Terwijl de aktieve depressie met bijhorende regen en sneeuw ten zuiden van ons voorbij trok konden we genieten van een vrij rustige en redelijk zonnige dag waarbij vooral de hoge en middelhoge bewolking van voornoemde depressie over Malderen trok. De temperaturen schommelden hierbij tussen 0,8 en 7,8 graden terwijl de noordwestelijke tot noordelijke wind maximaal nog 19 km/h haalde. In de namiddag echter kregen we tijdelijk neiging tot buienvorming, maar meetbare neerslag hebben de regenbuien niet afgeleverd, we hielden het bij wat gedruppel. Het werd naar zonsondergang toe droger terwijl de stapelwolken plaats maakten voor hoge sluierwolken.
Voor de mooie opklaringen die we gisteren konden aanschouwen, moesten we vandaag blijkbaar een hoge prijs betalen: nadat er kort na zonsopgang nog enkele minuscule opklarinkjes zichtbaar waren, sloot het Stratocumulus - wolkendek zich als een graf boven onze hoofden met als resultaat een somber en kil weersbeeld dat de hele dag door zonder enige verandering standhield. De temperaturen waren niet meteen hoog te noemen, maar met 4,6 graden als maximum best normaal voor half januari. De minima moeten wellicht nog bereikt worden vermits de temperatuur langzaam maar zeker daalt en een paar uur na zonsondergang nog een tweetal graden boven het vriespunt zit. De bewolking was afkomstig van inversievorming in een krachtig hogedrukgebied en anderzijds het binnenstromen van vochtige zeelucht door de noordwestelijke wind die vandaag nog 19 km/h haalde. In deze omstandigheden kon neerslag van betekenis zich natuurlijk moeilijk vormen zodat de pluviometer vandaag een rustdag kreeg, dit zal de komende dagen trouwens ook het geval zijn. Het hogedrukgebied (een Russische uitloper) houdt de regenzones op afstand maar er zou morgen een iets grotere kans zijn dat er vanuit het zuidoosten een enkele opklaring opduikt, maar de kans op hardnekkige bewolking blijft de komende paar dagen erg groot.
Nog steeds bevonden we ons in de polaire buienlucht waar we ook gisteren inzaten, maar de opklaringen waren vanochtend aan de schaarse kant door toedoen van een regenzone die zich net ten zuiden van ons bevond en de overgang tussen tropisch en polair markeerde. Langzaam maar zeker trok de storing verder weg naar het zuiden, maar van diens bewolking bleven we wel nog de ganse dag last ondervinden zodat de zon in vergelijking met gisteren een schaars artikel bleef. Het noorden van het land en Nederland had in elk geval betere kaarten dan de zuidelijkere regio's. Advectie van warmere lucht op grote hoogte zorgde echter voor een enigzins stabiliserend effekt waardoor de buien afwezig bleven. Op de satellietbeelden was dit effekt prachtig zichtbaar in de vorm van een wolkenloze band tussen de regenzone en de buien die wat verder op de Noordzee lagen. Het was al bijna avond toen de opklaringen plots massaal oprukten en ook de rest van het land ervan kon profiteren, maar voor de zon was het al te laat waardoor de heldere lucht averechts werkte en het kwik een steile duik liet maken. Haalden we overdag nog 7,3 graden, bij de geboorte van dit verslag om 20H zit hij nog maar enkele tientjes van het vriespunt verwijderd. Bij dergelijke lage temperaturen mogen we ons gelukkig prijzen dat de wind wat gas heeft teruggenomen, maar met 32,2 km/h uit het zuidwesten, later draaiend naar noordelijke richtingen werd het hoe dan ook een gure bedoening. Enkele buitjes tijdens de voorbije nacht waren goed voor 0,4 mm als dagtotaal.
Tijdens de vroege ochtend was het nog droog, maar de volgende regenzone heeft alweer het volledige luchtruim bedekt met Altostratus en Stratus fractusbewolking. De eerste druppels volgden omstreeks 05H30 te Malderen. Na een paar uur regendruppels tellen, leken de weergoden opnieuw kleur te bekennen, en kregen we een paar schuchtere opklaringen te zien. Deze vertoonden zich aan een met Altostratus translucidus en Altocumulus lenticularis gevulde hemel. Vanuit het westen werd de bewolking echter al snel weer toe en binnen de kortste keren keken we weer tegen een klassieke regenlucht met die typische wolkenflarden eronder. Of tegen de binnenkant van een opengeklapte paraplu, want er viel opnieuw regen die het ondanks haar vrij lichte intensiteit erg onaangenaam maakte. De wind zat er natuurlijk ook voor iets tussen, met haar snelheden tot 53,1 km/h uit het zuid- zuidwesten. Naar de avond toe werd de nadruk steeds meer op motregen gelegd, maar na een droge periode kwamen er later op de avond alweer een aantal flinke regenbuien opzetten. Deze werden voorafgegaan door een paar schuchtere opklaringen die echter nauwelijks zichtbaar waren in de duisternis. Ondanks het gure weertype bleef de vorstgrens op veilige afstand met temperaturen die tussen 3,0 en 6,2 graden schommelden. Het neerslagtotaal bereikte uiteindelijk 4,0 mm op het einde van het etmaal.
De zwabberende regenzone heeft afgelopen nacht alsnog de plaat gepoetst zodat we vanochtend weer een schitterende sterrenhemel te zien kregen. Het koelde echter flink af en het kwik kwam uit op -0,6 graden terwijl de natte omgeving er gevaarlijk glad bijlag. Bij het aanbreken van de dageraad bleek het niet volledig helder te zijn, want een volgende storing had reeds post gevat boven de Britse eilanden. Deze zorgde voor Cirrostratusbewolking aan de westelijke hemel, welke door een blokkerend hogedrukgebied slechts langzaam dichterbij kwam. Rond de middag leek de sluierbewolking dunner te worden ondanks het feit dat ze nu het ganse luchtruim bedekte, terwijl we naar de avond toe nog een paar Altocumulusbankjes te zien kregen. In deze omstandigheden kon de zon natuurlijk voluit gaan, en kon de temperatuur stijgen naar een relatief zachte 7,9 graden. De wind draaide hierbij naar zuidoostelijke richtingen en wakkerde aan tot 19,3 km/h. Het was wachten tot lang na zonsondergang voordat de bewolking stelselmatig ging toenemen, maar de regen die bij de wolkenband hoorde slaagde er niet in om ons dit etmaal nog te bereiken zodat het neerslagtotaal van 0,2 mm niet meer verder werd aangevuld. Dankzij de bewolking koelde het slechts langzaam af, zodat het lentegevoel dat deze dag uitstraalde in stand werd gehouden.
Uit het dikke wolkendek is het afgelopen nacht weer gaan regenen wat duidelijk het werk was van een warmtefront. Het werd immers een stuk zachter vandaag bij temperaturen die zich tussen 2,8 en 7,2 graden ophielden. Maar het sombere, grijze en druilerige weer deed niet meteen aan lente denken. Kort voor de middag hield het op met (mot)regenen en werd de bewolking geleidelijk weer dunner tot er een aantal opklaringen tevoorschijn kwamen. Deze toonden een uitermate onstabiele lucht die volgezaaid was met forse stapelwolken die zich tegen een fletse, lichtblauwe bovenlucht aftekenden. We kregen tussendoor ook de zon te zien, maar na pakweg een uurtje werd alles weer vakkundig dichtgemetseld door een nieuwe laag Stratus en Stratocumulusbewolking die al dat moois aan het oog onttrok. Hieruit viel af en toe wat motregen, maar ook deze keer waren het geen grote hoeveelheden. De wind zocht het nu in de noordelijke hoek en haalde snelheden tot 25,7 km/h. Veel verandering kwam er niet meer in het grijze en sombere weertype maar de bewolking zorgde er wel voor dat het erg zacht bleef met temperaturen die rond 6 graden bleven schommelen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,4 mm.
Het koufront bleef na haar doortocht gisterenavond net ten zuiden van ons voorbijslepen waardoor we de dag met erg veel wolken aanvatten. Tijdens de voormiddag kwam het tot een aantal buitjes maar naar de middag toe klaarde het snel op vanuit het noordwesten. We zagen nu een tweedeling van het luchtruim waarbij de noordelijke helft blauw was en de zuidelijke helft werd ingenomen door Altostratus en Stratus fractus en een tamelijk scherpe scheidingslijn tussen beide. Na de middag trok deze lijn net voldoende naar het zuiden zodat de zon er boven kon klimmen en we een tijdje van zonnig lenteweer konden genieten. Blijkbaar slaagden de koude luchtmassa's ten noorden van het front er niet in om de warmte te verdringen, want ook in de polaire zeelucht haalden we nog boterzachte temperaturen van 4,6 tot 11,0 graden. Wel kwam er in de loop van de namiddag meer bewolking opzetten die uit Stratus fractus en Cumulus bestond en het de zon knap lastig maakten. Voeg daar nog eens een pittige west- noordwestenwind met stoten tot 53,1 km/h aan toe en het lentegevoel was zo weer vervlogen. De stapelwolken bolden bovendien op en na zonsondergang kwam het tot een aantal buien die het neerslagtotaal aanvulden tot 1,2 mm. Een proces dat met behoorlijk wat wind gepaard ging al waren de rukwinden niet meer zo fel als rond de middag. Later op de avond werd het opnieuw wat droger vanuit het westen al bleef de bewolking overheersen.
Het is afgelopen nacht slechts zeer langzaam afgekoeld waardoor het omstreeks 6H 's ochtends niet kouder dan -1,9 graden was. De bewolking bestond uit Stratocumulus en er waren hier en daar wat sterren te zien. De milde vorst in Malderen deed niet vermoeden dat er niet zo heel ver hiervandaan net geen strenge vorst werd gemeten met temperaturen tot -9 graden en lager in het zuidwesten van Nederland (Westdorpe). Een gevolg van brede opklaringen wellicht want in de loop van de voormiddag zagen we ook hier de bewolking breken zodat het tegen de middag slechts lichtbewolkt was. In het zuiden was tijdelijk Cirrus en Cirrostratusbewolking te zien die geleidelijk weer verdween zodat het nagenoeg helder werd. Een heel verschil tegenover de weersvoorspellingen die voor grijs en druilerig weer met Stratusbewolking gingen. De ononderbroken zonneschijn deed het mits wat tuineffect opwarmen tot 3,4 graden en achter glas en zonder rechtstreeks zicht op het sneeuwdek deed het zelfs aan lente denken. Wind stond er terug maar nauwelijks met 9,7 km/h uit het oost- zuidoosten als enige uitschieter. De opklaringen hadden 's avonds natuurlijk een omgekeerde werking op de temperatuur en we zagen het dan ook al snel afkoelen wat door het sneeuwdek en de aflandige stroming versterkt werd. De afkoeling gebeurde opnieuw met grote landelijke verschillen: terwijl het op de ene plaats maar een paar graden vroor, kwam het tien kilometer verderop al tot strenge vorst wat het temperatuursverloop voor de komende nacht onvoorspelbaar maakte. Soms vonden er zelfs plotse opwarmingen van bijna vijf graden op een uurtje plaats. In Malderen leek het allemaal mee te vallen met de vorst en tegen middernacht was het nog niet kouder dan -4,6 graden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.