Daar waar ik enkele dagen geleden te lui was om verder te typen aan mijn jaarverslag, heb ik nu in een nieuw jaar weer nieuwe energie gevonden om verder te gaan waar ik gebleven was.
Allereerst natuurlijk de beste wensen van mijn kant, moge het een mooi weerjaar worden.
Goed, ik begon lui te worden toen de maand juli in mijn verslag aanbrak. Vaag eigenlijk, want er viel genoeg te zien.
op 6 juli noteer ik een zonsondergang. Leuk! maar die noteerde ik op 5, 4, 3, 2, en 1 juli ook, eigenlijk elke dag wel, maar meest zonder foto's. Deze keer wel.
De echte warmte kwam er aan, eerst vooral droge hitte, later overgaand in een wat vochtiger weertype met toenemende onweerskansen. Op de 7e vond ik het nodig om te recreëren langs de Dinkel bij het Lutterzand.
Maar na ongeveer 2 weken, de 22e, moest ik stoppen met het dagelijkse luiwammen om foto's te maken van wat warmteonweertjes. Ja, uit de wolk op onderstaande foto klonk gerommel. Ja, doe maar, luister maar, misschien hoor je het nog rommelen!! (In de categorie: Hoe houd je een oen bezig)
Ondertussen was de 22e ook de eerste dag van mijn 3 weken durende vakantie. He, verdorie, was ik net klaar met de avondjes luiwammen, kreeg ik ineens tijd om hele dagen niks te doen. Wat vervelend nou, zeker nu er wat actie aan zat te komen.
De 23e verschenen er ook weer wat warmteonweders aan de hemel. Dit keer toch iets forsere exemplaren als de druppelbuitjes een avond eerder. Deze keer toch reden om er met Wilfred (Homoet) wat uitgebreider op uit te trekken.
Rust kregen we niet. De volgende avond mochten we weer vrijwillig brandstof verspillen voor een natuurfenomeen genaamd onweer. Deze keer moesten we richting het in 793 in opdracht van Karel de Grote door Liudger gestichte stad Münster. Ondanks dat we enkel onder invloed waren van adrenaline, en niet onder invloed van een vaag geestverruimend middel, zagen we toch wel aparte dingen. Bijvoorbeeld dit gedrocht.
Vind 't maar een lelijke bui eigenlijk.
Terwijl de zon onder ging hoopten we op allemaal mooie kleurtjes met zichtbare ontladingen. Mooie kleurtjes kregen we, zichtbare ontladingen niet. Het betrof een echt hoogteonweer met hoge bliksemactiviteit.
2 dagen later, de 26e, konden we weer op pad. Dit keer liep er na de middag iemand van BNN mee. In de ochtend trok er een leuk onweer over, en in de middag zou het helemaal los moeten gaan. De reporter van de BNN bleek zich die middag echter stierlijk te vervelen. Wij ook, het verwachtte onweer kwam niet meer.
De beste man had beter een dag later kunnen komen, de 27e zeg maar. Het zou een explosieve dag worden. De voorspelmachine ESTOFEX produceerde zelfs een level 3. Bart (Doetinchem) kwam er voor terug van een vakantie in Oostenrijk, heel stormjagend Nederland zat in de auto.
Het bleek een race tegen de klok. 1 verkeerde keus op de snelweg zoals een verkeerde afslag en we konden een fotoserie vergeten. Uiteindelijk was de timing met wat geluk perfect en hadden we nog 7 minuten de tijd om onderstaande vast te leggen bij Heteren, waar de bij aankomst nog rustige dijkweg in no-time vol liep met andere zwaarweerliefhebbers uit de nabije regio.
Na een verder rustige middag, vertrokken we aan het begin van de avond richting het zuiden, waar een nieuw complex vanuit Belgie richting Nederland zou trekken. Om 22:30 stonden we dan ook even ten zuiden van één van de lelijkste steden ter wereld, Charleroi, dit geval te observeren. En ondanks dat het nog vroeg op de zaterdagavond was, had deze ontlading al te diep in het glaasje gekeken.
De grote knaller van 2013 hadden we gehad. Elk jaar heeft zo wel een paar dagen die er uit springen, en dit was er zo eentje. Het was alleen niet zo dat hiermee de zomer voorbij was. Augustus en september zijn natuurlijk nog 2 maanden met genoeg kansen op hitte. En jawel, zo geschiedde.
2 augustus, bloedhitte. Toch nog de moeite gedaan om het één en ander aan verkoeling aan te leggen.
Echter was dit maar een 'foto'-morgana
Uiteraard gemaakt met Photoshop, dus wat nou zwaar werk..
Na dagen van zinderende schroeiende hitte, waar zelfs de open haard bang van werd, kwam er op 6 augustus eindelijk verkoeling aan. Het werd wederom een memorabele dag.
De foto's zeggen genoeg.
Tetten, niet voor jeugdige kijkers.
Dominante LP leftmover thv. Werkendam.
Deze leftmover stopte er mee exact boven onze hoofden. Gelukkig was er op dat moment een kilometer of 30 zuidelijker een nieuwe cel ontstaan. Deze keer een rightmover.
Nog maar net bekomen van de vorige dag, stond de volgende dag de volgende chase al weer in de planning. Een chase in vrij grijze omstandigheden. Toch was er op deze dag een redelijke kans op verschijnselen zoals tornado's. En daar kwamen we achter bij Hamm.
De rest verliep weer vrij grijs, tot vlak voor zonsondergang de lucht nog even mooi kleurde in de omgeving van Osnabrück.
Dit was ook de laatste dag van mijn vakantie, dus verdween een groot deel vrije tijd om foto's te maken. Ook verdween de nodige actie. Wat betreft die vakantie, veel meer mazzel kun je niet hebben.
Zoals gezegd braken er rustige tijden aan. Goed weer om wat wandelingetjes te maken. De heide stond in bloei, en dat nodigde uit. Op de 30e ging de zon voor mij fraai onder achter de heuvels van de Posbank.
September begon. De dagen werden korter, dus ook na het werk bleef er weinig daglicht meer over voor foto's. Duidelijk merkbaar in mijn stoffige archieven der weerfoto's van afgelopen jaar. Af en toe passeerden er nog wat buien, soms met onweer. 6 september was zo'n dag. Na de buien klaarde het op en ontstonden er mooie grondmistbanken.
Als vuurwerkliefhebber stond ik die avond bij Zutphen te genieten van een vuurwerkshow, terwijl de grondmist dikker en dikker werd. Een sfeervolle combinatie, grondmist en de felle kleuren van het vuurwerk.
Van veel weerfoto's kwam het helaas niet meer in de opvolgende maanden, een enkele schaarse situatie daargelaten.
de zonsondergang van 4 oktober bijvoorbeeld.
In de gehele maand november zelfs geen enkele weerfoto meer gemaakt. En dat is zonde, want wie iedereen herinnerd zich nog wel die dag begin november, die ware 'uitbraak' van tornado's in de lage landen. Ik ben blij dat ik op de valreep zelf ook een van deze prachtige tornado's heb mogen waarnemen bij Heteren. Alleen was het al zo duister geworden dat foto's maken met mijn mobieltje niet meer mogelijk was. Wat een treurnis. Om dat fotoloze gat toch maar even op te vullen teken ik dan zelf maar even een weerfototje van het beeld dat ik bij november heb.
In December gelukkig nog wel een weerfoto. Ook deze keer op de valreep. 2e kerstdag. Geen witte kerst, maar een deels oranje kerst.
Vooruit, dit was dan het jaar 2013 door de zoeker van Erwins camera. Bedankt voor uw aandacht, en nu eten koken. Kom nou, een beetje je tijd verdoen met het lezen van dit verslag.
Wát? Uw man/vrouw kookt? Oke, via deze link kom je uit bij deel 1 van het jaarverslag.
Nogmaals bedankt, en over een jaartje volgt er weer een nieuwe editie
Grtz,
Erwin.
Allereerst natuurlijk de beste wensen van mijn kant, moge het een mooi weerjaar worden.
Goed, ik begon lui te worden toen de maand juli in mijn verslag aanbrak. Vaag eigenlijk, want er viel genoeg te zien.
op 6 juli noteer ik een zonsondergang. Leuk! maar die noteerde ik op 5, 4, 3, 2, en 1 juli ook, eigenlijk elke dag wel, maar meest zonder foto's. Deze keer wel.
De echte warmte kwam er aan, eerst vooral droge hitte, later overgaand in een wat vochtiger weertype met toenemende onweerskansen. Op de 7e vond ik het nodig om te recreëren langs de Dinkel bij het Lutterzand.
Maar na ongeveer 2 weken, de 22e, moest ik stoppen met het dagelijkse luiwammen om foto's te maken van wat warmteonweertjes. Ja, uit de wolk op onderstaande foto klonk gerommel. Ja, doe maar, luister maar, misschien hoor je het nog rommelen!! (In de categorie: Hoe houd je een oen bezig)
Ondertussen was de 22e ook de eerste dag van mijn 3 weken durende vakantie. He, verdorie, was ik net klaar met de avondjes luiwammen, kreeg ik ineens tijd om hele dagen niks te doen. Wat vervelend nou, zeker nu er wat actie aan zat te komen.
De 23e verschenen er ook weer wat warmteonweders aan de hemel. Dit keer toch iets forsere exemplaren als de druppelbuitjes een avond eerder. Deze keer toch reden om er met Wilfred (Homoet) wat uitgebreider op uit te trekken.
Rust kregen we niet. De volgende avond mochten we weer vrijwillig brandstof verspillen voor een natuurfenomeen genaamd onweer. Deze keer moesten we richting het in 793 in opdracht van Karel de Grote door Liudger gestichte stad Münster. Ondanks dat we enkel onder invloed waren van adrenaline, en niet onder invloed van een vaag geestverruimend middel, zagen we toch wel aparte dingen. Bijvoorbeeld dit gedrocht.
Vind 't maar een lelijke bui eigenlijk.
Terwijl de zon onder ging hoopten we op allemaal mooie kleurtjes met zichtbare ontladingen. Mooie kleurtjes kregen we, zichtbare ontladingen niet. Het betrof een echt hoogteonweer met hoge bliksemactiviteit.
2 dagen later, de 26e, konden we weer op pad. Dit keer liep er na de middag iemand van BNN mee. In de ochtend trok er een leuk onweer over, en in de middag zou het helemaal los moeten gaan. De reporter van de BNN bleek zich die middag echter stierlijk te vervelen. Wij ook, het verwachtte onweer kwam niet meer.
De beste man had beter een dag later kunnen komen, de 27e zeg maar. Het zou een explosieve dag worden. De voorspelmachine ESTOFEX produceerde zelfs een level 3. Bart (Doetinchem) kwam er voor terug van een vakantie in Oostenrijk, heel stormjagend Nederland zat in de auto.
Het bleek een race tegen de klok. 1 verkeerde keus op de snelweg zoals een verkeerde afslag en we konden een fotoserie vergeten. Uiteindelijk was de timing met wat geluk perfect en hadden we nog 7 minuten de tijd om onderstaande vast te leggen bij Heteren, waar de bij aankomst nog rustige dijkweg in no-time vol liep met andere zwaarweerliefhebbers uit de nabije regio.
Na een verder rustige middag, vertrokken we aan het begin van de avond richting het zuiden, waar een nieuw complex vanuit Belgie richting Nederland zou trekken. Om 22:30 stonden we dan ook even ten zuiden van één van de lelijkste steden ter wereld, Charleroi, dit geval te observeren. En ondanks dat het nog vroeg op de zaterdagavond was, had deze ontlading al te diep in het glaasje gekeken.
De grote knaller van 2013 hadden we gehad. Elk jaar heeft zo wel een paar dagen die er uit springen, en dit was er zo eentje. Het was alleen niet zo dat hiermee de zomer voorbij was. Augustus en september zijn natuurlijk nog 2 maanden met genoeg kansen op hitte. En jawel, zo geschiedde.
2 augustus, bloedhitte. Toch nog de moeite gedaan om het één en ander aan verkoeling aan te leggen.
Echter was dit maar een 'foto'-morgana
Uiteraard gemaakt met Photoshop, dus wat nou zwaar werk..Na dagen van zinderende schroeiende hitte, waar zelfs de open haard bang van werd, kwam er op 6 augustus eindelijk verkoeling aan. Het werd wederom een memorabele dag.
De foto's zeggen genoeg.
Tetten, niet voor jeugdige kijkers.
Dominante LP leftmover thv. Werkendam.
Deze leftmover stopte er mee exact boven onze hoofden. Gelukkig was er op dat moment een kilometer of 30 zuidelijker een nieuwe cel ontstaan. Deze keer een rightmover.
Nog maar net bekomen van de vorige dag, stond de volgende dag de volgende chase al weer in de planning. Een chase in vrij grijze omstandigheden. Toch was er op deze dag een redelijke kans op verschijnselen zoals tornado's. En daar kwamen we achter bij Hamm.
De rest verliep weer vrij grijs, tot vlak voor zonsondergang de lucht nog even mooi kleurde in de omgeving van Osnabrück.
Dit was ook de laatste dag van mijn vakantie, dus verdween een groot deel vrije tijd om foto's te maken. Ook verdween de nodige actie. Wat betreft die vakantie, veel meer mazzel kun je niet hebben.
Zoals gezegd braken er rustige tijden aan. Goed weer om wat wandelingetjes te maken. De heide stond in bloei, en dat nodigde uit. Op de 30e ging de zon voor mij fraai onder achter de heuvels van de Posbank.
September begon. De dagen werden korter, dus ook na het werk bleef er weinig daglicht meer over voor foto's. Duidelijk merkbaar in mijn stoffige archieven der weerfoto's van afgelopen jaar. Af en toe passeerden er nog wat buien, soms met onweer. 6 september was zo'n dag. Na de buien klaarde het op en ontstonden er mooie grondmistbanken.
Als vuurwerkliefhebber stond ik die avond bij Zutphen te genieten van een vuurwerkshow, terwijl de grondmist dikker en dikker werd. Een sfeervolle combinatie, grondmist en de felle kleuren van het vuurwerk.
Van veel weerfoto's kwam het helaas niet meer in de opvolgende maanden, een enkele schaarse situatie daargelaten.
de zonsondergang van 4 oktober bijvoorbeeld.
In de gehele maand november zelfs geen enkele weerfoto meer gemaakt. En dat is zonde, want wie iedereen herinnerd zich nog wel die dag begin november, die ware 'uitbraak' van tornado's in de lage landen. Ik ben blij dat ik op de valreep zelf ook een van deze prachtige tornado's heb mogen waarnemen bij Heteren. Alleen was het al zo duister geworden dat foto's maken met mijn mobieltje niet meer mogelijk was. Wat een treurnis. Om dat fotoloze gat toch maar even op te vullen teken ik dan zelf maar even een weerfototje van het beeld dat ik bij november heb.
In December gelukkig nog wel een weerfoto. Ook deze keer op de valreep. 2e kerstdag. Geen witte kerst, maar een deels oranje kerst.
Vooruit, dit was dan het jaar 2013 door de zoeker van Erwins camera. Bedankt voor uw aandacht, en nu eten koken. Kom nou, een beetje je tijd verdoen met het lezen van dit verslag.
Wát? Uw man/vrouw kookt? Oke, via deze link kom je uit bij deel 1 van het jaarverslag.
Nogmaals bedankt, en over een jaartje volgt er weer een nieuwe editie
Grtz,
Erwin.
Meer van mijn foto's zien? Kijk dan op https://www.instagram.com/erwin_klein1
