GEEN WEER, Het mooiste weer is meestal geen weer. Het komt vaak voor in November. het wordt dan niet echt licht, het is stil en grijs en vooral op een raadselachtige manier onbeweeglijk. Halverwege de middag begint het wat te misten of te miezeren. en 't is donker voor je 't weet. Geen weer is bijna altijd mijn weer. Ik kan er mijn ogen niet afhouden. Ofschoon er niets te zien is. En ik blijf ernaar luisteren, ofschoon er niks te horen is. Als je lang kijkt en luisterd, gaat zo'n dag behoorlijk in je kouwe kleren zitten. Hij verschaft zich toegang door je kraag, je armsgaten en je broekspijpen en nesteld zich dan op je huid. het is prachtig. En het is volgens mij vooral prachtig omdat je niet in de gaten hebt dat wat er aan je lijf is, het weer blijkt te zijn dat eigenlijk geen weer is, maar de tijd die in een soort niets tot stilstand is gekomen. Het bestaan huivert. het leven krijgt kippenvel. Zoiets, zo nu en dan valt er een blad, besluiteloos en fluisterend. Af en toe vliegt er een vogel voorbij die alles nog onbeweeglijker maakt. Het mooiste weer is tegelijkertijd ook 't traagste weer. Het traagste weer is meestal geen weer. Dat uiteindelijk bijna altijd mijn weer is. Mijn weer is tenslotte niks anders dan de stilte voor de grote najaarsstorm. De najaarstorm is 't begin van de winter. En eenmaal winter is het voorjaar dichterbij dan ooit.
Dit zorgt misschien voor enige afkoeling.
Dit stukje komt uit De Gelderlander schrijver Jo Wijnen.
Quote selectie