Tussen alle actualiteit door toch even de aandacht op een brok geschiedenis.
Het is vandaag precies 600 jaar geleden dat de 1ste Sint-Elisabethsvloed Vlaanderen en Zeeland trof. Op 19 november 1404 spoelde het zeewater, opgestuwd door een storm, de nauwelijks beschermde laaglanden in. Volgens de kronieken uit die tijd vielen daarbij 50.000 doden. Italiaanse handelaren die in Brugge verbleven, lieten hun streekgenoten berichten dat het geen zin had om naar Vlaanderen af te reizen, omdat de handel hier volledig plat lag.
17 jaar later gebeurde een gelijkaardige catastrofe, op 18 november 1421, dus opnieuw rond de naamdag van Sint-Elisabeth. Die hield vooral lelijk huis in Holland en Zeeland, maar ook Vlaanderen deelde opnieuw in de brokken. Opnieuw liepen talloze dorpen onder water. Sommige verdwenen zelfs voorgoed. Onder meer de Biesbosch kreeg toen vorm.
Op 19 november 1424 trof een Derde Sint-Elisabethsvloed de lage landen, ditmaal met minder zware gevolgen.
In Vlaanderen zijn de kreken in het noorden van Oost-Vlaanderen overblijfselen van deze watersnoodrampen. Op onderstaande foto de Grote Kreek in Moerbeke op 9 oktober (merk hoe zomers het er toen nog uit zag). Moeilijk te geloven dat deze oases van rust gevormd zijn door natuurgeweld dat in deze streek onnoemelijk veel menselijk leed heeft veroorzaakt.
Het was louter toevallig dat ik zag dat deze ramp precies 600 jaar geleden gebeurde: ik was vandaag beroepshalve een brochure aan het herschrijven waarin de datum vermeld stond. Ik denk niet dat deze ramp ergens herdacht is vandaag...
Het is vandaag precies 600 jaar geleden dat de 1ste Sint-Elisabethsvloed Vlaanderen en Zeeland trof. Op 19 november 1404 spoelde het zeewater, opgestuwd door een storm, de nauwelijks beschermde laaglanden in. Volgens de kronieken uit die tijd vielen daarbij 50.000 doden. Italiaanse handelaren die in Brugge verbleven, lieten hun streekgenoten berichten dat het geen zin had om naar Vlaanderen af te reizen, omdat de handel hier volledig plat lag.
17 jaar later gebeurde een gelijkaardige catastrofe, op 18 november 1421, dus opnieuw rond de naamdag van Sint-Elisabeth. Die hield vooral lelijk huis in Holland en Zeeland, maar ook Vlaanderen deelde opnieuw in de brokken. Opnieuw liepen talloze dorpen onder water. Sommige verdwenen zelfs voorgoed. Onder meer de Biesbosch kreeg toen vorm.
Op 19 november 1424 trof een Derde Sint-Elisabethsvloed de lage landen, ditmaal met minder zware gevolgen.
In Vlaanderen zijn de kreken in het noorden van Oost-Vlaanderen overblijfselen van deze watersnoodrampen. Op onderstaande foto de Grote Kreek in Moerbeke op 9 oktober (merk hoe zomers het er toen nog uit zag). Moeilijk te geloven dat deze oases van rust gevormd zijn door natuurgeweld dat in deze streek onnoemelijk veel menselijk leed heeft veroorzaakt.
Het was louter toevallig dat ik zag dat deze ramp precies 600 jaar geleden gebeurde: ik was vandaag beroepshalve een brochure aan het herschrijven waarin de datum vermeld stond. Ik denk niet dat deze ramp ergens herdacht is vandaag...
Bericht laatst bijgewerkt: 19-11-2004 21:33
Ingen ko på isen!