Ook een witte tweede Kerst was niet aan Malderen besteed, maar als compensatie mochten we vandaag genieten van stralend winterweer waarbij hoge wolkensluiers in het zuiden en wat stapelwolkjes in het westen de enige concurrentie voor de zon vormden. Terwijl een noordelijk briesje tot 16 km/h zachtjes over het Malderse weerstation streelde, liepen de temperaturen op tot 6,8 graden, al is dit waarschijnlijk een kleine overschatting wegens het beruchte tuineffekt. Toen de zon 's avonds onder de horizon zakte, zakte het kwik onder het vriespunt en is het op dit ogenblik (20H10) reeds -1,4 graden aan het vriezen en aan de grond zitten we zelfs al aan -3,9 graden. Als daar geen nachtvorst van komt... . De vooruitzichten zijn echter allerminst winters want nadat we maandag een rustige dag krijgen, staan de regenwolken reeds te trappelen om ons dinsdag met hun produkten te besprenkelen en tegen het einde van de "werk"week zitten er zelfs weer zachte tieners bij...
Opnieuw konden we vanochtend genieten van overvloedige zonneschijn in de heldere polaire lucht die over Malderen uitstroomde. Lang duurde het echter niet of er ontstonden stapelwolkjes en later ontpopten zich een aantal buitjes die doorheen de namiddag aktief bleven maar pas tegen de late namiddag enige blijken van interesse vertoonden in een Malders bezoekje wat uiteindelijk 1,4 mm opleverde, in de vorm van regen en smeltende sneeuw gemengd. Voor Malderen was dit de laatste (meetbare) neerslag maar schrijver dezes had het geluk om een overnachting in Tienen mee te pikken waar de weergoden duidelijk veel guller met de witte produkten omsprongen. Een laagje van ruim vier centimeter verse sneeuw was aldaar het resultaat terwijl er in de loop van de nacht erop nog een weinig sneeuw werd toegevoegd. Op thermisch gebied scoorden we hierbij nog erg goed te Malderen, de temperaturen liepen op tot 7,6 graden om vervolgens in de loop van de avond weg te kwijnen naar een erg frisse -1,8 graden helemaal op het einde van het etmaal. De zon heeft flink bijgedragen aan de maxima, maar een tot 27,4 km/h uithalende NNW wind liet het stukken kouder aanvoelen als aanloop naar de korte op handen zijnde winterprik.
De minimumtemperatuur bedroeg 0,3 graden, de maximumtemperatuur bedroeg 3,7graden, er viel geen meetbare neerslag en er stond een oost- zuidoostelijk briesje tot 17,7 km/h. Dit vermeld zijnde ziet het weersverslag van vandaag er al heel anders uit dan dat van gisteren, maar inhoudelijk is er nauwelijks wat veranderd aan het sombere, kille weer waardoor het vandaag alweer huilen met de pet op was (en dit trouwens niet alleen op weerkundig gebied). Een merkwaardige tendens die zich in de loop van de dag aftekende is een gestage daling van de temperatuur naarmate de dag vorderde.
De regen die gisterenavond laat is beginnen te vallen ging na middernacht nog even verder tot er 0,6 mm was bijgekomen. Dit was ook meteen het neerslagtotaal voor vandaag want nadien werd het definitief droog op deze locatie. We kwamen in heldere poolucht terecht waardoor we de daglichtperiode inzetten met brede opklaringen en redelijk wat zon. Polaire lucht is veel gezegd want tijdens haar lange reis over die de oceaan heeft deze behoorlijk wat warmte opgeraapt waardoor de lucht aanmerkelijk zachter was dan aan de voorzijde van het koufront en er nauwelijks sprake was van een temperatuursdaling. Tijdens het eerste deel van de voormiddag konden we nog genieten van de opklaringen waarin zich een paar fraaie aambeeldvormige toppen van Cumulonimbus buienwolken ontvouwden, maar daarna was het plots uit met de pret toen er vanuit het westen massaal Stratusbewolking kwam opzetten. Het weer optrekken van deze bewolking ging een stuk minder plots vermits we sindsdien aankijken tegen een vormeloze, grauwe winterlucht. Gelukkig stond er een stuk minder wind dan gisteren met nog 20,9 km/h terwijl hij een beetje verder ruimde naar het zuidwesten. De temperaturen haalden een vergelijkbaar niveau als gisteren met waarden tussen 2,6 en 5,1 graden. Later op de avond veranderde er weinig aan het sombere weersbeeld al leek de wind tijdens de late avonduurtjes weer wat aan te wakkeren. Het bleef echter droog tot het einde van het etmaal.
Onder een kraakheldere hemel is het afgelopen nacht verder blijven afkoelen zodat we vanochtend vriestemperaturen van -1,9 graden konden optekenen. Eens de zon zich liet zien, warmde het snel op maar de dauwpunten bleven rond het vriespunt hangen zodat het vooral op beschaduwde plaatsen witjes bleef van de rijpaanslag. De meeste (grotere) plassen en vijvers bleven echter nog ijsvrij. Boven het onderkoelde landschap strekte zich een diepblauwe, heldere hemel uit waarin op geen enkel moment ook maar het minste wolkje te bespeuren viel. Als er al iets was dat in het luchtruim terechtkwam, dan werd het voortgeblazen door een oost- noordoostenwind met snelheden tot 27,4 km/h. Halverwege de namiddag leek er toch wat meer vocht in de hogere luchtlagen te komen doordat condensatiesporen van vliegtuigen tijdelijk langer werden. Maar ook dan durfde geen enkel wolkje zich te vertonen en leek een stevige vriesnacht dus weer onafwendbaar. Het kwik dat overdag nog 3,7 graden haalden zat reeds voor zonsondergang opnieuw aan het vriespunt waar we 's avonds langzaam maar zeker verder onder wegzakten. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm liep deze onderkoelde dag weer ten einde.
De dag begon helder en veelbelovend, maar een alleenheerschappij was vandaag nog niet voor de zon weggelegd. Na de middag kwamen er immers Altocumulusveldjes opzetten vanuit het westen, en deze werden gevolgd door Altocumulus lenticularis die zich in zuid- zuidwest - noord- noordwest gerichte banden gingen groeperen en hiermee voor een erg fraai uitzicht zorgden. De zonsondergang mocht er hierdoor best wel wezen met haar schilderachtige kleuren, net als de hele dag trouwens dankzij de brede opklaringen waarvan we steeds konden genieten. Ondanks het heldere weer is het deze keer niet tot strenge vorst of bar winterweer gekomen, en deed het bij kwikstanden van 2,4 tot 8,4 graden eerder denken aan (pril) lenteweer. De wind was nog goed voelbaar met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het westen, terwijl er vandaag geen neerslag is gevallen.
Hoewel het gisteren leek alsof er geen einde zou komen aan de sneeuw- en ijsdagen, was dat einde vandaag erg dichtbij. We ontwaakten immers bij een afwisseling van regen- en hagelbuien die het sneeuwdek aan sneltempo lieten afsmelten. Tussendoor waren er brede opklaringen en deed het een beetje aan lente denken bij een naar 5,1 graden oplopende temperatuur en een niet al te krachtige west- zuidwestenwind tot 19,3 km/h. Maar een sneeuwdek van 20 centimeter krijg je niet zomaar weg en zo zag het er na deze lentezachte tussenpauze nog steeds winters uit met 12 centimeter sneeuw op het einde van de dag. Bovendien koelde het door de opklaringen flink af en begon het 's avonds weer te vriezen bij minima die toen pas bereikt werden met -1,0 graden. Vooral het tweede deel van de namiddag en de avond verliepen overigens weer in overwegend droge omstandigheden. Naar het neerslagtotaal hebben we vandaag volledig het raden door de overvloedige mengeling van smeltwater, regen en hagel.
Hoewel de zon achterwege bleef was het ook vandaag uitermate zacht en deed het eerder aan lente dan aan winter denken. De temperaturen schommelden tussen 9,1 en 10,1 graden en we kregen een afwisseling van donkergrijze en vrij donkergrijze Stratuswolken te zien. De wind draaide naar het west- zuidwesten en haalde snelheden tot 32,2 km/h terwijl er af en toe wat motregen viel. Dit was goed voor een dagtotaal van 0,6 mm. Ook 's avonds bleef het monotone maar lentezachte weer aanhouden waarbij het grijze door natriumlampen- oranje werd vervangen.
De buiigheid is er uiteindelijk weer uitgegaan waardoor we de dag erg vriendelijk begonnen met Stratocumulus, Cumulus en wat Cirrusbewolking, en vooral veel opklaringen. Het was zacht en op geen enkel moment daalde het kwik beneden 5,7 graden. Het warmde op tot 9,9 graden en het deed aan prille lente denken. Doch kort na de middag pakten opvallend veel Stratus fractuswolken zich samen in het zuiden en dat zag er even opvallend verdacht uit. Korte tijd later bleek het inderdaad niet pluis te zijn, en ook niet droog want het water kwam weer met bakken naar beneden uit een grijze hemel. Deze stortbui was echter van zeer korte duur en we zagen meteen weer het zonnetje verschijnen uit een weliswaar met Altostratusbewolking versluierd rakende hemel. Het raakte snel weer betrokken en na zonsondergang begon het opnieuw hard te regenen voor langere duur. De regen werd vervolgens (het was ondertussen al 21H30) wat minder hevig maar plots denderden er zware rukwinden over het weerstation waardoor het nu op en top herfstweer was met snelheden tot 53,1 km/h uit het west- zuidwesten en striemende regenvlagen. Voor de eenzame fietser die dit nog aandurfde was het een troost dat de temperatuur nog een kleine negen graden bedroeg. Daar waar nog een pluviometer overeind stond, en dat was gelukkig in Malderen zo, kon er een neerslagtotaal van 10,0 smm worden opgetekend.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.