Prachtig Willem,
heerlijk dat we van deze tocht mogen meegenieten en mee kunnen kijken.
-Zoals Hans zegt- Over Nepal, Het Trans-Himalaya deel lijkt een beetje op de eerste foto's, ook ruig en koud daar zo hoog, dan 'zie ik' Schotland maar veel ruiger en dan weer meer Noorwegen.
Nooit geweten dat het er zo mooi is en zalig wandelweer in de Poolzomer.
heerlijk dat we van deze tocht mogen meegenieten en mee kunnen kijken.
-Zoals Hans zegt- Over Nepal, Het Trans-Himalaya deel lijkt een beetje op de eerste foto's, ook ruig en koud daar zo hoog, dan 'zie ik' Schotland maar veel ruiger en dan weer meer Noorwegen.
Nooit geweten dat het er zo mooi is en zalig wandelweer in de Poolzomer.
De afgelopen maand heb ik rondgetrokken door Zuid-Groenland (echt het allerzuidelijkste tipje). Het was qua natuurschoon allicht de mooiste reis die ik ooit heb gemaakt, dus volgende foto's wil ik jullie niet onthouden.
Op weervlak had ik ook niets te klagen, met de helft van de dagen een prachtige open hemel. Eenmaal had ik een lange regenepisode (bijna 48u), maar voor de rest bleef het op 2x wat regen 's nachts na een hele maand droog. Diep in de fjorden wordt het overdag makkelijk 15 graden, en enkele dagen moet het volgens mij zelfs rond de 20 zijn geweest (had geen thermometer mee). 's Nachts tussen de 0 en de 5 graden bij helder weer, bij bewolkt weer eerder 5 à 10 graden. Dichter bij de oceaan was het het temperatuursverloop een stuk vlakker, steeds tussen pakweg 2 en 10 graden.
In Zuid-Groenland zelf zijn er weinig gletjsers die vanaf de ijskap recht de fjorden instromen, maar er is een permanente aanvoer via zee vanaf Oost-Groenland waardoor er bij aanlandige wind toch steeds veel ijs langs de kust en in de fjorden ligt. Geeft het landschap wel een heel speciaal aspect. De 'big walls' die in de fotoreeks te zien zijn, zijn de hoogste ter wereld (verticale wanden tot 1400m).
Wandelreizen zijn wel zwaar. Wandelpaden ontbreken volledig, dus je moet zelf je weg zoeken door de wildernis, met dikwijls zware stukken in dens struikgewas, puin- en blokkenvelden op hogere routes en doorwadingen van gletsjerrivieren. De voorbije jaren had ik al vaak in Scandinavië rondgetrokken en die ervaring is ook wel nodig om zo'n tocht veilig te kunnen maken. Ik had een ook zogenaamde 'packraft' mee (lichte opblaasbare raft van 2,5kg) om de fjorden over te steken. Daarbij heb ik vaak zeehonden gezien tot op kleine afstand, maar had geen camera bij de hand op het water (ivm gevaar op beschadiging).
Dorpen zijn er heel weinig; ik passeerde 1 Inuitdorp van 80 inwoners na 15 dagen en kwam tenslotte aan in een groter stadje (2000 inwoners) aan het einde van m'n tocht.
Ijsberen zijn er in deze streek in de zomer (gelukkig) niet
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.