Nu het wat rustiger is buiten en er ook tussen het werk door wat meer tijd is hierbij een verslag van de (tweede) LP Supercell in Nederland op 5 augustus.
Tijdens mijn chase op 5 augustus had ik mijn zinnen gezet op een sc die vanaf de kanten van Leuven een sterke wnw koers volgde. Dat terwijl de cel eerst op Limburg leek af te koersen. Mocht de cel die wnw koers blijven volgen, dan zou de bui wel eens ter hoogte van Antwerpen kunnen uitkomen. Daarom via Oost-Zeeuws-Vlaanderen koers gezet naar de dokken (havens) van Antwerpen. Helaas begon de cel op zijn pad naar Antwerpen een meer noordelijke trekrichting te volgen, waardoor ik de sc niet in volle glorie te zien kreeg.
Lek gestoken door de tientallen muggen en enigszins teleurgesteld terug naar de auto, om via Hedwigepolder en Saeftinge terug naar het westen te rijden voor het koufront. Slechts een paar km onderweg zag ik dat de lucht enorm begon te werken. Een situatie die me bekend voorkwam van vorig jaar (toen Oost Zeeuws-Vlaanderen ook de broedplek was van een sc). Daarom ter hoogte van het Verdronken Land van Saeftinge (kijkrichting Brabant) de auto stilgezet en de zeedijk opgeklommen.
Op dat moment bevond het broeisel zich nog in het achterland. Wat een dynamiek op dat moment! Het werd meteen duidelijk dat deze bui (hier nog in begin stadium) wel eens een flinke zou kunnen worden. Beseffende dat de cel pas volwassen zou worden bij het verder in Nederland trekken was het volop genieten van het schouwspel, de geboorte van een LP Supercel.
Op het eerste beeld bevindt de cel zich in het beginstadium, op dat moment nog niet heel mooi zichtbaar door de convectieve bewolking er rond.
Bij het oversteken van de Westerschelde was zichtbaar hoe de top met de seconde aangroeide. Ook werden enkele typische (uiterlijke) kenmerken van de sc steeds beter zichtbaar. Ondertussen was er links ook een neerslagkern ontstaan. Onweer kwam er op toen de bui aan land ging bij Brabant.
Bijgaand nog een paar radarbeelden op een rijtje van de evolutie van de bui, waarop te zien is dat de activiteit snel toeneemt. Opvallend is ook de hoge treksnelheid van de bui.
Aan de ene kant jammer dat de LP Supercel niet wat eerder was ontstaan, aan de andere kant ook heel vet om eens mee te maken hoe zo’n cel binnen no time ontstaat
Tijdens mijn chase op 5 augustus had ik mijn zinnen gezet op een sc die vanaf de kanten van Leuven een sterke wnw koers volgde. Dat terwijl de cel eerst op Limburg leek af te koersen. Mocht de cel die wnw koers blijven volgen, dan zou de bui wel eens ter hoogte van Antwerpen kunnen uitkomen. Daarom via Oost-Zeeuws-Vlaanderen koers gezet naar de dokken (havens) van Antwerpen. Helaas begon de cel op zijn pad naar Antwerpen een meer noordelijke trekrichting te volgen, waardoor ik de sc niet in volle glorie te zien kreeg.
Lek gestoken door de tientallen muggen en enigszins teleurgesteld terug naar de auto, om via Hedwigepolder en Saeftinge terug naar het westen te rijden voor het koufront. Slechts een paar km onderweg zag ik dat de lucht enorm begon te werken. Een situatie die me bekend voorkwam van vorig jaar (toen Oost Zeeuws-Vlaanderen ook de broedplek was van een sc). Daarom ter hoogte van het Verdronken Land van Saeftinge (kijkrichting Brabant) de auto stilgezet en de zeedijk opgeklommen.
Op dat moment bevond het broeisel zich nog in het achterland. Wat een dynamiek op dat moment! Het werd meteen duidelijk dat deze bui (hier nog in begin stadium) wel eens een flinke zou kunnen worden. Beseffende dat de cel pas volwassen zou worden bij het verder in Nederland trekken was het volop genieten van het schouwspel, de geboorte van een LP Supercel.
Op het eerste beeld bevindt de cel zich in het beginstadium, op dat moment nog niet heel mooi zichtbaar door de convectieve bewolking er rond.
Bij het oversteken van de Westerschelde was zichtbaar hoe de top met de seconde aangroeide. Ook werden enkele typische (uiterlijke) kenmerken van de sc steeds beter zichtbaar. Ondertussen was er links ook een neerslagkern ontstaan. Onweer kwam er op toen de bui aan land ging bij Brabant.
Bijgaand nog een paar radarbeelden op een rijtje van de evolutie van de bui, waarop te zien is dat de activiteit snel toeneemt. Opvallend is ook de hoge treksnelheid van de bui.
Aan de ene kant jammer dat de LP Supercel niet wat eerder was ontstaan, aan de andere kant ook heel vet om eens mee te maken hoe zo’n cel binnen no time ontstaat
twitter.com/PaulBegijn - Natuurmonumenten - Zuidwestelijke Delta