De titel zegt genoeg, en de sorry is bedoeld aan alle mensen die dat op het moment van lezen wel weten dat het over hen gaat.
Ik ben absoluut een winterliefhebber, maar ook absoluut geen zomerhater. Of anders gezegd, misschien ben ik ook wel zomerliefhebber. Maar voor het eerst in mijn leven heb ik al zo vroeg in het jaar het gevoel dat de winter wel mag komen.
De komende week zal ik weliswaar nog met volle teugen genieten van een lekker warm zomerzonnetje, maar daarna..??
Nee, voor mij hoeft het dan niet meer. Laat maar weer de eerste nachtvorst op de kaarten komen. Laat die weergoden mij maar weer voor de gek houden door me eerst vrolijk te maken en mij in mijn hoofd de elfstedentocht te laten schaatsen, en 6 uur later weer in rouw te dompelen door de kaarten.
En dan dat moment dat er voor het eerst sneeuw valt en dat de omgeving weer wit kleurt. Of dat ik voorzichtig als eerste waaghals een stapje op de sloot zet.
Op dit moment is mijn hele huis gevangen door hitte. Buiten valt het wel mee, maar mijn huis krijg ik niet meer onder de 23 graden. Ook mijn ritueel wordt elke avond weer tegengehouden. Ik ga uit het slaapkamerraam hangen met mijn hoofd om even lekker af te koelen voor het slapen. En dan hang ik daar, en besef ik dat dit lekker is bij -5, -10, -15.. Maar nee, bij 20 graden is dit geen afkoeling.
Tja, wat een geklaag. Maar het leuke is dat ik er zelf lekker helemaal niks aan kan doen. En wat ik stiekem toch ook leuk vind is dat de winter waarschijnlijk nog lang op zich laat wachten. Nog een paar maanden kan ik er naar uitleven, en in deze maanden hoop ik ook nog even getrakteerd te worden op het eerste echte onweer hier in de regio sinds 2006.
Conclusie: wat is het weer toch mooi. Het is iets om blij van te worden, iets om van te balen, iets om van te genieten, iets om om te hopen, iets wat er altijd is. Maar toch lekker iets waar niemand iets aan kan doen!
Quote selectie