Inmiddels ben ik neergestreken in Sankt Koloman, bij Salzburg. Terwijl ik vanmorgen vertrok uit het zuidelijke Schwarzwald, bij de Feldberg en de Titisee. En donderdag was ik nog in Interlaken. Vraag me niet hoeveel kilometers ik al gereden heb 
Lees door, het wordt leuk.
Want: Ik heb iets fantastisch beleefd, op weergebied. Ik heb midden in een wolk rondgelopen op bijna drie kilometer boven zeeniveau, en binnen vijftien minuten 24 graden temperatuurverschil beleefd. Dat is speciaal, zelfs in Zwitserland.
Het verhaal: Hoe dan ook wilde ik vanwege het fantastische zomerweer twee dagen naar Zwitserland rijden, als door een magneet werd ik vanuit Duitsland naar het zuiden getrokken. En zo belandde ik op 11 juli in het dal van Lauterbrunnen onder Interlaken. De peperdure treinrit naar de Jungfrau (153 euro pp) had ik al eens gemaakt. Ik wilde dit keer naar de Schilthorn, ook bekend van James Bond. Er is daar een van de beroemdste scenes gedraaid. Nu was het zoals gezegd een fantastische zomerdag. Wel wat wolkjes, maar eenmaal over de pashoogte (Luzern richting Brienz) trok het helemaal open. Ik was in opperbeste stemming, want de natuur daar... Echt fantastisch dus
Eén probleempje... Op de bergtoppen naar het zuiden zaten wel wat wolken. Maar ik had nog niets in de gaten. De Schilthorn zelf kon ik niet zien, maar ik ging gewoon naar boven. Eén feitje: Ik zweette me echt kapot in Lauterbrunnen, het was 28 graden. En al dat lopen... Goed, ik naar boven. Ik ben dus letterlijk in de wolken beland, scroll omlaag voor de foto's. En ik baalde enigszins, het was boven ook vrij rustig. Ik had gehoopt op een geweldig uitzicht op de beroemde bergtoppen Eiger en Jungfrau. Maar nu kijk ik er juist met enorm veel plezier op terug!
Ik ben niet helemaal achterlijk jongens.... Deze man had zijn warme winterjas meegezeuld in die snikhete julizon, in een plastic tas. Raar? Nee hoor! Die dikke jas bleek nodig ook! Ik kreeg er gewoon een kick van
Bovenop, in die wolk dus, was het 4 graden. De thermometer in de hal gaf dat aan. Maar ik voelde het zo ook wel. Het was er ongelooflijk kil, zoals op een grijze novemberdag in Nederland, met dikke mist, waarin je diep verscholen in je jas zo snel mogelijk thuis de kachel wilt opzoeken. Alleen was ik op 11 juli zo'n twintig minuten eerder uit een zonnig Zwitsers dal gekomen waar ik even eerder de enorme hitte vervloekte en me werkelijk kapot zweette...
Bizar! De prijs voor het ritje naar boven was het waard. Tot slot was er precies op het juiste moment zelfs even een stukje blauw zichtbaar! Ik heb 30 minuten gewacht, maar moest weer omlaag omdat me nog een lange rit terug wachtte.
De foto’s deel ik graag, ze spreken voor zich. Ik hoef er geen bijschrift bij te maken denk ik.
Lees door, het wordt leuk.Want: Ik heb iets fantastisch beleefd, op weergebied. Ik heb midden in een wolk rondgelopen op bijna drie kilometer boven zeeniveau, en binnen vijftien minuten 24 graden temperatuurverschil beleefd. Dat is speciaal, zelfs in Zwitserland.
Het verhaal: Hoe dan ook wilde ik vanwege het fantastische zomerweer twee dagen naar Zwitserland rijden, als door een magneet werd ik vanuit Duitsland naar het zuiden getrokken. En zo belandde ik op 11 juli in het dal van Lauterbrunnen onder Interlaken. De peperdure treinrit naar de Jungfrau (153 euro pp) had ik al eens gemaakt. Ik wilde dit keer naar de Schilthorn, ook bekend van James Bond. Er is daar een van de beroemdste scenes gedraaid. Nu was het zoals gezegd een fantastische zomerdag. Wel wat wolkjes, maar eenmaal over de pashoogte (Luzern richting Brienz) trok het helemaal open. Ik was in opperbeste stemming, want de natuur daar... Echt fantastisch dus
Eén probleempje... Op de bergtoppen naar het zuiden zaten wel wat wolken. Maar ik had nog niets in de gaten. De Schilthorn zelf kon ik niet zien, maar ik ging gewoon naar boven. Eén feitje: Ik zweette me echt kapot in Lauterbrunnen, het was 28 graden. En al dat lopen... Goed, ik naar boven. Ik ben dus letterlijk in de wolken beland, scroll omlaag voor de foto's. En ik baalde enigszins, het was boven ook vrij rustig. Ik had gehoopt op een geweldig uitzicht op de beroemde bergtoppen Eiger en Jungfrau. Maar nu kijk ik er juist met enorm veel plezier op terug!
Ik ben niet helemaal achterlijk jongens.... Deze man had zijn warme winterjas meegezeuld in die snikhete julizon, in een plastic tas. Raar? Nee hoor! Die dikke jas bleek nodig ook! Ik kreeg er gewoon een kick van
Bovenop, in die wolk dus, was het 4 graden. De thermometer in de hal gaf dat aan. Maar ik voelde het zo ook wel. Het was er ongelooflijk kil, zoals op een grijze novemberdag in Nederland, met dikke mist, waarin je diep verscholen in je jas zo snel mogelijk thuis de kachel wilt opzoeken. Alleen was ik op 11 juli zo'n twintig minuten eerder uit een zonnig Zwitsers dal gekomen waar ik even eerder de enorme hitte vervloekte en me werkelijk kapot zweette...
Bizar! De prijs voor het ritje naar boven was het waard. Tot slot was er precies op het juiste moment zelfs even een stukje blauw zichtbaar! Ik heb 30 minuten gewacht, maar moest weer omlaag omdat me nog een lange rit terug wachtte.
De foto’s deel ik graag, ze spreken voor zich. Ik hoef er geen bijschrift bij te maken denk ik.
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...