Stormchase jaaroverzicht 2013
Nu we de kortste dag achter de rug hebben, is het voor veel liefhebbers van dynamisch weer, terugblikken op het afgelopen seizoen met ondertussen het vizier op 2014. Het is in ieder geval te hopen dat het chase seizoen in 2014 eerder los komt dan afgelopen jaar. Want wat moesten we lang wachten en wat werd ons geduld op de proef gesteld. Achteraf gezien bleken er leuke traktaties te zijn weggelegd voor met name augustus, oktober en november. Een overzicht.
April
Na een erg koude start van het jaar dient de eerste interessante situatie zich aan op 12 april, als een actieve buienlijn ontwikkelt voor de kust van België en Zeeland. Tussen 12.00 en 15.00 uur is de lucht tijdelijk onstabiel van opbouw en ontwikkelen zich enkele onweersbuien in lijnvorm. Boven de Westerschelde is het schouwspel mooi te volgen, met een leuke arcus op de bui. Tijdens de bui meerdere waarnemingen van onweer.
Mei en juni
Hoewel het seizoen leuk begon met op 12 april het eerste onweer, zijn we de rest van de maand april, mei en juni weer terug bij af. Noordenwinden zorgen voor relatief saai en kil weer tot ver in Europa. Zelfs in Zuid-Frankrijk waar ik begin juni op vakantie ben, is het armoe troef. Weliswaar veel laagjes met onweersbuien, maar ook daar steen en been geklaag over het uitblijven van de zomer.
Gelukkig is er tussendoor nog wel ruimte voor een koufront, dat op 8 mei in de namiddag Zeeland binnenloopt. Waar er in de delta monding nog aardig wat activiteit op zit, begin het front bij het binnentrekken te verbrokkelen. Een behoorlijke flop. Gelukkig maakte de zonsondergang die avond veel goed, zelden zulke kleurcontrasten gezien in de lucht.
Juli
In juli begint de zomer. Na een lange periode van veel te koud weer geniet Nederland in juli en augustus massaal van het langdurig mooie weer. Helaas is er weinig onstabiliteit. Pas eind juli komen we tijdelijk in onstabiele lucht terecht.
Op 23 juli ontstaat er een leuke lijn met warmte onweders boven het zuidoosten van Nederland. Vanuit Zeeland besluit ik daarom richting Oost-Brabant te rijden, om toch nog een zomers onweer mee te pakken. Met name de outflow van deze bui was leuk, met een behoorlijke puist wind boven de Maasuiterwaarden.
En toen brak er voor de weerliefhebbers een erg interessante dag aan, 27 juli 2013, de dag van de shelf die over een groot deel van Nederland trok. Op vrijdag 26 juli ontwikkelt zich aan het einde van de dag een onweersbui voor de kust van Bordeaux, die binnen no time uitgroeit tot een omvangrijk onweerscomplex. In de nacht trekt het complex, uitgegroeid tot een klassiek MCS, activerend naar de Benelux, waar het zaterdagochtend aankomt. Vanaf de Cauberg schoot ik onderstaande platen. Het was een fenomenaal aanzicht.
Dit zou echter nog maar het voorproefje zijn, later in de middag en avond zouden we ons opnieuw in zeer onstabiele lucht bevinden. Een level 3 werd uit gegeven voor de kans op supercels en tornado’s. Noodweer bleef echter uit. Gelukkig voorkwam een prachtige shelf eerder die dag een teleurgesteld gevoel. Het was de meest indrukwekkende shelf die ik heb gezien.
Augustus
In augustus bleef het mooie weer aanhouden met begin van de maand opnieuw een leuke situatie. In de loop van de avond trok over het westen van Belgie en Nederland een koufront over, met daar vooruit kans op een enkele sc. En zo geschiedde ook. Het meest opmerkelijk exemplaar zat in de buurt van Leuven en trok in eerste instante vrij noordelijk. Het bleek al vrij snel om een supercel te gaan. Rond etenstijd besloot de bui een eigen pad te nemen, en boog plotseling behoorlijk uit naar westen waar het tot de provincie Antwerpen kwam. Daarna werd weer een meer nno-telijke koers ingezet via Oosterhout richting Gelderland.
Daarachter onstond nog een sc. Zelf was ik getuige van de geboorte van de sc boven het Land van Saeftinge. Een prachtig schouwspel, alleen wel jammer om niet de hele ontwikkeling te zien. Eenmaal noordelijker kwam er steeds meer activiteit op.
Later op de avond kwam het KF door, dat uiteindelijk schitterende foto's opleverde van enkele WW'ers die zich begin van de avond in de buurt van Knokke bevonden. Zelf moest ik het met onderstaande platen doen.
September
Daarna moesten we wachten tot 6 september. Vanuit het zuidwesten trokken begin van de middag een aantal onweersbuien het land binnen. Zelf zocht ik met Michel (De Bilt) en Hein (Schiedam) een plek uit aan het Haringvliet. De eerste onweersbui bracht echter weinig spektakel. Maar de lucht bleef onstabiel en met het doorbreken van het zonnetje voelden we dat er nog meer in zat. Dus besloten we een stukje zuidelijker te rijden richting Oude-Tonge. Daar kregen waarden we nog getrakteerd op een leuk onweersbuitje, fraai beschenen door de late middagzon.
Oktober
Een bijzondere weersituatie diende zich aan op zondag 20 oktober. Met een stevige zuidwestenwind en jetstream boven ons hoofd was de kans op dynamische buien met kans op windhozen aanwezig. Het duurde echter lang voordat de eerste bui tot ontwikkeling kwam. Waar velen de moed al opgaven, ontstond er rond 17 uur een snelgroeiende bui in de buurt van Gent. En waar eenmaal een bui ontstond, kon het meteen een serieus exemplaar worden. Zelf volgde ik de bui vanuit mijn woonplaats Tilburg. Omdat het al donker was en ik niet had gedacht dat het om een sc ging, besloot ik een plek op het platdak in te nemen. Achteraf gezien spijtig, want terwijl de bui naderde zag ik de imposante stijgstromen in de bui. Het ging hier duidelijk om het type supercel. Ter hoogte van Drunen en Elshout (noordoostelijk van Tilburg) werd zelfs nog een tornado gezien.
November
Na dat iedereen nog in de ban was van de tornado van 20 oktober, deed 3 november er nog een schepje boven op. We bevonden zich al enige tijd in de oo zo vervloekte WC, die tegelijkertijd zulke mooie buiensituaties kan opleveren. Opnieuw stond er op hoogte een harde wind en werd de lucht steeds onstabieler van opbouw. In de ochtend doemde de eerste buien al op vanuit het westen. Met name in een strook over midden-Nederland (noord van de grote rivieren) ontstond een buientrein, waar einde van de ochtend ook onweer op kwam. De buienlijn met onweer zakte gedurende de middag een stukje zuidelijker en kwam boven het rivierengebied te liggen. Zelf was ik dat weekend op de Veluwe (Barneveld/Garderen). Van daar uit kon ik de situatie mooi volgen. De wandeling in het Deelerwoud was dan ook spookachtig te noemen. Diepe donders galden door de bossen en zo nu en dan regende het gestaag door. Uit het rivierengebied kwamen die middag verschillende meldingen van tornado’s (oa Arnhem en Wijk bij Duurstede). Ook begin van de avond gingen de buien nog even door. Al met al een topdag voor de weerliefhebber. Een waardige afsluiter op een seizoen dat dreigde uit te lopen op een flop, maar dat uiteindelijk een zeer memorabel einde kreeg.
Nu we de kortste dag achter de rug hebben, is het voor veel liefhebbers van dynamisch weer, terugblikken op het afgelopen seizoen met ondertussen het vizier op 2014. Het is in ieder geval te hopen dat het chase seizoen in 2014 eerder los komt dan afgelopen jaar. Want wat moesten we lang wachten en wat werd ons geduld op de proef gesteld. Achteraf gezien bleken er leuke traktaties te zijn weggelegd voor met name augustus, oktober en november. Een overzicht.
April
Na een erg koude start van het jaar dient de eerste interessante situatie zich aan op 12 april, als een actieve buienlijn ontwikkelt voor de kust van België en Zeeland. Tussen 12.00 en 15.00 uur is de lucht tijdelijk onstabiel van opbouw en ontwikkelen zich enkele onweersbuien in lijnvorm. Boven de Westerschelde is het schouwspel mooi te volgen, met een leuke arcus op de bui. Tijdens de bui meerdere waarnemingen van onweer.
Mei en juni
Hoewel het seizoen leuk begon met op 12 april het eerste onweer, zijn we de rest van de maand april, mei en juni weer terug bij af. Noordenwinden zorgen voor relatief saai en kil weer tot ver in Europa. Zelfs in Zuid-Frankrijk waar ik begin juni op vakantie ben, is het armoe troef. Weliswaar veel laagjes met onweersbuien, maar ook daar steen en been geklaag over het uitblijven van de zomer.
Gelukkig is er tussendoor nog wel ruimte voor een koufront, dat op 8 mei in de namiddag Zeeland binnenloopt. Waar er in de delta monding nog aardig wat activiteit op zit, begin het front bij het binnentrekken te verbrokkelen. Een behoorlijke flop. Gelukkig maakte de zonsondergang die avond veel goed, zelden zulke kleurcontrasten gezien in de lucht.
Juli
In juli begint de zomer. Na een lange periode van veel te koud weer geniet Nederland in juli en augustus massaal van het langdurig mooie weer. Helaas is er weinig onstabiliteit. Pas eind juli komen we tijdelijk in onstabiele lucht terecht.
Op 23 juli ontstaat er een leuke lijn met warmte onweders boven het zuidoosten van Nederland. Vanuit Zeeland besluit ik daarom richting Oost-Brabant te rijden, om toch nog een zomers onweer mee te pakken. Met name de outflow van deze bui was leuk, met een behoorlijke puist wind boven de Maasuiterwaarden.
En toen brak er voor de weerliefhebbers een erg interessante dag aan, 27 juli 2013, de dag van de shelf die over een groot deel van Nederland trok. Op vrijdag 26 juli ontwikkelt zich aan het einde van de dag een onweersbui voor de kust van Bordeaux, die binnen no time uitgroeit tot een omvangrijk onweerscomplex. In de nacht trekt het complex, uitgegroeid tot een klassiek MCS, activerend naar de Benelux, waar het zaterdagochtend aankomt. Vanaf de Cauberg schoot ik onderstaande platen. Het was een fenomenaal aanzicht.
Dit zou echter nog maar het voorproefje zijn, later in de middag en avond zouden we ons opnieuw in zeer onstabiele lucht bevinden. Een level 3 werd uit gegeven voor de kans op supercels en tornado’s. Noodweer bleef echter uit. Gelukkig voorkwam een prachtige shelf eerder die dag een teleurgesteld gevoel. Het was de meest indrukwekkende shelf die ik heb gezien.
Augustus
In augustus bleef het mooie weer aanhouden met begin van de maand opnieuw een leuke situatie. In de loop van de avond trok over het westen van Belgie en Nederland een koufront over, met daar vooruit kans op een enkele sc. En zo geschiedde ook. Het meest opmerkelijk exemplaar zat in de buurt van Leuven en trok in eerste instante vrij noordelijk. Het bleek al vrij snel om een supercel te gaan. Rond etenstijd besloot de bui een eigen pad te nemen, en boog plotseling behoorlijk uit naar westen waar het tot de provincie Antwerpen kwam. Daarna werd weer een meer nno-telijke koers ingezet via Oosterhout richting Gelderland.
Daarachter onstond nog een sc. Zelf was ik getuige van de geboorte van de sc boven het Land van Saeftinge. Een prachtig schouwspel, alleen wel jammer om niet de hele ontwikkeling te zien. Eenmaal noordelijker kwam er steeds meer activiteit op.
Later op de avond kwam het KF door, dat uiteindelijk schitterende foto's opleverde van enkele WW'ers die zich begin van de avond in de buurt van Knokke bevonden. Zelf moest ik het met onderstaande platen doen.
September
Daarna moesten we wachten tot 6 september. Vanuit het zuidwesten trokken begin van de middag een aantal onweersbuien het land binnen. Zelf zocht ik met Michel (De Bilt) en Hein (Schiedam) een plek uit aan het Haringvliet. De eerste onweersbui bracht echter weinig spektakel. Maar de lucht bleef onstabiel en met het doorbreken van het zonnetje voelden we dat er nog meer in zat. Dus besloten we een stukje zuidelijker te rijden richting Oude-Tonge. Daar kregen waarden we nog getrakteerd op een leuk onweersbuitje, fraai beschenen door de late middagzon.
Oktober
Een bijzondere weersituatie diende zich aan op zondag 20 oktober. Met een stevige zuidwestenwind en jetstream boven ons hoofd was de kans op dynamische buien met kans op windhozen aanwezig. Het duurde echter lang voordat de eerste bui tot ontwikkeling kwam. Waar velen de moed al opgaven, ontstond er rond 17 uur een snelgroeiende bui in de buurt van Gent. En waar eenmaal een bui ontstond, kon het meteen een serieus exemplaar worden. Zelf volgde ik de bui vanuit mijn woonplaats Tilburg. Omdat het al donker was en ik niet had gedacht dat het om een sc ging, besloot ik een plek op het platdak in te nemen. Achteraf gezien spijtig, want terwijl de bui naderde zag ik de imposante stijgstromen in de bui. Het ging hier duidelijk om het type supercel. Ter hoogte van Drunen en Elshout (noordoostelijk van Tilburg) werd zelfs nog een tornado gezien.
November
Na dat iedereen nog in de ban was van de tornado van 20 oktober, deed 3 november er nog een schepje boven op. We bevonden zich al enige tijd in de oo zo vervloekte WC, die tegelijkertijd zulke mooie buiensituaties kan opleveren. Opnieuw stond er op hoogte een harde wind en werd de lucht steeds onstabieler van opbouw. In de ochtend doemde de eerste buien al op vanuit het westen. Met name in een strook over midden-Nederland (noord van de grote rivieren) ontstond een buientrein, waar einde van de ochtend ook onweer op kwam. De buienlijn met onweer zakte gedurende de middag een stukje zuidelijker en kwam boven het rivierengebied te liggen. Zelf was ik dat weekend op de Veluwe (Barneveld/Garderen). Van daar uit kon ik de situatie mooi volgen. De wandeling in het Deelerwoud was dan ook spookachtig te noemen. Diepe donders galden door de bossen en zo nu en dan regende het gestaag door. Uit het rivierengebied kwamen die middag verschillende meldingen van tornado’s (oa Arnhem en Wijk bij Duurstede). Ook begin van de avond gingen de buien nog even door. Al met al een topdag voor de weerliefhebber. Een waardige afsluiter op een seizoen dat dreigde uit te lopen op een flop, maar dat uiteindelijk een zeer memorabel einde kreeg.
twitter.com/PaulBegijn - Natuurmonumenten - Zuidwestelijke Delta
