Zoals gevreesd werd het een erg koude nacht, maar aan de ergste vorstperikelen lijkt Malderen voorlopig te zijn ontsnapt doordat de weinige Stratocumulusveldjes tijdens de nachtelijke uren net op de juiste plaats bleven hangen. We kwamen er met minima van -0,2 graden vanaf terwijl sommige plaatsen, zelfs in de buurt van de Kust reeds een paar graden onder het vriespunt eindigden. Voor heel wat eenjarige plantjes uitstel van executie dus, maar op een zonovergoten nazomerdag konden ze deze keer niet meer rekenen. Vanuit het noorden kwamen immers steeds meer Stratocumulusvelden opzetten waardoor de zon het vooral na de middag steeds moeilijker ging krijgen. De temperaturen geraakten dan ook niet zo hoog met maxima van 14,4 graden en dit bij een oostelijk briesje met snelheden tot 19,3 km/h. De bewolking vormde evenwel geen hermetisch gesloten laag waardoor er tot aan zonsondergang nog blauwe stukjes te zien waren en er soms nog een kortdurend streepje zon aan te pas kwam. Uitgestrekte Stratocumulusvelden stonden vervolgens in voor een erg sfeervolle zonsondergang, en later zorgde dezelfde bewolking ervoor dat het tijdens de avonduurtjes nauwelijks afkoelde en het kwik nog lange tijd dichtbij de tien graden bleef hangen. Hiervoor moesten we dan wel betalen in de vorm van motregen die later op de avond over het Malderse weerstation neerdaalde. Uiteindelijk zorgde dit voor een neerslagtotaal van 0,0 mm, met andere woorden de neerslag was niet eens meetbaar
Hoewel de opklaringen gisterenavond onze vrees voor een eerste algemene nachtvorst leken te rechtvaardigen, konden we vanochtend rekenen op de vriendelijke zachtheid van een Altostratus + Altocumuluswolkendek dat ons voor dit onheil kon behoeden. De daglichtperiode startte hierdoor echter in grijze omstandigheden terwijl alles er zompig bijlag door de vracht regenwater die de bewolking 's nachts kennelijk heeft afgeleverd.De opklaringen waren echter niet veraf en consentreerden zich in een scherp begrensde, diepblauwe 'band' net boven de west- noordwestelijke horizon. Bovendien konden we al genieten van een flauw waterzonnetje dat zich aarzelend tussen de eerdergenoemde wolken liet zien. Langzaam maar zeker kwam het blauw onze richting uit, maar het verliep zo aarzelend dat het luchtruim op het einde van de namiddag nog steeds voor de helft bedekt was met Altostratusbewolking. het is dan ook weinig verwonderlijk dat de temperaturen een beetje achterbleven en we met 16,0 graden als maximum vrede moesten nemen. De tot 38,6 km/h uithalende zuidwestenwind kregen we er gratis bij. Later op de avond werd de band van wegtrekkende Altostratusbewolking gedeeltelijk verhuld achter Altocumulusbankjes en dit zorgde weer voor leuke kleureneffekten bij zonsondergang. Het koelde echter snel af door de inmiddels steeds verder oprukkende opklaringen waardoor de minima pas omstreeks 21H bereikt werden met 7,8 graden. De rest van de avond verliep rustig en droog zodat de 4,4 mm als neerslagtotaal niet meer verder wordt aangevuld.
Buien en de bijhorende bewolking hebben de val van het kwik kunnen stuiten waardoor we - in thermometerhut althans - van nieuwe vorst gespaard bleven. We kwamen uit op 1,7 graden, en mogen ons hiermee gelukkig prijzen daar de luchttemperaturen elders tot ver in het zuiden van Frankrijk beneden -5 graden zakten. Het milde klimaat van Wales moest vanochtend eveneens plaats maken voor dergelijke temperaturen. Bij zonsopgang bleek er geen enkel wolkje meer over te blijven en waren we meteen vertrokken voor een zeer zonnige voormiddag die door diepblauwe luchten werd gekenmerkt. De buien waren nochtans vlakbij want in de noordelijke helft van Nederland kwam het nog tot flinke hagelbuien met onweer. Na de middag verscheen er een NW-ZO gerichte gordel van sluierwolkjes die vanuit het zuidwesten langzaam dichterbij kwam, maar uiteindelijk geen afbreuk deed aan het stralende weer. De kleine stapelwolkjes deden dat al evenmin, maar aan nazomer deed het niet meteen denken door de nog steeds erg koude west- zuidwestenwind die met haar snelheden tot 32,2 km/h polaire lucht aanvoerde. De maxima kwamen ondanks de zonneschijn dus niet hoger dan 11,8 graden en de eerdergenoemde sluierwolkjes konden na zonsondergang maar weinig warmte vasthouden. Dankzij een naderende storing en Stratus fractus bewolking die tegen zonsondergang vanuit Nederland binnendreef, werd de afkoeling desondanks nog een beetje afgeremd en zal het komende nacht waarschijnlijk niet veel kouder worden dan de vijf graden waar het kwik nu rond schommelt. De buien uit Nederland waren wellicht voor deze wolkenflarden verantwoordelijk, maar het ziet er niet naar uit dat we hiermee te maken gaan krijgen in Malderen. Het blijft dus bij die 0,4 mm neerslag afkomstig van de buien die ons afgelopen nacht nog aandeden.
Na er verschillende keren aan ontsnapt te zijn was het vanochtend dan prijs met de eerste nachtvorst bij minima van -0,4 graden. Onder het schrapende geluid van talloze ijskrabbers zagen we de vorstgevoelige plantjes vanochtend één voor één als puddingen in elkaar zakken toen de zon haar eerste stralen op het slagveld wierp. Daarna volgde een zonnige herfstdag met nazomertrekjes en kon het kwik weer snel oplopen onder de lichtbewolkte hemel. Meer dan wat Cirrusbewolking was er niet te zien al kregen we na de middag te maken met opvallend compacte Cumuluswolkjes en zeer fraai gevormde Altocumulus lenticulariswolken die voor een apart uitzicht zorgden. Dit alles hoorde bij een warmtefront waarachter zachtere lucht zat, al voelde het ook vandaag reeds aangenaam aan in de zon bij maxima van 14,4 graden. Naar de avond toe losten de wolkjes weer grotendeels op en kregen we enkel nog sluierbewolking te zien. Dit liet uiteraard weer een flinke afkoeling toe waardoor we weer angstaanjagend snel afdaalden richting vriespunt. Neerslag is er ondanks de warmtefrontpassage niet gevallen waardoor we afsloten met 0,0 mm als dagtotaal.
(Nieuw Zeeland) Bij het opstijgen richting Singapore zaten we meteen in de wolken waaruit de regen nog steeds met bakken naar beneden kwam. Het waren echter voor lange tijd de laatste wolken want vanaf de grens tussen Nederland en Duitsland werd het helder. Een wat onstabielere luchtmassa zorgde in het oosten van Polen voor turbulentie waarna de rust weerkeerde met prachtig nazomerweer boven het midden-oosten. Boven de golf van Bengalen maakten de eerste (kleine) buien hun opwachting en hun grote broertjes maakten het mooie weer boven het zuiden van Thailand. De landing in Singapore verliep bij lichte regen al was het op deze locatie zelf droog met enkel in de verte buienwolken. Het luchtruim zat echter volgesmeerd met Cirrus densus en Altostratus.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.