Nou nou.
[...]
Ik zie het al voor me: Theo ziet Martha, zwaait naar Martha, die zwaait terug. Theo zwaait terug naar Martha. Sytse wordt wakker en zwaait eerst naar Theo, dan naar Martha, die zwaaien weer terug, tegelijkertijd, en daarna weer naar elkaar. Voor de zekerheid zwaait Sytse ook terug, nu eerst naar Martha, en dan weer naar Theo. Die zwaait ondertussen alweer een tijdje naar Martha die even niet zat op te letten, en daarom even later extra lang naar Theo terugzwaait.
En zo ging er weer een dag voorbij op de Wadden...
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
