Dag allemaal,
Sinds het begin van 2012 maak ik van iedere bijzondere weerdag in Nederland een filmpje en/of maak clipjes van mooie weersverschijnselen. Zodoende heb ik inmiddels meer dan 230 videos in elkaar geknutseld. Mijn grote wens is zoals vele weersliefhebbers en/of stormchasers om een waterhoos of liefst een windhoos (tornado) te zien en ook vast te leggen, maar het heeft me de laatste tijd wat dat betreft niet echt/echt niet mee gezeten.
Ik kan (als freelance sportjournalist) eigenlijk de hele week op pad, behalve op zaterdagmiddag tot en met zondagavond. Dan ga ik naar wedstrijden, bel trainers en typ mijn stukjes voor de krant van maandag. Nou, moeder natuur heeft daar de laatste weken maar weinig rekening mee gehouden. Eerst komt twee weken geleden op de vroege zondagavond die windhoos in Drunen naar beneden, maar toen was ik in Duitsland om een video op te nemen en was ik net te laat terug (en anders was ik voor de krant druk geweest). Maar afgelopen zondagmiddag was het nog véél erger....
Ik zat al de hele morgen vanaf mijn balkon te timelapsen en te filmen en tegen enen nam ik ook een onweersbui/supercell op die een duidelijke arcus aan het ontwikkelen was, het flink liet donderen en waaruit het ook keihard hagelde. Mooi! Ik moest daarna echter naar een voetbalwedstrijd in Amersfoort (zuid-oost), maar daar lag zo veel hagel op het veld dat de scheidsrechter het duel op het laatste moment aflaste. Begrijpelijk. Het onweerde ook nog op dat moment. Amper vier kilometer verderop in Amersfoort-Vathorst (langs de A1) was het iets minder hevig tekeer gegaan en ging het duel, zij het op kunstgras, wel door.
Toen ik echter die 'tafelbergen' ongeveer 30 km zuidelijker langs zag trekken, vreesde ik echter dat ik misschien wel eens wat zou kunnen gaan missen. En jahoor, toen ik rond kwart voor vijf thuiskwam in De Bilt zag ik de berichten (en foto's) van de windhoos in Wijk bij Duurstede. Normaal is dat heel bekend gebied voor me, waar ik ook regelmatig film en op zo'n dag als zondag ga ik altíjd op pad, zeker als er van zulke knoeperts van onweersbuien/supercellen over NL trekken. Ik denk dus dat ik een goede kans had gemaakt om die tornado te spotten. Pff, zelfs als ik thuis was gebleven en uit mijn raampje op de overloop had gekeken dan had ik die tornado gezien. Man, wat voelde ik me even .....! En ik kon op dat moment ook niet alsnog weg gaan, want er moest gewerkt/getypt worden. Ik nam dus op dat moment met de pest in mijn lijf alleen nog een timelapse op van die buienlijnen.
Nu, ruim anderhalve dag later, is de teleurstelling al flink gezakt. Ik heb echt genoten van de vele mooie foto's, video's en chaseverslagen die ik heb gezien en bedacht me toen ook dat ik blij ben dat de tornado's überhaupt zijn vastgelegd. Met jaloerse blikken, dat zeker. En ook dat als ik nu deze tornado in Wijk bij Duurstede in pracht en praal had gespot en opgenomen, dat ik dan niets meer na te jagen heb. Onzin natuurlijk, maar je doet wat om het allemaal te relativeren hè?
Als verdere 'therapie' heb ik gisteren van de beelden die ik tot pak m beet half twee vanaf mij balkon heb gemaakt (van de hele aanloop zeg maar), wat foto's in de tussenliggende tijd (tussen half twee en vijf uur) en wat timelapsen tegen de avond toch een 'dagfilmpje' gemaakt. Die is met een paar mooie timelapsen van CB's/ijskappen, mammatuswolken en een arcus, van beelden van een paar flitsen en donders van (heel) dichtbij en van zware hagel en tegen de avond nog een timelapse van een (beginnend) funneltje nog aardig goed gelukt ook - zie link, maar toch blijft er iets knagen... Het besef dat ik iets unieks in NL heb gemist. Ik heb dus de 'windhoosblues', zo heb ik het maar genoemd.
Groetjes
Michel
Quote selectie