Mijn dagboekaantekeningen:
5 januari 1987 (Maandag). Een echte kwakkelwinter! Terwijl de temperatuur tot 5 graden is opgelopen wordt in het midden van de week een nieuwe kou-inval verwacht achter een depressie die bijna over ons land naar Duitsland zal trekken. In weekend echter weer stijging van temperatuur.
Het KNMI : Morgen draait in de avond de wind naar noord tot noordoost. Vooraf gegaan door een paar sneeuwbuien stroomt opnieuw koude vrieslucht binnen.
Op onderstaande weerkaarten is iets opwindende te zien. Aan de noordwestzijde van de depressie vormt zich een zgn back bent occlusie. (Onder de kaarten een uitleg voor diegenen voor wie dit begrip nieuw is).
En niet zo maar één, maar één van de winterse soort. Aan de noordzijde van de occlusie wordt de zeer koude Scandinavische lucht aangevoerd. Daardoor activeert dit front als koufront en lijkt voor ons de voorste begrenzing van winterkou te worden. In 1968 heb ik een paar van deze bbo's gezien, die echter te noordelijk lagen en bij ons niet of nauwelijks voor winterkou konden zorgen.
Hier zien we achter de depressie de druk ook stijgen waardoor het proces in een versnelde beweging komt. En wel op een mooie plaats voor ons.
Hieronder is de back bent occlusie mooi te zien. Het centrum van de depressie ligt boven Polen en het nieuwe koufront ligt van het noorden van de Noordzee via Denemarken naar de Oostzee.
Dit soort mooie details zie je niet op de grootschalige kaarten van GFS.
Wel om van te smullen, vooral als je weet dat er nog meer gaat volgen.
Enige uitleg.
Depressies gaan meestal gepaard met fronten, die de verschillende luchtsoorten scheiden. Vooraan het warmtefront, dan de warme sector en daarna het koufront. In de loop van de tijd zie je altijd het koufront het warmtefront inhalen. De warme sector wordt omhoog gedrukt en er blijft aan de grond een front over dat de scheiding vormt tussen relatief koude lucht voor de depressie uit en de relatief koude lucht achter de depressie. Er vormt zie een occlusiefront of kortweg: occlusie. Doorgaans verschillen de koude lucht voor en de koude lucht achter de depressie van eigenschappen, waardoor het front actief kan blijven.
De occlusie wordt geleidelijk langer en de kern van de depressie kan schuiven, zoals op bovenstaande kaart te zien is. Er ontstaat uit de occlusie een nieuw front dat aan de achterzijde ombuigt met de klok mee. Het trekt achter de depressie naar het zuiden. Dat alles mits de drukverandering rondom de depressie meewerkt, zoals in dit geval.
5 januari 1987 (Maandag). Een echte kwakkelwinter! Terwijl de temperatuur tot 5 graden is opgelopen wordt in het midden van de week een nieuwe kou-inval verwacht achter een depressie die bijna over ons land naar Duitsland zal trekken. In weekend echter weer stijging van temperatuur.
Het KNMI : Morgen draait in de avond de wind naar noord tot noordoost. Vooraf gegaan door een paar sneeuwbuien stroomt opnieuw koude vrieslucht binnen.
Op onderstaande weerkaarten is iets opwindende te zien. Aan de noordwestzijde van de depressie vormt zich een zgn back bent occlusie. (Onder de kaarten een uitleg voor diegenen voor wie dit begrip nieuw is).
En niet zo maar één, maar één van de winterse soort. Aan de noordzijde van de occlusie wordt de zeer koude Scandinavische lucht aangevoerd. Daardoor activeert dit front als koufront en lijkt voor ons de voorste begrenzing van winterkou te worden. In 1968 heb ik een paar van deze bbo's gezien, die echter te noordelijk lagen en bij ons niet of nauwelijks voor winterkou konden zorgen.
Hier zien we achter de depressie de druk ook stijgen waardoor het proces in een versnelde beweging komt. En wel op een mooie plaats voor ons.
Hieronder is de back bent occlusie mooi te zien. Het centrum van de depressie ligt boven Polen en het nieuwe koufront ligt van het noorden van de Noordzee via Denemarken naar de Oostzee.
Dit soort mooie details zie je niet op de grootschalige kaarten van GFS.
Wel om van te smullen, vooral als je weet dat er nog meer gaat volgen.
Enige uitleg.
Depressies gaan meestal gepaard met fronten, die de verschillende luchtsoorten scheiden. Vooraan het warmtefront, dan de warme sector en daarna het koufront. In de loop van de tijd zie je altijd het koufront het warmtefront inhalen. De warme sector wordt omhoog gedrukt en er blijft aan de grond een front over dat de scheiding vormt tussen relatief koude lucht voor de depressie uit en de relatief koude lucht achter de depressie. Er vormt zie een occlusiefront of kortweg: occlusie. Doorgaans verschillen de koude lucht voor en de koude lucht achter de depressie van eigenschappen, waardoor het front actief kan blijven.
De occlusie wordt geleidelijk langer en de kern van de depressie kan schuiven, zoals op bovenstaande kaart te zien is. Er ontstaat uit de occlusie een nieuw front dat aan de achterzijde ombuigt met de klok mee. Het trekt achter de depressie naar het zuiden. Dat alles mits de drukverandering rondom de depressie meewerkt, zoals in dit geval.