We kregen voor de verandering weer een dagje dat overduidelijk was weggelegd voor de echte weerliefhebber die houdt van boeiende wolkenlandschappen en aktief weer. Nadat brede opklaringen in de ochtend het weersbeeld domineerden ontwikkelden de stapelwolken zich aan duizelingwekkend tempo en het duurde dan ook niet lang eer de eerste volwassen buienwolken zich aandienden; kort voor de middag kwam Malderen aan de beurt en kregen we een erg krachtig onweer waarbij de neerslag uit regen, hagel en tijdelijk zelfs natte sneeuw bestond. De neerslagintensiteit liep hierbij op tot 104,8 mm/h. Toen daarna de zon weer tevoorschijn kwam was het nog niet gedaan met het grillige weer want in de loop van de namiddag ontwikkelden zich twee nieuwe onweerscellen die echter langszij trokken en slechts wat licht gedruppel opleverden. Er wolgde een periode van opklaringen en droog weer alvorens in de loop van de avond een storing vanuit het noorden binnentrok die op haar beurt gevolgd werd door nog enkele buitjes en een erg mooie zonsondergang tussen de majestueuze stapelwolken door. Dankzij de heldere lucht en de daarin erg krachtige zon kon het kwik nog oplopen tot een doenbare 21,6 graden al had het rond deze tijd van het jaar best wel wat hoger gekund. De minima waren daarentegen normaal tot vrij zacht met 13,7 terwijl de buien onder begeleiding van een tot 40,2 km/h aanspannende noordwestenwind voor een neerslagtotaal van 12,0 mm zorgden. Morgen zou een overgangsdag moeten worden naar zachter weer met zon al zou het na donderdag opnieuw de wisselvallige kant opgaan.
De regenzone die gisteren ten zuiden van ons zat is voorbije nacht op de vlucht geslagen en bewoog zich hierbij in zuidoostelijke richting. Wie dacht dat we hierdoor van de wisselvalligheid verlost waren had het echter mis want het betreft een uitgebreid lagedrukgebied waarvan de occlusie nog ten noorden van ons zat en via een erg ongebruikelijke koers langs het noorden ons land weer binnenviel. Het uitspansel was dan ook al vroeg bedekt met dichte massa's Altostratus en Cirrostratus terwijl de eerste regendruppels niet lang op zich lieten wachten. De late voormiddag en de eerste paar uur van de namiddag werden gekenmerkt door lichte of matige regen, maar langsheen de occlusie werd ook een buienlijn meegezogen die de neerslag flink in intensiteit deed toenemen en hierbij een sterk buiig karakter gaf. Tussen de vlagen door waren er echter geen opklaringen en werd het hooguit lichtgrijs ipv donkergrijs. Het neerslagtotaal liep hierbij razendsnel op om in de loop van de avond te stagneren rond 19,8 mm toen de buienaktiviteit wat afnam. Droog is het echter nog lang niet en wellicht zullen er voor middernacht nog wel een paar litertjes bijkomen. Met temperaturen tussen 10,4 en 16,4 graden was het zomergevoel ver te zoeken, en een flink aangezwollen west- zuidwestelijke wind deed daar niet meteen veel goeds aan. Evenmin kunnen we van een fraaie zonsondergang spreken vermits het grijs de komende uren langzaam zal overgaan in zwart. De komende nacht zal echter wat zachter verlopen door de flink vertegenwoordigde bewolking.
Erg fraaie kleureneffekten deden zich kort voor zonsopgang voor toen de eerste lichtbundels van de zon tegen een dunne Altostratus translucidus virga opbotsten. Een weinig lager dreven wat Altocumulusveldjes voorbij die feloranje oplichtten en het schouwspel hierdoor compleet maakten. Dit visuele spektakel konden we aanschouwen bij ochtendtemperaturen die niet beneden de 15,5 graden uitkwamen. Hoewel deze wolkensoort dikwijls garant staat voor de nabijheid van een regen (of sneeuw)zone, kregen we tijdens de uren daarop nog redelijk zomerweer voorgeschoteld met mooie opklaringen en rustig, droog weer. Wel nam de Altocumulusbewolking in de loop van de voormiddag toe, maar de Altostratus maakte plaats voor flinterdunne Cirrostratusbewolking waardoor de bewolkingsgraad min of meer stabiel bleef. De temperatuur kon hierdoor en mede door de subtropische luchtaanvoer, oplopen tot 26,3 graden. Ook tijdens en na de middag was dit bleef het droog en mooi, maar de flink aanwakkerende zuid- zuidwestenwind gaf met haar snelheden tot 45,1 km/h reeds aan dat er iets niet helemaal in de haak was, en inderdaad: in de late namiddag kwamen dichte wolkenmassa's (Stratocumulus en Altocumulus) vanuit het westen opzetten en veegden op korte tijd de opklaringen en zonneschijn heel koelbloedig en zelfverzekerd weg. Na een paar uur van betrokken en vooral heel winderig weer, kregen we er de bijhorende regen bovenop. Het vochtige goedje viel op sommige momenten aan een matige intensiteit en met erg dikke druppels naar beneden, maar ondanks dit alles bleven de hoeveelheden erg beperkt met 0,8 mm in totaal. Wie zich na zonsondergang nog buiten waagde, kon vanuit het westen in het laatste schemerlicht de eerste opklaringen weer zien binnendrijven. De rest van de avond bleef het zo goed als droog maar de wind bleef nog geruime tijd nadrukkelijk aanwezig.
Onder de open hemel is het vannacht redelijk afgekoeld waardoor we vanochtend uitkwamen op 12,7 graden. Gelukkig hield de wind de atmosfeer in beroering zodat verdere afkoeling tijdens de nacht werd voorkomen. De eerste zonnestralen onthulden Stratocumulusvelden die echter dun waren en onderbroken werden door brede opklaringen. Tijdens de voormiddag kwam er meer Stratocumulusbewolking opzetten maar doordat deze erg dun bleef, kon de zon nog voldoende thermiek op gang brengen om onder dit wolkendek nog een legertje Cumuluswolken uit de grond te stampen dat vooral in de buurt van de kust kon uitgroeien tot pittige buien. Na een tijdje was de thermiek zo sterk dat de Stratocumulusbewolking helemaal werd door elkaar gewoeld en grotendeels oploste. Nu waren het echter Cirruswolken die de scepter overnamen, al werd de zon er nauwelijks door tegengehouden. Het weersbeeld oogde tijdens het eerste deel van de namiddag erg vriendelijk en terwijl de wind in vergelijking met gisteren flink afzwakte naar 30,6 km/h uit het zuidwesten, kon de temperatuur oplopen naar een vrij aangename 23,2 graden. Tijdens de late namiddag kwamen we echter in aanvaring met een buienlijn die voorafgegaan door flinke stapelwolken het Malderse weerstation kwam overspoelen. De bui was kortdurend en je kon dwars door de neerslag onder de buienwolk door kijken, maar niettemin was het een erg pittig ding dat ons een echt stortbad bezorgde en het neerslagtotaal aanvulde tot 2,6 mm. Nadien kwam de rust definitief terug en konden we genieten van fraaie wolkenstrukturen (Stratocumulus, Cumulus, Altocumulus en Cirrus) in het warme licht van de avondzon.
Het was vanochtend weliswaar kil bij temperaturen die op 9,3 graden uitkwamen, maar de schoonheid van de opgaande zon wist dit ruimschoots goed te maken. Het luchtruim werd getooid met Cirrusbewolking, wat Stratocumulus en donkere Cumulusachtige toppen van een aaneengesloten Stratocumulusband in het oosten. Deze laatste contrasteerde prachtig met de nevel- en mistbanken die een zachte, paarsrode gloed leken uit te stralen. Verder werd er ook nog voorzien in oranje, en later geelachtige kleurentinten om dit natuurlijke meesterwerk af te maken. Wat we vervolgens kregen te zien was een afwisseling van opklaringen en Stratocumulusvelden, welke geleidelijk overgingen in mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris). Dit gebeurde bij geleidelijk oplopende temperaturen die uitkwamen op een aangename 25,6 graden, en een zuid- zuidwestelijk briesje tot 16,1 km/h. De hoge sluiewolken gingen er geleidelijk uit en bij aanvang van de weekendtrip naar Zeeland (NL) schoot er hoofdzakelijk Cumulus humilis en Cumulus fractus over. Deze waren geen lang leven beschoren bij de wegzakkende zon, zodat het 's avonds weer zo goed als helder werd. Ondertussen werd de dag in Malderen afgesloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Nog steeds verkeerden we onder de invloed (voor zover we daar ooit iets van gemerkt hebben) van het hoogtelaag dat voor grillig buienweer zorgt in de Lage Landen. De wolkenluchten waren opnieuw erg chaotisch met Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus onder een diepblauwe hemel. Dat diepblauwe heeft overigens terug voor frisse minima van 9,1 graden gezorgd maar net als de voorbije dagen was de zon erg krachtig. Tijdens de opklaringen voelde het dan ook zuiders aan terwijl één van de stapelwolken door al deze warmte (maxima van 24,6 graden) haar kans schoon zag om tot een onweer uit te groeien. Dit gebeurde na de middag en resulteerde in een stevig buiencomplex dat net ten westen van Malderen voorbijtrok, voortgedreven op een oostelijk briesje tot 27,4 km/h. Na dit onweer hield de buienmolenaar het voor gezien en zakten de meeste buien boven de Benelux als puddingen in elkaar waarop een vrij rustige avond volgde. Vanuit het oosten kwam echter meer bewolking opzetten (Stratocumulus, Altocumulus en Cirrostratus) als voorbode van een krachtige depressie die vanuit het ongebruikelijke oosten onze richting opkomt. Hoewel dit systeem op minder dan 24 uur een maandtotaal aan neerslag zal droppen, hoeven we er ons vandaag nog geen zorgen over te maken en kwam er dus geen verandering in het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Kort na middernacht kwam het opnieuw tot zeer zware regenval, waardoor de pluviometer bij het eerste ochtendgloren reeds 14,2 mm aangaf. Daarna viel er met momenten nog wat lichte motregen uit een somber en mistroostig wolkendek. De neerslag was vanaf dan echter verwaarloosbaar en ook de 'buien' die tijdens de namiddag kwamen binnengedenderd, brachten niet meer dan 0,4 mm op wat het dagtotaal verder aanvulde tot 14,6 mm. Door de bewolking was het vanochtend niet al te koud met 12,1 graden terwijl dezelfde bewolking het kwik in toom hield met een bescheiden 21,8 graden tijdens de namiddag. Ook de avond verliep somber met veel Stratocumulusbewolking en Cumulus al verschenen er kort na de middag en naar zonsondergang toe opklaringen tussen die vooral 's avonds goed stand bleven houden. De wind was vandaag overwegend zwak met maximaal 20,9 km/h uit west- zuidwestelijke richtingen. Na zonsondergang was het genieten van brede opklaringen waarin een prachtige in ambertinten gekleurde volle maan met de resterende Stratocumulusveldjes flirtte.
Het was erg zwoel vanochtend bij temperaturen die niet beneden 15,0 graden zijn gezakt. Het luchtruim was bedekt met fijne Altocumulus floccus velden en er hing een zilveren gloed van fijne nevelslierten. Kortom, een rustgevend plaatje al gaven de Altocumuluswolken aan dat de atmosfeer wat onstabiel was op middelbare hoogte. Er dreef al snel Cirrostratusbewolking binnen die overging in Altostratus terwijl er op geringere hoogte wat stapelwolkjes werden gevormd. Vooral na de middag werd deze wolkenlaag erg dik en ging het op sommige plaatsen en momenten lichtjes druppelen. Ondanks dit gebeuren kon het nog opwarmen tot 27,4 graden en door de overwegend zwakke wind die niet meer dan 17,7 km/h uit het zuidwesten haalde voelde het zeker niet koud aan. Veel verder dan een paar druppels kwam het in Malderen uiteindelijk niet en de bewolking werd weer dunner om plaats te maken voor opklaringen naar de avond toe. Er dreven nu Stratocumulus en Altocumulus undulatus velden binnen die de atmosfeer een 'gelaagd' uiterlijk gaven terwijl de stapelwolken het voor gezien hielden. Samen met deze wolkenvelden stroomde er ook gevoelig warmere lucht binnen waardoor het vrijwel niet afkoelde en we een erg zwoele avond in gingen met temperaturen die tegen middernacht nog steeds boven 20 graden zaten. Het neerslagtotaal dat we toen aflazen bedroeg zoals verwacht niet meer dan 0,0 mm.
-----
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.