Verslag fraai onweer 5 aug. over Terschelling (12 foto's)
Bericht van: Bert (Gouda) , 10-08-2013 14:32
Ondanks alle prachtige 5/6 augustusfoto's die de afgelopen week op WW zijn gepost, is hier alsnog mijn Terschelling-onweerverslag (ben gisteren thuisgekomen, dus dan mag het nog 
).
Op de Waddeneilanden was het warm die dag. De 27 graden C graden voelde, dankzij een zacht zeebriesje, niet echt benauwd aan. In de avond rond 21.30 uur dreven enkele pittige onweersbuien over Friesland richting noordoosten, de Noordzee op. Rond die tijd stond ik paraat op de Waddendijk ter hoogte van Hoorn, uitkijkend over de Waddenzee en het hele eiland. Een erg gaaf uitzicht! Deze buien waren echter op een te grote afstand van de Wadden (25 km of meer) om er mooie bliksemopnamen van te maken, en rond 22.00 uur reed ik op de fiets weer terug naar de camping in Hoorn. Om 23.00 uur gaf Buienradar echter weer flinke onweerspitten aan, waaronder eentje die activeerde boven Noord-Holland en het IJsselmeer, met ramkoers richting... juist, Terschelling! Om 23.00 uur stond ik weer op de Waddendijk met statieven en camera's in de aanslag. Deze keer met mijn vriendin en hondje, want die wilden het ook wel meemaken natuurlijk. Op de verre zuidwestelijke horizon doemde de bui al op en waren al enkele felle CG's te zien. Snel zette alles op en stelde scherp op oneindig. Twee statieven: 1) met Canon 40D met 'lightning trigger' en 17-85 mm (op 85 mm stand) en 2) Canon 6D met 17-40 mm (op 40 mm stand). De wind was ca. 4 Bft uit het oosten. Dat zou de regen van de onweersbui iets kunnen tegenhouden, want water is funest voor fotografie.
Om 23.30 uur was het onweer flink geactiveerd en de eerdere CG's maakten plaats voor lange CC-ontladingen! Prachtig! Ik wisselde van brandpuntsafstand (van 85 mm naar 24 mm en van 40 mm naar 17 mm, om de langgerekte 'slangen' helemaal in beeld te krijgen. Een kwart van de hemel vulde zicht met ontladingen die zich in allerlei richtingen en kronkelingen een weg zochten! Schitterend en volop genieten dus! Een zomerse onweersbui zoals je ze wilt hebben, en ook nog precies over je hoofd trekkend! Om 23.45 uur was het onweer tot boven mij genaderd, de lichte regen ging over in plenzen en de wind trok aan naar een Bft extra. Mijn vriendin en hondje zaten al een kwartier in de auto beneden de dijk te wachten en genoten mee van het schitterende schouwspel. Snel liep ik de dijk af met de statieven en stapte de auto in. Niet snel erna trok een heftig regen- en hagelveld over ons heen, met een herrie op het autodak. 'Core punching' dus! De ontladingen waren niet van de lucht en we deden de autolampen aan om nog maar iets in het aardedonkere waddeneiland te kunnen zien. Nog even wachten met wegrijden, want je zag werkelijk niets dan water op de onverharde weg, midden in het weiland. Ik filmde met mijn Sony compactcamera. Plots een felle flits en binnen een halve seconden de gigantische donder! Die was wel heel dichtbij zeg! Op zo'n 100 meter, schat ik. Het staat op film! Het arme, trillende hondje schrok zich bijna tegen het autodak aan.
Toen de regen iets minder werd, draaiden we de auto om (zes keer steken) en reden door grote plassen terug naar de camping. Na 5 minuten kwamen we aan en de tenten stonden er gelukkig nog. De solitaire bui die over ons heen was getrokken, dreef verder noordoostwaarts en had nog steeds veel onweer in zich. Op een weiland direct naast de camping zette ik weer een statief met camera op en kon nog mooie foto's schieten van de wegdrijvende en oplichtende bui. Erboven was het alweer opgeklaard en de sterrenhemel werd zelfs zichtbaar. In het oosten en op de Noordzee waren nog meerdere solitaire onweershaarden actief. Al met al een mooie belevenis van een onverwachts mooi en pittig zomeronweer. En dat precies tijdens een week vakantie op Terschelling. Na mijn enige echte onweer in 2013 (za. 27 juli, in Gouda waargenomen, zie ook WW), was dit wat mij betreft HET onweer van het jaar 2013. Maar het jaar is (gelukkig) nog niet om...
).Op de Waddeneilanden was het warm die dag. De 27 graden C graden voelde, dankzij een zacht zeebriesje, niet echt benauwd aan. In de avond rond 21.30 uur dreven enkele pittige onweersbuien over Friesland richting noordoosten, de Noordzee op. Rond die tijd stond ik paraat op de Waddendijk ter hoogte van Hoorn, uitkijkend over de Waddenzee en het hele eiland. Een erg gaaf uitzicht! Deze buien waren echter op een te grote afstand van de Wadden (25 km of meer) om er mooie bliksemopnamen van te maken, en rond 22.00 uur reed ik op de fiets weer terug naar de camping in Hoorn. Om 23.00 uur gaf Buienradar echter weer flinke onweerspitten aan, waaronder eentje die activeerde boven Noord-Holland en het IJsselmeer, met ramkoers richting... juist, Terschelling! Om 23.00 uur stond ik weer op de Waddendijk met statieven en camera's in de aanslag. Deze keer met mijn vriendin en hondje, want die wilden het ook wel meemaken natuurlijk. Op de verre zuidwestelijke horizon doemde de bui al op en waren al enkele felle CG's te zien. Snel zette alles op en stelde scherp op oneindig. Twee statieven: 1) met Canon 40D met 'lightning trigger' en 17-85 mm (op 85 mm stand) en 2) Canon 6D met 17-40 mm (op 40 mm stand). De wind was ca. 4 Bft uit het oosten. Dat zou de regen van de onweersbui iets kunnen tegenhouden, want water is funest voor fotografie.
Om 23.30 uur was het onweer flink geactiveerd en de eerdere CG's maakten plaats voor lange CC-ontladingen! Prachtig! Ik wisselde van brandpuntsafstand (van 85 mm naar 24 mm en van 40 mm naar 17 mm, om de langgerekte 'slangen' helemaal in beeld te krijgen. Een kwart van de hemel vulde zicht met ontladingen die zich in allerlei richtingen en kronkelingen een weg zochten! Schitterend en volop genieten dus! Een zomerse onweersbui zoals je ze wilt hebben, en ook nog precies over je hoofd trekkend! Om 23.45 uur was het onweer tot boven mij genaderd, de lichte regen ging over in plenzen en de wind trok aan naar een Bft extra. Mijn vriendin en hondje zaten al een kwartier in de auto beneden de dijk te wachten en genoten mee van het schitterende schouwspel. Snel liep ik de dijk af met de statieven en stapte de auto in. Niet snel erna trok een heftig regen- en hagelveld over ons heen, met een herrie op het autodak. 'Core punching' dus! De ontladingen waren niet van de lucht en we deden de autolampen aan om nog maar iets in het aardedonkere waddeneiland te kunnen zien. Nog even wachten met wegrijden, want je zag werkelijk niets dan water op de onverharde weg, midden in het weiland. Ik filmde met mijn Sony compactcamera. Plots een felle flits en binnen een halve seconden de gigantische donder! Die was wel heel dichtbij zeg! Op zo'n 100 meter, schat ik. Het staat op film! Het arme, trillende hondje schrok zich bijna tegen het autodak aan.
Toen de regen iets minder werd, draaiden we de auto om (zes keer steken) en reden door grote plassen terug naar de camping. Na 5 minuten kwamen we aan en de tenten stonden er gelukkig nog. De solitaire bui die over ons heen was getrokken, dreef verder noordoostwaarts en had nog steeds veel onweer in zich. Op een weiland direct naast de camping zette ik weer een statief met camera op en kon nog mooie foto's schieten van de wegdrijvende en oplichtende bui. Erboven was het alweer opgeklaard en de sterrenhemel werd zelfs zichtbaar. In het oosten en op de Noordzee waren nog meerdere solitaire onweershaarden actief. Al met al een mooie belevenis van een onverwachts mooi en pittig zomeronweer. En dat precies tijdens een week vakantie op Terschelling. Na mijn enige echte onweer in 2013 (za. 27 juli, in Gouda waargenomen, zie ook WW), was dit wat mij betreft HET onweer van het jaar 2013. Maar het jaar is (gelukkig) nog niet om...