Eergisteren schreef Jan Gerke uit Damwoude het volgende: ,,Het gras is hier hartstikke dood".
Emil schreef enige tijd geleden, dat de omgeving hem hier in Friesland (op reis naar Leeuwarden) aan een savanne deed denken...
Schapen, koeien en alles wat in de wei loopt of dat zeer binnenkort gaat doen, hebben dus niks te vreten. Idem dito voor de weidevogels, die hier inmiddels gewoon op de weg in dorpen lopen op zoek naar voedsel. Dat is ongekend. Bovendien liggen ze bij bosjes dood in de wei. Hongerdood. Geen voedsel in de uitgedroogde toplaag.
Maar laat maar....
Broodje aap verhalen, ja er zijn wel enkele dode kievitten gesignaleer hier, doch evengoed ook andere vogelsoorten: kou.
Het gras is geelGEVROREN en lijkt dood, de zode is niet dood, die loopt vanzelf weer uit als 't warmer wordt.
Grutto's pikken dat 't een lieve lust is en vinden prima wormen, kieviten vinden ook genoeg nu, want de zon warmt alles op en de beestjes leven dan weer op.:)
Ps., je mag van mij gerust over de droogte zeggen wat je wil, doch heb je al eens gevoeld op pak weg 6cm onder 't maaiveld? Hoe voelt dat?
Bericht laatst bijgewerkt: 08-04-2013 15:26
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
