Dankzij de gulheid van een anticyclonaal wigje mochten we vandaag profiteren van droog en erg zonnig weer. Wel moesten we het gezelschap van hoge bewolking dulden, en halfweg de namiddag ook veel stapelbewolking, maar de temperaturen tussen 5,5 en 10,6 graden maakten er weer een erg zachte dag van, ook al voelde het kouder aan door een nijdige zuidwestenwind tot 32 km/h. Afgelopen nacht kregen we nogthans bezoek van een regenzone die voor dit etmaal het totaal op 1,8 mm bracht. Ondertussen wordt dat hogedrukwigje weer van de weerkaarten weggewist en morgen in de loop van de dag zal een volgende langgerekte regenzone dichterbij kruipen en de bewolking weer doen toenemen. Veel neerslag zal daar aanvankelijk niet inzitten omdat het systeem dan ten westen en noordwesten van ons blijft slepen, dus het wordt veeleer een zwaarbewolkte en winderige dag met zachte temperaturen. In de nacht van vrijdag op zaterdag zal hij dan de lage landen in haar natte produkten onderdompelen terwijl de wind zich goed zal laten voelen. Tegen zaterdagvoormiddag zitten we reeds in de opklaringen erachter maar kunnen er op kleine schaal buien ontstaan, een weerbeeld dat ook zondag zal standhouden.
Het weertype dat we vandaag voorgeschoteld kregen zorgde duidelijk voor gemengde gevoelens. Zo was er veel enthousiasme door de aangename zonnige perioden die zich in de loop van de dag voordeden, maar ook enige teleurstelling voor degenen die hun voorspelling ivm troosteloos en grijs winterweer compleet de mist zagen ingaan, zoals bij schrijver dezes duidelijk het geval was. Al bij al was het echter een dagje om tevreden over te zijn: onder invloed van het overvloedige zonlicht kon het kwik in tegenstelling tot gisteren verder opklimmen naar 4,0 graden terwijl de door nachtelijke opklaringen naar een koele -2,4 teruggevallen kwik voor fraaie witgetinte ochtendtafereeltjes zorgde. Een paar uur voor zonsondergang verschenen er wat Stratus fractus wolkjes maar het bleef nog helder tot de duisternis volledig haar intrede deed, dit bij een oostelijk briesje tot 12,9 km/h. Later op de avond kwamen er echter masaal wolkenvelden vanuit het oosten opdagen waardoor het kwik weer gevoelig is gaan stijgen en de dreiging van een vriesnacht volledig afgewend lijkt te zijn. Het bleef wel droog waarbij de 0,2 mm "neerslag" te wijten is aan gesmolten restjes ochtendrijp in de pluvio.
Een tong van warme, subtropische lucht wordt in onze streken steeds begrensd door een koufront en daarmee konden we vandaag in 't lang en in 't breed kennismaken. Het front was behoorlijk aktief en trok daarbij slechts langzaam verder naar het oosten. De gevolgen laten zich dan ook al raden: het werd een compleet verregende dag waarbij opviel hoe de hoge neerslagintensiteit maar bleef aanhouden. De warme lucht bleef echter nog de ganse dag bij ons waardoor de temperaturen zich lange tijd boven de tien graden ophielden. 11,4 en 7,9 graden waren de uiterste waarden die we vandaag konden optekenen. Tijdens de late avond vielen de koelere luchtmassa's achter het front uiteindelijk het land binnen waarbij het ophield met continue regenen en het kwik een vrij snelle duik nam op rond middernacht alsnog de minimumwaarde van vandaag te bereiken. Droog bleef het hierbij echter niet: de lucht achter het front was erg onstabiel en we kregen aldus nog enkele buitjes op bezoek die het neerslagtotaal op 6,4 mm deden uitkomen. Rukwinden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten bezorgden deze dag een extra herfsttintje al nam de wind overdag in kracht af. De hoogste windsnelheid werd zelfs reeds vlak na middernacht opgetekend.
Een aangename verassing werd het toen er vanochtend opeens geen wolkje meer te bespeuren viel en we dus meteen een heldere start van deze dag beleefden. Daar hoorde ook flink wat zon bij vermits er ook in de loop van de dag geen noemenswaardige bewolking verscheen. Ongebruikelijk voor dit weertype in deze tijd van het jaar zijn de zachte temperaturen die onder invloed van subtropische luchtmassa's die met een west - zuidwestelijke stroming met snelheden tot 27,4 km/h werden aangevoerd, waarden tussen 2,8 en 9,4 graden bereikten. Ook tijdens de namiddag was er zon in overvloed doch een uurtje voor zonsondergang verschenen er een paar verdwaalde wolkenflarden (Cumulus fractus) die aangaven dat er "iets" in aantocht was. De zonneschijn werd hierdoor echter niet meer dan ongeveer 15 seconden onderbroken, en pas rond zonsondergang verschenen er Stratocumulusvelden die zich haaks op de wind gingen groeperen en daardoor voor een sfeervol einde van de daglichtperiode zorgden. Nog een paar uur later was zowat het ganse luchtruim met Stratocumulus bedekt, maar toen het even later weer helder was en er nog wat later weer Stratocumulus hing, gevolgd door nieuwe opklaringen, werd al snel duidelijk dat we deze nacht niet door aanhoudende, gesloten bewolking zouden geplaagd worden. Helemaal op het einde van het etmaal vielen er een paar druppels, maar meer dan 0,2 mm leverde dit uiteindelijk niet op.
Onder brede opklaringen en met de 'nodige' begeleiding van een ijzige noordoosten wind, zijn de deze morgen op een voor het jonge weerstation recordkoude 10,2 graden uitgekomen. Een hele prestatie als daar nog een vorstgevoelig plantje zou doorgekomen zijn . De omgeving was nog steeds getooid met een enkele centimeters dikke sneeuwvacht, maar het smeltwater van gisteren heeft de meeste secundaire wegen tot echte schaatspistes omgetoverd. Het eerste daglicht verscheen in een heldere winterlucht waarin even later de zon nog een klein beetje warmte bracht. De temperatuur steeg echter niet boven de -1,1 graden uit en het koelde tijdens de namiddag al snel weer af. De zonsondergang was er een van buitengewone schoonheid wanneer het zachte schemerlicht op het felwitte sneeuwdek weerkaatste. De omgeving hulde zich hierbij in een mystieke, rustgevende gloed terwijl er in het oosten een erg opvallende 'venus belt' te zien was. Het kwik was 'diep' onder de indruk van dit alles en dook meteen als een baksteen de dieperik in. Het was nog steeds niet donker toen het kouderecord van dit weerstation werd scherpgesteld en nog geen half uur later zaten we al op -12 graden. Later op de avond werd de daling wat afgeremd door de invloed van een naderend warmtefront, zodat we het bij -12,9 graden hielden. Opvallende verschijnselen die met deze temperaturen samengingen waren een pijnlijke ademhaling en het blijven plakken aan metalen voorwerpen zoals deurklinken en hendels. Vanzelfsprekend was het terug een droge dag waarbij het smeltwater in de pluvio nog 0,4 mm opleverde.
Breder wordende opklaringen en het aanwezige sneeuwdek werkten vanochtend als een perfect team samen om de minima zo laag mogelijk te laten uitkomen. Dit werd een groot succes en zo kwamen we uit op -7,5 graden terwijl het gisterenavond nog maar nauwelijks leek af te koelen. De opklaringen waren bij zonsopgang echter verdwenen en er volgde een sombere en kille winterdag. Er was immers Stratusbewolking in het spel gekomen die bij een depressie hoort die zich net ten westen van ons bevond. De bijhorende fronten zorgden in het noorden van Nederland voor sneeuw terwijl er in het zuiden veel hoge bewolking hing met tussen beide fronten in een veld met de eerdergenoemde Stratus. We bevonden ons vanochtend in de opklaringen tussen het Stratusveld en het warmtefront (met koufront- eigenschappen) in het noorden van Nederland. Deze opklaringen deden af en toe pogingen om terug te komen vanuit het noordwesten, maar het enige dat we hiervan merkten was een neiging van de bewolking om over te gaan in Stratocumulus. Deze liet al evenmin zon door en er waren hooguit wat blauwe tinten te zien tussen de wolkencompartimenten. Het warmde langzaam op maar met maxima van -1,3 graden bleef de vorst een constante. Er stond bij dit alles nauwelijks wind, met snelheden tot 9,7 km/h uit het zuid- zuidoosten. Bij het vallen van de avond kwamen we in de opklaringen tussen het Stratusveld en het 'warme' koufront ten zuiden van ons terecht en werd het tijdelijk lichtbewolkt. De sluierwolken kwamen echter al snel opzetten zodat de avond alsnog zwaarbewolkt tot betrokken verliep. Het koelde hierdoor slechts langzaam af zodat de matige tot strenge nachtvorst die steeds berekend werd er waarschijnlijk niet meer zal komen. Het kwik zal echter ruim onder het vriespunt blijven en op de koop toe toonden de radarbeelden later op de avond een neerslaggebied dat samen met het eerdergenoemde front gevaarlijk dicht in de buurt lijkt te komen. Als dagtotaal voor vandaag kunnen we echter gerust 0,0 mm optekenen.
Na de wolken, de wind en de 'vorstvrijheid' heeft ook de regen ons vanochtend weten te bereiken. Deze viel op een bevroren ondergrond en zorgde aanvankelijk voor gevaarlijk gladde toestanden, maar door de overvloedige regenval werd hier al snel komaf mee gemaakt. Het weertype bleef op visueel gebied tot na zonsondergang onveranderd met een klassieke Nimbostratuslucht waaronder Stratus fractus wolkenflarden voorbij dreven. De temperatuur steeg ondertussen echter voortdurend en zo kwamen we een paar uur na zonsondergang uit op een tropisch aanvoelende 11,3 graden terwijl het afgelopen ochtend nog maar 4,6 graden was. Toen was het koufront al gepasseerd wat voor opklaringen zorgde die in het laatste schemerlicht nog net zichtbaar waren. Deze opklaringen waren tijdelijk erg breed, maar moesten later op de avond plaats maken voor een aantal pittige buien die gepaard gingen met windvlagen tot 46,7 km/h uit het zuid- zuidwesten. Ondertussen denderden koude luchtmassa's het land in en was er vooral in het westen van het land sprake van spectaculaire temperatuursdalingen tot meer dan vijf graden op enkele minuten tijd. In Malderen leek het allemaal zo'n vaart niet te lopen, maar toch was ook hier sprake van een flinke afkoeling die ons op het einde van de avond op een vijftal graden deed stranden. De overvloedige regenval heeft het neerslagtotaal op 6,6 mm weten te brengen al was het vrij rustig en droog toen de laatste seconden van het etmaal wegtikten.
Opklaringen en buien wisselden elkaar afgelopen nacht en vanochtend nog steeds af, maar in de loop van de voormiddag kwamen we in een gebied met meer gesloten bewolking terecht waardoor de fototoestellen weer in de kast mochten en we terug in somberheid terechtkwamen. Deze bewolking was afkomstig van een warmtefront dat boven ons bleef slepen en de opmaat naar een drogere en rustige periode is. Aanvankelijk zaten er nog wat buien in het wolkendek verscholen maar na verloop van tijd kregen we meer met Stratus en Stratocumulusbewolking te maken. Een droog en somber weertype dus, maar naar de avond toe verschenen er weer wat gaatjes tussen de Stratocumulus compartimenten waardoor we van de warme kleuren van de ondergaande zon konden genieten. Dit resulteerde later op de avond in opklaringen die het versneld deden afkoelen, en het lijkt erop dat dit plaatselijk tot nachtvorst zal leiden daar de temperatuur tegen middernacht reeds was teruggelopen naar 3,4 graden wat uiteindelijk ook de minima werden. De maxima werden bij de laatste opklaringen rond de middag opgetekend met 7,3 graden. In vergelijking met de voorbije dagen was het vandaag opvallend rustig, en de noordwestenwind hield het deze keer al bij een maximumsnelheid van 48,3 km/h voor bekeken. De buien die afgelopen nacht vielen, waren verantwoordelijk voor de 1,6 mm die we als dagtotaal konden optekenen.
Nog steeds was het grijs en somber maar zacht bij temperaturen die niet beneden 7,2 graden zijn gezakt. De bewolking werd in de loop van de voormiddag dunner en ging zich schikken in wazig afgetekende, grote banden waartussen de lucht een blauwe tint kreeg terwijl er een zwak briesje tot 17,7 km/h opstak uit het westen. Op sommige plaatsen aan de Nederlandse en in mindere mate de Belgische kust werden brede opklaringen waargenomen en kwamen er zelfs meldingen binnen van zonneschijn. Een weersverschijnsel dat in deze sombere en saaie dagen ook al in aanmerking komt om als 'bijzonder weer' geklasseerd te worden. Maar zelfs met deze 'versoepeling van de regels' bleef het Malderse weersgebeuren saai en 'normaal' daar het niet verder kwam dan die grote rollen met een blauwe tint ertussen. Tot overmaat van ramp verdwenen ze korte tijd later en veranderde de omgeving opnieuw in een vooroorlogs zwart-wit portret met alleen maar grijstinten erin. De boterzachte maxima van 9,8 graden waren in deze omstandigheden boter aan de galg en we sloten de dag af onder een nog steeds betrokken hemel met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
... ...
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.