtige natuurlijke ligging met oude 'Schloss'en (kastelen) in de directe omgeving en sinds een aantal jaren het nabijgelegen wintersport-resort met ski, wandel en langlaufmogelijkheden. Die wilden wij maar al te graag 2 dagen verkennen, om de reis even te onderbreken.
Deze onderbreking was een succes. De mensen ter plekke waren (ondanks wat sommigen van Duitsers zouden verwachten) uitermate gastvriendelijk en we hadden een mooi Hotel met uitzicht op het prachtig besneeuwde 'Schloss Lichtenstein'. Over die sneeuw gesproken: Het was sinds onze aankomst telkens weer gaan betrekken tussen de opklaringen door, met verscheidene zware sneeuwbuien en een compleet aangewit landschap tot gevolg. We hoorden de eerste dag van het plaatselijke volk dat die dinsdag het nog overal groen was geweest. Er lag nu een ruime 40 cm sneeuw, wat meer dan genoeg was om te genieten van de 4 skipistes en de langlauf-loipen!
Die avond was het wat later toen we vanuit het skigebied richting hotel wilden rijden. Daarbij hadden we niet door gehad dat het zo hard gesneeuwd had. Er moet zeker 6 a 8 cm sneeuw op te weg hebben gelegen, strooien was er niet bij, waarschijnlijk door de matige vorst die aan de sneeuw vooraf was gegaan. Er waren zeker 3 auto's van de weg geschoven. We moesten ook nog een berg af met een uiteindelijk hoogteverschil van bijna 200 meter. In die gebieden heel normaal zo eventjes in de sneeuw, maar voor ons als nederlanders een behoorlijk avontuur, zeker met de wind erbij die het een echte sneeuwjacht deed lijken.
Het leek niet meer te stoppen met sneeuwen, maar uiteindelijk deed het dat toch die nacht.Er was iets meer dan 10 cm bijgevallen en de tweede dag mochten we dus van een halve meter sneeuw genieten.
Na een aantal zeer pittige maar kortdurige sneeuwbuien klaarde het toen eindelijk op, zo rond 18.00 u.
We moesten helaas door naar Hirshegg, Kleinwalsertal. Die trip begon met enorme mistbanken boven 't verse pak sneeuw dat er lag. De temperatuur lag zo rond 19.00u al bij waarden die niet uitnodigden tot uitstappen. Het dashboard gaf waarden tussen -12 en -17 aan, sterk varierend. In open velden uiteraard het laagst, daar ook veel mistbanken. Eenmaal uit de Schwabische Alb werd het meer en meer bewolkt richting de Alpen, wat resulteerde in hogere temperaturen (lichte tot matige vorst). Gelukkig was de weg overal goed vrij en werd het verder een aangename rit. Er lag overal een gesloten sneeuwdek, herkende ik nog net in het donker.
Zondag 10-02-2013 - Vrijdag 15-02-2013
Dit gebied in het Kleinwalsertal, helemaal bovenaan in het Noordwesten van Oostenrijk, bezoeken we nu al een aantal jaren. Het is onder andere makkelijk, want het dichtstbij.
Ik ga hier geen speciaal verhaal over schrijven, wel was het dit jaar op verschillende dagen opmerkelijk hoe koud het was door polaire aanvoer. Het koudst was het vooral die eerste Zondag. Prachtige wolkenloze luchten, maar temperaturen tussen de -15 en -5 zorgden ervoor dat het een wel extra goed gevoel was om binnen te zijn die avond.
Op de laatste foto's zie je de Duitse kant bij het Kleinwalsertal, onderdeel van Oberstdorf.
We hebben 2 dagen zon, 1 dag bewolking, en tussendoor 2 dagen met lichte tot matige sneeuwval gehad. Een week lang in de Duitse en later dus Oostenrijkse 'Dauerfrost', wat heb ik weer genoten.
De terugreis vrijdag, bracht naast sneeuwval ook veel langzaamrijdend verkeer en later lichte dooi vanaf Stuttgart. Vanaf daar werd de sneeuw ook steeds meer onderbroken, om in mijn thuisplaats helemaal weg te zijn. En nu hier maar weer wachten op wat de winter nog in petto heeft...
