Deze loop toont de radarbeelden van de Moore, Oklahoma tornado, en hoe snel die tot stand is gekomen.
Ook is goed te zien hoe de eerste cel op een immens snelle manier een hoook-echo vormde. Dit proces werd gehinderd door de "geboorte" van een 2e cel daar net iets zuidelijker van waardoor het windveld van de eerste cel werd verstoord en de hook-echo zich niet volledig kon ontplooien tot een tornado.
Daarna begon het proces opnieuw met de 2e cel. Een even vlugge hook-echo vorming, maar werd kort erna terug verstoord door een 3e cel (de beruchte Moore-cel).
De derde cel nam toen het heft in handen en maakte op een onnoemlijk snelle manier een hook-echo aan. Deze keer werd het windveld dus geruime tijd niet verstoord en kon het proces volledig worden afgerond.
Hook-echo vorming, een immens snelle spin-up met het ontstaan van de tornado tot gevolg, die op zijn beurt een immense "debris-ball" genereerde.
Na enige tijd ontstond er terug een cel zuidelijker, waardoor de RFD van de Moore-cel de tornado niet verder kon ondersteunen en de tornado begon op te lossen. De zuidlijke celaangroei begon als het ware op een destructieve manier te "mergen" met de Moore-cel waardoor de rotatie, die essentiƫel is bij tornado's, werd verstoord.
Dit met het einde van de tornado tot gevolg (gelukkig maar).
Quote selectie