Ik had het vorige week al even uitgelegd, maar hier komt ie nog een keer (ik vind het zelf ook moeilijke materie):
De drukvelden op een gegeven drukvlak (bijvoorbeeld 200 hPa) zijn eigenlijk het resultaat van vele golven boven op elkaar. Het is moeilijk om die golven er op het oog uit te halen, maar met mathematische methodes kun je het aandeel van elke golf als het ware in kaart brengen. De golven krijgen een nummer en dat nummer verwijst naar het aantal pieken en dalen. Wave-1 heeft dus 1 piek en 1 dal, wave-2 heeft 2 pieken en 2 dalen, enzovoort. De golven die op elkaar liggen doven elkaar uit, of versterken elkaar. Stel bijvoorbeeld dat wave-2 een dal heeft, op dezelfde plek waar wave-7 ook een dal heeft, dan krijg je dus een dieper dal.
Voor de stratosfeer wordt vooral gekeken naar wave-1 en wave-2 activiteit. Een hoge wave-1 activiteit kan de vortex van de pool af duwen en een zogenaamde displacement SSW veroorzaken. Wave-2 activiteit kan voor een split zorgen. De afgelopen tijd hebben we vrij sterke wave-2 achter de rug (de vortex is sterk genoeg gebleken om dat te weerstaan). Aan het einde van de huidige run (gisteren 12z) neemt de wave-1 activiteit sterk toe op grote hoogte (1-5hPa). Dat is wel iets om in de gaten te houden, omdat de wave activiteit waar de vortex tot nu mee te maken heeft gehad vooral van onderaf, vanaf de troposfeer, werd opgelegd.
Quote selectie