Nu er weinig winter te zien is in het heden en nabije toekomst kijk ik maar weer terug naar december 1962, in de eerste fase van de grote winter.
30 december was mogelijk voor het verstevigen van de winter van groot belang. In ieder geval mocht het pak sneeuw in onze omgeving er zijn. En het bleef heel lang liggen.....
30 december 1962 : Een datum om in te lijsten.
Deze dag had de winter uitgezocht om nu eens het zuidwesten van het land met winters spektakel te verwennen. In de ochtend een vrij krachtige oostenwind. Als ik me goed herinner, begon het tussen 11 en 12 uur in de ochtend te sneeuwen. Wat hebben we heen en weer gelopen : van de voorkant, met uitzicht van 2 kilometer, nu gereduceerd tot 500 meter; naar de achterkant om de hoogte van de verse sneeuw waar te nemen en de temperatuur te meten. Wij hadden op het achterbalkon een kolenhok, waarop we een thermometer hadden liggen. Je moest er dus wel iets voor doen om je meting te verrichten; en dan weer schoenen schoon stampen (stem van je moeder uit de kamer : “voeten vegen!”) op de keukenmat. En niet te vergeten : alle weerberichten volgen op de radio. Hoe gaat het verder? Blijft het vriezen? Etc, etc. Prachtig, wat een sneeuwval! De hele dag sneeuwde het door tot een uur of zes, en meestal stevig. De verse sneeuwlaag groeide aan tot zo’n 12 à 15 cm. Uit de berichten bleek, dat de sneeuwval in het midden en zuiden van het land het hevigst was. Even kwam een alarmerend bericht binnen : in zuid Limburg is de sneeuw overgegaan in ijzel en is de temperatuur tot rond het vriespunt gestegen. Het zou het sterkste wapenfeit worden van de zachte lucht die dag. Bij ons bleef het gewoon licht vriezen. Drukstijgingen boven Scandinavië en de Oostzee belemmerden de doortocht van de depressie. Daardoor was de wind aangewakkerd tot krachtig en aan de kust stormachtig ; het gevolg was veel stuifsneeuw. Wegen werden onbegaanbaar en auto’s sneeuwden in. In het noorden viel eigenlijk weinig sneeuw, op Eelde maar 1 cm. De Bilt had 4,5 cm en wij in het zuidwesten waren kennelijk de kampioenen met dat dikke pak. Mijn vader had een vooruitziende blik en opperde dat die sneeuw er wel tot maart zou liggen. We zouden die uitspraak onthouden! De winter wordt grimmiger : de vorst blijft en de wind zal morgen weer gaan toenemen. Gaan we het nieuwe jaar in met strenge vorst?.
Koudegetal : 74,7
Groet,
Cees
PS Ik kom nog langs met 30-12 1978 en eindelijk een vervolg op de winter van 85. Dei stond tot nu toe tot en met 15-1 in het "Dagboek 1985" Er heb het werk eraan voortgezet en ben twee en een halve dag gevorderd
Quote selectie