Beste taalpurist,
Ik schrijf speeches voor mensen die je niet eens op mag stemmen.
Begrijp dan ook dat ik voor een select publiek een gekende fout maak ter opmerkinghe ende vermaeck. Uit meligheid. Waarbij mijn het-wordt-even-helemaal-nietsanalyse geheel overeind blijft, mijns inziens, maar dat terzijde. Maar: OT, En dus nu flux ter sponde!
U moet het mij niet al te zeer euvel duiden, dat ik op puristische wijze mijn nogal sikkeneurige gevoeligheid aangaande de Nederlandsche taal zo pontificaal over u heb uitgestort. Nederige excuses. Wellicht miste ik op dit onbewaakte ogenblik het inzicht te vatten dat sommige fouten ook bewust gemaakt kunnen worden als effectbejag
Zo, nu weer in normaal Nederlands: Welterusten
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...
Micha en Martijn raken op dreef!