Onlangs viel mijn oog op dit toepasselijke wintergedicht van Wil Melker:
Mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
Het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
Grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
Krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
die verdwijnen in het verre niets
Eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit ontwaken
30/12/2012
Foto: Workum, 3 januari 2010
Quote selectie