Oefff, jouw favoriet. 
Picea sitchensis houdt van veel vocht en veel voedingsstoffen.
Er is daar flink gedund een aantal jaren geleden, dus veel licht tussen de Sitka's.
Arme droge zandgronden....dat is waar je geen regeneratie verwacht ipv honderden tegelijk. Dus ik ben heel benieuwd naar de grondsoort daar.
Het is een laaggelegen stuk bos met een redelijk dikke humuslaag op zand. Het ligt dicht bij een oud stortplaats en het zal me niet verbazen dat dit stuk daarvoor tot in de jaren '60 voor is gebruikt.
Is het zand? Is het vochtig. Is het bos niet te dicht begroeid (Sitka houdt niet van schaduw).
De ondergrond is zand. Het rijkelijke licht heb ik al verklaard.
Heb je op Ameland wel veel herten? Die knabbelen alles af hier. Hoe hoog zijn de zaailingen eigenlijk?
Er is een gezonder reeënpopulatie doch in dit stuk bos is er weinig voedsel te vinden en het is voor een groot deel lastig toegankelijk door de achtergebleven takken van de uitdunning van enkele jaren geleden.
Is de boom daar de overheersende soort of heb je daar ook beuk, eik en vogelkers??
De Sitka staat daar vrij veel, afgewisseld met Zwarte Den er groeien ook berk en eik, geen beuk.
Kun je wellicht wat duidelijke foto's van de regeneratie sturen/laten zien?
Zie m'n waarneming in de link.
Ik ga zelf nog wel eens naar dat eiland toe, ben echt heel benieuwd!
Welkom, er is nog een ander bos (Kwekerijbos bij Nes) waar de Sitka zich ook uitzaait, die had je al eerder gevonden.
Hier zijn er maar een paar sitka's die aan het geknabbel zijn ontsnapt. Met name op lemige grond wat verder van de duinen groeien ze wel erg hard.
Ik blijf deze nieuwe generatie Sitka's wel voor je volgen, na deze natuurlijke uitdunning gaat 't misschien nog beter. De zaailingen doen het hier en daar al best aardig.
Kleintjes van 10 cm zijn soms een jaar later al 70- 80 cm.
Dat hoop ik ook mee te maken, ik ben benieuwd hoe SSB het gaat beheren en hoe bewust ze met natuurbouw omgaan, nu de initiatiefnemer is verhuisd.
De zeer scherpe naalden schrikken de meeste knagers af. Van de naaldbomen zijn het de reuzenzilversparren die hun uiterste best doen hun naam in no time waar te maken.
Die staan hier op een enkele plek in een nieuw aangeplant bos uit de jaren '80 ook.
De zeldzame Gezoneerde Oogbladroller Epinotia fraternana had ik daar als eerste in Nederland mooi op de foto voor de microvlinderwebsite. Ik zet de link met de foto even in het navolgende bericht.
De toppen lijken wel op slangen, zo hard groeien ze. Zelfs in deze droge zomer is er weer zo 1-1,5 m erbij gegroeid.
Dat herken ik, doch hier groeien ze echt niet hard, daarom vind ik de erop levende microwereld veel sneller, wan ze zitten lager dan normaal, vooral met harde oostenwind zoals in dit voorjaar.:)
Picea sitchensis houdt van veel vocht en veel voedingsstoffen.
Er is daar flink gedund een aantal jaren geleden, dus veel licht tussen de Sitka's.
Arme droge zandgronden....dat is waar je geen regeneratie verwacht ipv honderden tegelijk. Dus ik ben heel benieuwd naar de grondsoort daar.
Het is een laaggelegen stuk bos met een redelijk dikke humuslaag op zand. Het ligt dicht bij een oud stortplaats en het zal me niet verbazen dat dit stuk daarvoor tot in de jaren '60 voor is gebruikt.
Is het zand? Is het vochtig. Is het bos niet te dicht begroeid (Sitka houdt niet van schaduw).
De ondergrond is zand. Het rijkelijke licht heb ik al verklaard.
Heb je op Ameland wel veel herten? Die knabbelen alles af hier. Hoe hoog zijn de zaailingen eigenlijk?
Er is een gezonder reeënpopulatie doch in dit stuk bos is er weinig voedsel te vinden en het is voor een groot deel lastig toegankelijk door de achtergebleven takken van de uitdunning van enkele jaren geleden.
Is de boom daar de overheersende soort of heb je daar ook beuk, eik en vogelkers??
De Sitka staat daar vrij veel, afgewisseld met Zwarte Den er groeien ook berk en eik, geen beuk.
Kun je wellicht wat duidelijke foto's van de regeneratie sturen/laten zien?
Zie m'n waarneming in de link.
Ik ga zelf nog wel eens naar dat eiland toe, ben echt heel benieuwd!
Welkom, er is nog een ander bos (Kwekerijbos bij Nes) waar de Sitka zich ook uitzaait, die had je al eerder gevonden.
Hier zijn er maar een paar sitka's die aan het geknabbel zijn ontsnapt. Met name op lemige grond wat verder van de duinen groeien ze wel erg hard.
Ik blijf deze nieuwe generatie Sitka's wel voor je volgen, na deze natuurlijke uitdunning gaat 't misschien nog beter. De zaailingen doen het hier en daar al best aardig.
Kleintjes van 10 cm zijn soms een jaar later al 70- 80 cm.
Dat hoop ik ook mee te maken, ik ben benieuwd hoe SSB het gaat beheren en hoe bewust ze met natuurbouw omgaan, nu de initiatiefnemer is verhuisd.
De zeer scherpe naalden schrikken de meeste knagers af. Van de naaldbomen zijn het de reuzenzilversparren die hun uiterste best doen hun naam in no time waar te maken.
Die staan hier op een enkele plek in een nieuw aangeplant bos uit de jaren '80 ook.
De zeldzame Gezoneerde Oogbladroller Epinotia fraternana had ik daar als eerste in Nederland mooi op de foto voor de microvlinderwebsite. Ik zet de link met de foto even in het navolgende bericht.
De toppen lijken wel op slangen, zo hard groeien ze. Zelfs in deze droge zomer is er weer zo 1-1,5 m erbij gegroeid.
Dat herken ik, doch hier groeien ze echt niet hard, daarom vind ik de erop levende microwereld veel sneller, wan ze zitten lager dan normaal, vooral met harde oostenwind zoals in dit voorjaar.:)
Bericht laatst bijgewerkt: 30-10-2013 22:31
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
