Het is een oud verhaal, een mooie sage, die bijna niemand meer weet, maar wij worden gestraft voor ons gedrag.
Lang, lang geleden, toen Brugge nog een voorhistorisch vlekje was, bakten de Oude Belgen ze reeds bruin: frites.
Het hele land was bedekt met aardappelvelden, en alles wat geoogst was, werd meteen geschild, voorgebakken, en uiteindelijk in dikke pruttelende reuzel tot vette friet gebakken. De lokale Goden, Lambiek en Sjeroom, die boven de vette dampen hun domicilie hadden, werden bijkans gek van de stank, en ze moesten wel tweemaal per maand hun plafonds witten en elke dag de gordijnen wassen om het een beetje leefbaar te houden.
Ze hebben toen besloten om hun krachten te bundelen en de Lage Landen, en Brugge in het bijzonder, te maken tot het meest miserabele stukje aarde om te wonen in heel Europa. Ze clusterden álle vetdampen samen tot dikke stratuswolken, die tot het einde der tijden zouden blijven hangen boven het Belgische land. De Belgen hebben nog geprobeerd hun goden beter te stemmen door massaal op het bierbrouwen over te stappen, maar Lambiek en Sjeroom waren niet te vermurwen.
En zo zitten de Belgen tot de dag van vandaag onder een dik wolkenpakket, een vetdampdeken van hun voorouders, en blijft de zon voor altijd verborgen.
Quote selectie