Hoi mensen, ik ben nieuw, ik zal later nog wel iets vertellen over mezelf. In ieder geval heb ik met mijn familie in 1992 een microburst of tornado meegemaakt (wil de foto's nog eens analyseren met de valrichting als focus). Of jullie als ervaren experts mogen dat doen, ik ben slechts een beginner.
Het is ons overkomen in Montalivet, (provincie Les Landes) Frankrijk. Dit ligt 30 km van Hourtin, de plek waar ongeveer 2 weken geleden een tornado was. Het kan spoken vanuit de golf van Biskaje, het werd tussen 16 en 17 ineens pikkenacht op de camping (zal wel eens wat fotos uit ons album delen). We kregen te maken met enorme hagelstenen, als eieren. Het begon langzaam harder te waaien, stel je de hardste windstoot voor die je ooit hebt gevoeld. Van daaruit ging het verder en ging alles kapot. Een boom viel op de tent, maar doordat deze zowel op de auto als de tafel viel, werd niemand dodelijk getroffen. Feitelijk ben ik alles kwijt, vanaf het moment dat ik die gevaarlijke windstoot voor de tent langs zag is het weg.
Wat ik achteraf wel hoorde en waar ik wel om kan lachen is dat een zeer cynische oom van mij die toen naast ons op de camping stond gewoon is doorgaan met biefstukken bakken voor de tent. Een tornado? Jullie zijn gek, het vlees moet klaar, ik heb honger, zou hij gezegd hebben. Hij is later 30 meter verderop met vlees en al terug gevonden.
Ik herinner me concreet vanaf het moment dat ik zacht huilend als twaalfjarige bij mijn zus in de auto zat en de regen zacht op het dak tikte. Ook herinner ik me de enorme stilte, totdat de motorzagen begonnen.
De jaren daarna heb ik lang gelet op de lucht, want donkere lucht = tornado. Natuurlijk heb ik dit 'afgeleerd' maar afgelopen maandagnacht toen ik op de fiets ging chasen in de stad Groningen kreeg ik wel stevige herbelevingen.
Ik zat aan de Westrand van de stad rond 2230 naar friesland te kijken, daar begonnen de zware buien. Met camera (canon 5Dmk3) wilde ik fotos maken op een dijkje aangrenzend aan een zeer donker weiland. Ik kwam erachter mijn sd kaart er niet in te hebben gedaan. Na een kwartiertje zoeken en balen keek ik naar de donkere lucht. Deze was ineens erg dichtbij en kwam mijn richting op ipv alleen friesland (er was veel aangroei geweest).
In de bliksem boven het donkere weiland zag ik een inktzwarte buienlijn met laaghangende wolken, arcus, wallcloud...kon het niet goed zien. De bui naderende met iedere bliksemschicht sneller leek het en mijn hart begon tekeer te gaan (fight or flight). Ben toen als een speer naar huis gefietst, een proloog van 5km. Daar zag ik op teletekst dat deze bui een dode had geëist in friesland.
Ik zei keihard tegen mezelf, ik wist het, ik wist dat deze gevaarlijk was en treurde over het meisje. Ik wist wat ze hadden moeten doorstaan en ik zou het niemand toewensen. Je bent machteloos en bent overgeleverd aan de wind, niets auto niets chase, niets stoerdoenerij, je pakt de tentstokken vast en hoopt op dat je het mag overleven. Mijn respect voor het weer is vanaf mijn twaalde gevormd en zal nooit meer afnemen. Tegelijk zit er nu ik ouder ben een onbedwingbare nieuwsgierigheid; waar komt die enorme kracht vandaan en hoe zit deze eruit? Beide heb ik nooit begrepen en gezien, daarom ben ik op zoek gegaan naar de nuance van de donkere lucht. Misschien hoopte ik stiekem wel (net als oude volksstammen die bomen namen gaven en aan anime deden) dat ik met de bui ooit in gesprek kon, we stemmen uit hetzelfde universum niet waar? Tot zover de metafysica.
Ik ben naar de laatste bui gegaan rond 1:00. Heb een locatie gezocht die super veilig was voor alles behalve....een tornado. Vantevoren maakte ik de foto die ik heb bijgevoegd. Deze is landelijk gegaan, SBS, RTL, nu.nl etc. etc.
Het gebouw heb ik altijd super gevonden en toen ik de bliksem zag komen dacht ik: hoe zou het eruit zien met bliksem eromheen? Mijn generatie kent vast wel het album ride the lightning van metallica, zoiets had ik in gedachten.
Snel heb ik hem gemaakt en daarna op een veilige plek gaan zitten want ik wist wat voor monster eraan kwam. Vanaf de betreffende plek heb ik denk ik een microburst gezien. Ik heb alles full hd vanaf tafelstatief gefilmd en ik zal de film nog met jullie delen. Dit is best persoonlijk want ik scheet drie kleuren zo hard waaide het, vooral toen er een soort rotatie met regengordijn naar binnen kwam.
Al met al goed thuisgekomen, spiegelreflex camera was drijfnat, maar gelukkig is hij goed geseald. Foto gestuurd en de volgende ochtend startte RTL Ontbijtnieuws ermee, het werd een hectische dag.
Vanwege de vele likes en aanvragen wil ik de foto op ansichtkaart uitbrengen (of groter) en gaan verkopen. De opbrengst gaat niet naar mij, maar wat mij betreft naar de familie die de windhoos of microburst heeft meegemaakt zodat ze nog een keer een normale vakantie kunnen vieren net zoals wij hebben gedaan. Want geloof me, dat werkt het best.
Overigens super interessant wat jullie hier soms schrijven, ik verbaas me over de expertise hier en heb in korte tijd alweer veel mogen leren. Bedankt daarvoor.
De foto is verkleind bijgevoegd omdat mijn telefoon loopt te haperen anders (paar keer geprobeerd)
Groeten,
Pieter van der Bij
Groningen
Ps voor Groningers: gister stond een interview met me in Dagblad van het noorden, groningen editie. Ergens op een linkerbladzij, rondom pagina 10 ofzo.
Het is ons overkomen in Montalivet, (provincie Les Landes) Frankrijk. Dit ligt 30 km van Hourtin, de plek waar ongeveer 2 weken geleden een tornado was. Het kan spoken vanuit de golf van Biskaje, het werd tussen 16 en 17 ineens pikkenacht op de camping (zal wel eens wat fotos uit ons album delen). We kregen te maken met enorme hagelstenen, als eieren. Het begon langzaam harder te waaien, stel je de hardste windstoot voor die je ooit hebt gevoeld. Van daaruit ging het verder en ging alles kapot. Een boom viel op de tent, maar doordat deze zowel op de auto als de tafel viel, werd niemand dodelijk getroffen. Feitelijk ben ik alles kwijt, vanaf het moment dat ik die gevaarlijke windstoot voor de tent langs zag is het weg.
Wat ik achteraf wel hoorde en waar ik wel om kan lachen is dat een zeer cynische oom van mij die toen naast ons op de camping stond gewoon is doorgaan met biefstukken bakken voor de tent. Een tornado? Jullie zijn gek, het vlees moet klaar, ik heb honger, zou hij gezegd hebben. Hij is later 30 meter verderop met vlees en al terug gevonden.
Ik herinner me concreet vanaf het moment dat ik zacht huilend als twaalfjarige bij mijn zus in de auto zat en de regen zacht op het dak tikte. Ook herinner ik me de enorme stilte, totdat de motorzagen begonnen.
De jaren daarna heb ik lang gelet op de lucht, want donkere lucht = tornado. Natuurlijk heb ik dit 'afgeleerd' maar afgelopen maandagnacht toen ik op de fiets ging chasen in de stad Groningen kreeg ik wel stevige herbelevingen.
Ik zat aan de Westrand van de stad rond 2230 naar friesland te kijken, daar begonnen de zware buien. Met camera (canon 5Dmk3) wilde ik fotos maken op een dijkje aangrenzend aan een zeer donker weiland. Ik kwam erachter mijn sd kaart er niet in te hebben gedaan. Na een kwartiertje zoeken en balen keek ik naar de donkere lucht. Deze was ineens erg dichtbij en kwam mijn richting op ipv alleen friesland (er was veel aangroei geweest).
In de bliksem boven het donkere weiland zag ik een inktzwarte buienlijn met laaghangende wolken, arcus, wallcloud...kon het niet goed zien. De bui naderende met iedere bliksemschicht sneller leek het en mijn hart begon tekeer te gaan (fight or flight). Ben toen als een speer naar huis gefietst, een proloog van 5km. Daar zag ik op teletekst dat deze bui een dode had geëist in friesland.
Ik zei keihard tegen mezelf, ik wist het, ik wist dat deze gevaarlijk was en treurde over het meisje. Ik wist wat ze hadden moeten doorstaan en ik zou het niemand toewensen. Je bent machteloos en bent overgeleverd aan de wind, niets auto niets chase, niets stoerdoenerij, je pakt de tentstokken vast en hoopt op dat je het mag overleven. Mijn respect voor het weer is vanaf mijn twaalde gevormd en zal nooit meer afnemen. Tegelijk zit er nu ik ouder ben een onbedwingbare nieuwsgierigheid; waar komt die enorme kracht vandaan en hoe zit deze eruit? Beide heb ik nooit begrepen en gezien, daarom ben ik op zoek gegaan naar de nuance van de donkere lucht. Misschien hoopte ik stiekem wel (net als oude volksstammen die bomen namen gaven en aan anime deden) dat ik met de bui ooit in gesprek kon, we stemmen uit hetzelfde universum niet waar? Tot zover de metafysica.
Ik ben naar de laatste bui gegaan rond 1:00. Heb een locatie gezocht die super veilig was voor alles behalve....een tornado. Vantevoren maakte ik de foto die ik heb bijgevoegd. Deze is landelijk gegaan, SBS, RTL, nu.nl etc. etc.
Het gebouw heb ik altijd super gevonden en toen ik de bliksem zag komen dacht ik: hoe zou het eruit zien met bliksem eromheen? Mijn generatie kent vast wel het album ride the lightning van metallica, zoiets had ik in gedachten.
Snel heb ik hem gemaakt en daarna op een veilige plek gaan zitten want ik wist wat voor monster eraan kwam. Vanaf de betreffende plek heb ik denk ik een microburst gezien. Ik heb alles full hd vanaf tafelstatief gefilmd en ik zal de film nog met jullie delen. Dit is best persoonlijk want ik scheet drie kleuren zo hard waaide het, vooral toen er een soort rotatie met regengordijn naar binnen kwam.
Al met al goed thuisgekomen, spiegelreflex camera was drijfnat, maar gelukkig is hij goed geseald. Foto gestuurd en de volgende ochtend startte RTL Ontbijtnieuws ermee, het werd een hectische dag.
Vanwege de vele likes en aanvragen wil ik de foto op ansichtkaart uitbrengen (of groter) en gaan verkopen. De opbrengst gaat niet naar mij, maar wat mij betreft naar de familie die de windhoos of microburst heeft meegemaakt zodat ze nog een keer een normale vakantie kunnen vieren net zoals wij hebben gedaan. Want geloof me, dat werkt het best.
Overigens super interessant wat jullie hier soms schrijven, ik verbaas me over de expertise hier en heb in korte tijd alweer veel mogen leren. Bedankt daarvoor.
De foto is verkleind bijgevoegd omdat mijn telefoon loopt te haperen anders (paar keer geprobeerd)
Groeten,
Pieter van der Bij
Groningen
Ps voor Groningers: gister stond een interview met me in Dagblad van het noorden, groningen editie. Ergens op een linkerbladzij, rondom pagina 10 ofzo.
