Weerhistoricus Jan Buisman: "enkele Haarlemse burgers beginnen zich af te vragen of een lang gekoesterde wens nu eindelijk in vervulling kan gaan: zij willen Paaseieren op het ijs eten! Op 31 maart 1771 is het gelukt en in 1845 is het al op 23 maart Pasen. Maar kort na medio maart stijgen de thermometers tot aan het nulpunt en rond de 19e gaat het overdag dooien. Op de 22e, daags voor Pasen, zet regen een laag water op de dikke ijslaag. Het feest moet doorgaan, een advertentie kondigt aan dat op 23 maart 'C. Wijs beste eieren zal verkopen op het ijs'. Op de Buiten-Amstel zet men een versierde en verwarmde tent en talrijke Nederlanders kunnen werkelijk op Paasmorgen bij kil miezerig weer hun eitjes op het ijs nuttigen. Hetzelfde gebeurde in de Zaanstreek, in Nijmegen, Dordrecht en op andere plaatsen". http://www.knmi.nl/cms/content/9612/vroege_witte_pasen_en_de_laatste_sneeuw
„Et nul ne se connait tant qu'il n'a pas souffert, „C'est une dure loi, mais une loi suprème, „Vieille comme le monde et la fatalité, „Qu'l nous faut du malheur regevoir le baptéme, ~Et qu'a ce triste prix tout doit étre acheté. „Les moissons pour murir out besoin de rosée, „Pour vivre et pour sentir l'homme a besoin de pleura, „La joie a pour symbole une plante brisée, „Humide encore de pluie et couverte de fleurs."
