Vorige week ben ik teruggekomen van twee weken vakantie in Zuid-Frankrijk (Argeles sur Mer). Het was qua weer een vakantie van uitersten, de hoogste maximum temperatuur in die ik in die twee weken meepakte was 34,5 graden, terwijl er ook een dag bij was waarbij we amper 18 graden haalde.
Op enkele kortdurende verblijven in Parijs na was het alweer enige tijd geleden dat ik mijn vakantie doorbracht in Frankrijk. En het blijft iedere keer weer een geweldig mooi land. Alleen al om doorheen re reizen. De weidse uitzichten, de uitgestrekte bossen en het afwisselende landschap. Echt een feest om te komen. De onweersbuien gedurende de eerste reisdag (met overnachting in St. Flour, Massif Central) vormde in ieder geval een mooie aftrap van de vakantie. De onweersbui later op de avond in combinatie met de zonsondergang was een genot om naar te kijken.
Het eerste weekend verliep erg onstuimig, met in het weekend meerdere onweersbuien. Het relatief koele weer werd veroorzaakt door een koude put boven Spanje, die enkele dagen op de plek bleef liggen. Omdat Argeles sur Mer aan de voet van de Pyreneeën ligt kun je hier je lol wel op qua onweer. Ik heb in het eerste weekend in ieder geval meer onweersbuien gehad dan in Nederland over het afgelopen half jaar. Het is een apart gezicht om de wolken tegen de Pyreneeën aan te zien botsen, waarna ze gedwongen worden omhoog te klimmen en de bergen te overstijgen.
Sommige hoosbuien laten de straten (mede veroorzaakt door het reliëf) binnen enkele minuten veranderen in rivieren. Dat heb ik twee keer zien gebeuren, een keer in Perpignan waar een rivier uit de bergen overstroomde en in Collioure (waar de straat tevens als waterafvoer naar zee gebruikt wordt).
Gelukkig waren er ook nog voldoende zonnige momenten om aan het strand te liggen of de Pyreneeën in te trekken
Op enkele kortdurende verblijven in Parijs na was het alweer enige tijd geleden dat ik mijn vakantie doorbracht in Frankrijk. En het blijft iedere keer weer een geweldig mooi land. Alleen al om doorheen re reizen. De weidse uitzichten, de uitgestrekte bossen en het afwisselende landschap. Echt een feest om te komen. De onweersbuien gedurende de eerste reisdag (met overnachting in St. Flour, Massif Central) vormde in ieder geval een mooie aftrap van de vakantie. De onweersbui later op de avond in combinatie met de zonsondergang was een genot om naar te kijken.
Het eerste weekend verliep erg onstuimig, met in het weekend meerdere onweersbuien. Het relatief koele weer werd veroorzaakt door een koude put boven Spanje, die enkele dagen op de plek bleef liggen. Omdat Argeles sur Mer aan de voet van de Pyreneeën ligt kun je hier je lol wel op qua onweer. Ik heb in het eerste weekend in ieder geval meer onweersbuien gehad dan in Nederland over het afgelopen half jaar. Het is een apart gezicht om de wolken tegen de Pyreneeën aan te zien botsen, waarna ze gedwongen worden omhoog te klimmen en de bergen te overstijgen.
Sommige hoosbuien laten de straten (mede veroorzaakt door het reliëf) binnen enkele minuten veranderen in rivieren. Dat heb ik twee keer zien gebeuren, een keer in Perpignan waar een rivier uit de bergen overstroomde en in Collioure (waar de straat tevens als waterafvoer naar zee gebruikt wordt).
Gelukkig waren er ook nog voldoende zonnige momenten om aan het strand te liggen of de Pyreneeën in te trekken
twitter.com/PaulBegijn - Natuurmonumenten - Zuidwestelijke Delta