Ik kwam regelmatig bij hem thuis, Hans. En elke keer verbaasde ik me weer over de uiterst primitieve faxapparatuur die hij gebruikte.
Zo had hij een ontvanger waarvan de afstemming bestond uit twee electrische bollen in een schermpje die middels knoppen in een bepaalde stand gedraaid moesten worden om tot een fijnafstemming op Offenbach te komen.
De weerkaarten werden geprint op nat papier dat gevoelig was voor electrische impulsen. Er liepen een soort mesjes over dat papier. Het oogde allemaal prehistorisch.
Toen ik daar - niet voor de eerste keer - een opmerking over maakte, reageerde hij.... ,,nou en, wat komt daar uit.....prima weerkaarten en de rest interesseert me niet. Dat is voor jouw generatie".
Hij heeft de apparatuur tot zijn dood in ere gehouden. Het had zo naar een weermuseum gekund.
Zo had hij een ontvanger waarvan de afstemming bestond uit twee electrische bollen in een schermpje die middels knoppen in een bepaalde stand gedraaid moesten worden om tot een fijnafstemming op Offenbach te komen.
De weerkaarten werden geprint op nat papier dat gevoelig was voor electrische impulsen. Er liepen een soort mesjes over dat papier. Het oogde allemaal prehistorisch.
Toen ik daar - niet voor de eerste keer - een opmerking over maakte, reageerde hij.... ,,nou en, wat komt daar uit.....prima weerkaarten en de rest interesseert me niet. Dat is voor jouw generatie".
Hij heeft de apparatuur tot zijn dood in ere gehouden. Het had zo naar een weermuseum gekund.
Jo kinne in wâldpyk wol út 'e Wâlden helje, mar jo helje de Wâlden net út in wâldpyk
