Vandaag konden we genieten van een vrij rustige winterdag waarbij de blauwe hemel werd opgesmukt met stapelwolken. Halverwege de voormiddag ontpopten deze zich echter als buienwolken die met hun sierlijke aambeelden langs de horizon paradeerden. We kregen een paar buitjes te verwerken zodat het neerslagtotaal op 1,6 mm strandde. Een uitstapje naar Blankenberge leverde eveneens diepblauwe luchten op maar daar is vanuit het westen de bewolking al snel gaan toenemen door het warmtefront dat geleidelijk dichterbij schuift. Het bleef daar nogthans droog tot de avond. In Malderen hebben de temperaturen weer winst geboekt met waarden tussen 2,2 en 7,9 graden. Aan de grond heeft het echter tot -1,1 graden gevroren. De wind die naar het westen draaide haalde maximaal nog 21 km/h en ondertussen zien we op de weerkaarten de regenzone dichterbijkomen in wiens warme sector we morgen zullen vertoeven. Dit zal het kwik flink omhoog stuwen maar of de zon er aan te pas komt is onzeker, het blijft wellicht zwaarbewolkt met vlagen van motregen waarna het koufront vrijdag voor intensere regen zal zorgen en vrijdagavond pas komen we terug in heldere lucht terecht met opklaringen maar ook buien.
Onder de nachtelijke opklaringen is het kwik er uiteindelijk in geslaagd om weg te duiken naar een erg koude -6,3 graden. Er kwam echter al snel bewolking opzetten waardoor de temperatuur weer begon te stijgen en we aldus behoed werden van nog lagere minimumtemperaturen. Van de bewolking raakten we niet meer verlost zodat het ondanks de pracht van het witberijpte winterlandschap een erg saaie dag werd, zeker in vergelijking met het westen van het land waar een buienlijn voor massa's verse sneeuw heeft gezorgd. De temperatuur liep op tot 0,3 graden alvorens het ongeveer een uurtje na zonsondergang lichtjes begon te sneeuwen en het prompt weer afkoelde tot ongeveer een graad onder het vriespunt. Het uiteindelijke resultaat is ongeveer twee millimeter poedersneeuw op Malderse bodem. De tot 16 km/h halende noordenwind zal morgen naar het noordwesten tot westen krimpen onder nadering van het warmtefront dat morgen de genadestoot zal toedienen aan onze winterprik en de voorbode is van een op het eerste zicht erg lange periode van wisselvallig maar zacht winterweer. Voor het zover is zullen we eerst nog een laatste vriesnacht moeten trotseren en nog eventjes kennismaken met de gevolgen van ijzel morgenavond.
En daar was ie dan: de langverwachte weersverandering van formaat. De ochtendlijke hemel werd nu netjes ingekleurd door de vrolijke stralen van een winterzonnetje terwijl de hoofdtint blauw was en er vooral in het westen Cirrus en Cirrostratus aanwezig was. Een hele verademing met andere woorden en de weergoden voelden duidelijk aan dat ze een schuld te vereffenen hadden: ze voegden bij dit vriendelijke weertype namelijk ook nog eens heel wat thermisch genot door het kwik te laten omhoogspringen van 0,2 naar 8,4 graden. Vanachter glas leek het zelfs een beetje zomer al moest er dan wel nog een hulpstoofje ingeschakeld worden. Naarmate de dag vorderde nam de hoge bewolking echter toe, gevolgd door middelhoge bewolking waar de zon het in de late namiddag erg moeilijk mee begon te krijgen. De weergoden waren immers van mening dat teveel van dat moois ons teveel zou bederven en de terugslag erg groot zou worden. En zo zagen we de hemel steeds verder dichtslibben met middelhoge wolkenvelden (Altocumulus en Altostratus) terwijl de wind verder aanwakkerde naar 38,6 km/h uit het zuid- zuidwesten en zich tegelijkertijd op de radarbeelden de contouren van een naderend regengebied begonnen af te tekenen in het uiterste westen. Voor dit etmaak konden we het echter nog volledig droog houden.
Het begin van dit verlengde weekendje Ardennen neemt alvast een mooie start dankzij de heldere poollucht waarin zich diepblauwe luchten en fraaie wolkenlandschappen voordoen. Enthousiastelingen die in Malderen vroeg aan hun dag begonnen moesten echter nog somber en grijs regenweer trotseren vermits het koufront dat tijdens de nachtelijke uren op doortocht was, nog niet helemaal was weggetrokken. De overgang naar de opklaringen achter het front verliep echter ontzettend snel eens deze ons bereikt hadden. Zowel in Malderen als in het Ardense Longfay bestonden de buien uit gewone regen waarbij de frequentie en activiteit nog enigzins binnen de perken bleef. Later op de nacht kwam daar echter verandering in toen er voorafgegaan door een (verre) bliksemflits een reeks stevige stortbuien kwam binnengedenderd waarvan het aantal afzonderlijke buien haast niet te tellen was. De buienmolen bleef tot na middernacht op een hoog toerental verder draaien al waren er geen verdere onweersverschijnselen meer waarneembaar.
Afgelopen nacht werd de koude nog verder aangescherpt waardoor we -6,7 graden als minimumtemperatuuur konden optekenen. Hierbij werd er reeds flink op los geschaatst op ondiepe vijvers en ondergelopen weilanden. Overdag zorgde de zon andermaal voor een snelle opwarming (1,5 graden) waarbij het in de schaduw en zeker aan de grond gewoon bleef verdervriezen. Bij dit alles stond er gelukkig niet al teveel wind, maar met snelheden tot 12,9 km/h uit het oosten en zeker bij deze temperaturen was ze zeker niet te onderschatten. De afkoeling was tijdens de avond nog een stuk intenser waardoor we omstreeks 22H reeds onder de -5 graden zaten. De hele dag door was er nog steeds geen bewolking te zien en neerslag kwam er dus al evenmin aan te pas.
De bewolking is afgelopen nacht verder toegenomen waardoor we vandaag in grijze en kille omstandigheden het daglicht zagen weerkeren. De bewolking markeerde de overgang naar veel zachtere luchtmassa's, maar bij temperaturen die naar -1,4 graden waren gezakt en vervolgens maar net boven het vriespunt bleven steken, was daar weinig van te merken. Er werd natuurlijk ook in regen voorzien, en deze bestond meestal uit lichte regen of motregen met droge tussenperioden. De wind zocht hierbij het oosten op en bleef beperkt tot 16,1 km/h. Tijdens het tweede deel van de avond voltrok zich plots een indrukwekkende weersverandering waarbij de temperatuur als een speer de hoogte in ging om op een half uurtje tijd naar 4,1 graden steeg. De soms erg pittige regenval die zich later op de avond voordeed, wist het neerslagtotaal aan te vullen tot 9,8 mm.
Het zag er vanochtend wat luchtiger en vriendelijker uit met een transparant Stratocumulusdekje dat geleidelijk dunner werd. Maar daarna werd het geleidelijk weer dikker en was het uit met de pret. Over de rest van de dag viel niet veel meer te vertellen en bleven we tegen een egaal grijze, sombere winterlucht aankijken. De temperaturen hielden zich hierbij op tussen 1,4 en 3,9 graden terwijl de wind overwegend zwak was met maximaal 8,0 km/h uit het oosten. De dooi verliep in deze omstandigheden uiterst traag zodat er nog steeds een flink sneeudek (8-9 centimeter) overbleef. Neerslag is er niet aan te pas gekomen zodat we met 0,0 mm kunnen afsluiten.
We begonnen de dag in een stralende lentesfeer met nauwelijks bewolking en een diepblauwe lucht. Dit gebeurde bij minima van 4,3 graden maar was geen lang leven beschoren. Die band met Cirrostratus in het westen was immers minder onschuldig dan ze er uitzag en voor we doorhadden dat ze er was, had ze alles in één uithaal in Altostratus veranderd die zich aan een duizelingwekkend tempo over de hemel had uitgebreid. En natuurlijk bleef het daar niet bij want er volgde motregen met kort daarna pittige regenvlagen. Daarna werd het droger maar tussendoor vielen korte regenbuien met opvallend dikke druppels en zelfs een weinig hagel. Het bleef zwaarbewolkt op een enkele opklaring na al zagen de wolkenluchten er erg fraai uit terwijl de hoge snelheid waarmee de Altostratus, Cumulus congestus, Stratocumulus en Stratus fractuswolken over het luchtruim joegen eveneens indrukwekkend was. Er kwamen geleidelijk wat opklaringen binnengesijpeld na zonsondergang maar later op de avond kwam het plots weer tot plensregens en felle rukwinden tot 51,5 km/h uit het westen terwijl er een paar bliksemflitsen te zien waren. Dit was het werk van een troglijntje dat haar kans om zich te organiseren tot dynamische buiencomplexen schoon zag in de linkeruitgang van een jetstreak. Maar de actiefste buien waren opnieuw voor Nederland waar het alles behalve beperkt bleef tot die zwakke flitsen zonder klank. Na de buienpassage keerde de rust snel weer, om slechts onderbroken te worden door nog een paar lichte regenbuitjes later op de avond. We kwamen uit op een dagtotaal van 5,4 mm.
Het leek vanochtend opnieuw lente, en de dag maakte een prachtige start met fotogenieke wolkenluchten en flink wat zonneschijn. De bewolking bestond uit Cirrus en Cirrostratusstrepen met een paar velden van Altocumulus en Stratus fractus en het leek alsof het luchtruim door een kunstschilder op het doek was aangebracht. Van dit beeld konden we bijna de ganse dag genieten al kwamen er kort na de middag een aantal dreigende Stratocumulusvelden opzetten die niettemin weer werden gevolgd door opklaringen. Het kwik scheerde hoge toppen in de tropische luchtmassa, en we haalden moeiteloos 13,4 graden. Naar de avond toe spande de wind aan en nam de bewolking alsnog toe al was het ondertussen reeds donker. Begeleid door tot 49,9 km/h aanzwellende windvlagen vanuit het zuid- zuidwesten begon het omstreeks 20H te motregenen waarop korte tijd later intense regenbuien volgden. Het koelde geleidelijk af (koufront) maar echt koud werd het niet bij minima van 9,4 graden. De buien die ons voor middernacht bereikten bleken goed te zijn voor een dagtotaal van 0,8 mm al is er voor de komende uren nog meer op komst...
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.