Winter 1985 was onder de vele winters van de afgelopen jaren, een exemplaar dat bij de liefhebber van het echte werk zeer in de smaak viel. Hij was niet de taaiste, of de meest vasthoudende. Evenmin was hij verrassend, of zorgde hij voor totaal onverwachte wendingen. Hij stond er echter op het moment waarop hij er moest staan. Met een gratie en bekoorlijkheid die op dat ogenblik eigenlijk wel van een winter worden verwacht, en met een kracht die de toeschouwer in stille bewondering liet. W85 was een atleet.
