Voor het eerst in haar jonge geschiedenis werd het Malderse onder een dunne witte vacht bedekt. Een storing die zich in de polaire zeelucht had ontwikkeld had namelijk sneeuw aan boord. Het begon gisteravond nogthans als gewone regen maar dat veranderde snel toen het kwik naar haar minimumwaarde van -2,9 graden dook. Overdag maakte een stralende zon echter haar opwachting en verloor het sneeuwdek voor een groot stuk haar pluimen. Het kwik liep in de blakende zon op tot 4,8 graden, maar op schaduwplekken bleef de sneeuwlaag intakt. Het neerslagtotaal werd pas duidelijk toen de pluviometer ontdooide en het tijdstip en intensiteit van de sneeuwbuien te Malderen blijft dus giswerk. Het totaal bedroeg na middernacht 2,2 mm. De noordelijke tot noordoostelijke wind haalde maximaal 30,6 km/h en deed het met momenten erg fris aanvoelen al kwam het niet verder dan wisselende bewolking na de middag. In het westen dreven nog deen aantal massieve Cumulonimbi voorbij dus droog is het ginder wellicht niet gebleven.
Onder een nog steeds heldere nachtelijke hemel is het kwik er inderdaad in geslaagd om, zij het nipt met -5,2 graden, onder de matige vorstgrens te kruipen. Na zonsopgang volgde weer een stralende winterdag, doch het aandeel van de hoge sluierbewolking was in vergelijking met gisteren flink toegenomen, al ging het om zeer dunne vederwolkjes die voor de zon nauwelijks hinder veroorzaakten en het kwik alsnog toelieten om op te klimmen naar 4,1 graden, zij het dat hier wel wat tuineffekt mee gemoeid was aangezien de zwakke tot 10 km/h halende zuidoostenwind nauwelijks ventilatie op gang bracht rond het weerstation. Beschaduwde grasperken en struiken bleven dan ook de hele dag door van een dun rijplaagje voorzien. Het hoeft natuurlijk geen betoog dat er vandaag geen neerslag gevallen is en dit zal ook de komende 96 uur niet gebeuren ondanks het feit dat de hoge sluierwolkjes die de zonsondergang weer flink opfraaiden afkomstig zijn van een naar het zuiden trekkende hoogtetrog. Achter deze trog vindt er opnieuw sterke hogedrukopbouw plaats waardoor het ding letterlijk platgewalst wordt en de bijhorende neerslag ver ten oosten van ons blijft. Wel krimpt de wind meer naar het noorden waardoor zachtere zeelucht de scherpste kantjes van de winterprik zal afronden al blijft vorst nog zeker tot en met donderdag dagelijkse kost, vooral tijdens de ochtenden.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het kwik nog wat verder weggekropen, maar de temperatuursdaling was niet echt groot te noemen als we de ochtendminima met de temperaturen van gisterenavond vergelijken. De sluierwolkjes die gisteren overbleven zijn wellicht de oorzaak vermits deze in de loop van de ochtend en voormiddag weer langzaam begonnen toe te nemen. Toch is een minimumtemperatuur van -4,3 graden best wel impressionant te noemen na zo'n lange, zachte periode de voorbije maanden. Het bleef aanvankelijk droog al zijn er een aantal sneeuwbuitjes afgelopen nacht in geslaagd om tot in het westen van het land door te dringen. Onder invloed van de weliswaar zwakke en versluierde zon steeg het kwik overdag langzaam maar zeker om uiteindelijk op 5,6 graden uit te komen. Er stond amper wind; deze haalde slechts 9,7 km/h uit het noorden, waardoor we met een nieuwe vijand te maken kregen: mist. Het soeperige goedje daalde in het tweede deel van de namiddag neer over Malderen waardoor het vriendelijke, zonnige weertje in een oogwenk omsloeg in een troosteloze, grijze toestand. Gelukkig kwamen de buien, die nog steeds op de loer lagen in 't westen een reddende hand toesteken en zorgden de luchtstromingen erin dat de mist even later weer optrok. Korte tijd nadien kreeg Malderen een paar sneeuwbuitjes over zich heen waarbij de sneeuw aanvankelijk smolt maar bij een tweede buitje in de loop van de avond blijft liggen in de vorm van een dun poederlaagje. Negatieve temperaturen zijn aan de grond reeds een feit en ook de luchttemperatuur kan elk ogenblik onder nul duiken.
Afgelopen nacht zijn de weergoden min of meer uitgeraasd, zodat we de dag met een heel wat vriendelijker en vooral zonniger weertype konden aanvatten. De bewolking bestond uit wat verspreide Stratocumulus terwijl er in het zuiden Cirrus en Cirrostratusbewolking hing. Enkel de satellietbeelden en nieuwsuitzendingen deden vermoeden dat deze vredig ogende wolkjes de noordelijke uitlopers waren van een nog veel zwaardere storm die in het zuidwesten van Frankrijk huishield met rukwinden tot 170 km/h. Te Malderen liep het letterlijk en figuurlijk zo'n vaart niet (meer) en bleef het rustig en zonnig terwijl de temperaturen geleidelijk stegen van 0,7 naar 6,8 graden. Dat zonnige bleek echter al snel een relatief begrip, want de Stratocumulusvelden waren vooral na de middag erg opdringerig waardoor de echte lentesfeer nog niet tot ons kon doordringen (voor zover we daar in januari al aan toe zijn). Het bleef wel droog en de wind hield het een stuk bescheidener tegenover gisteren met snelheden tot 25,7 km/h uit het zuidwesten. Na zonsondergang hadden de opklaringen de neiging om wat breder te worden, en in combinatie met een verder afzwakkende wind stond dit garant voor een snelle afkoeling die ons op het einde van de nacht wel eens in contact zou kunnen brengen met het ons deze winter reeds erg vertrouwde vriespunt. Voor dit etmaal houden we het echter nog positief en sluiten we een paar graden boven nul af. En met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Grijs was ook vandaag de hoofdkleur, en het regende bij het aanbreken van de dag nog steeds. De temperatuur is min of meer constant gebleven, al bestond de neerslag nu reeds voor de helft uit natte sneeuwvlokken. Later werd het droger, maar het Stratus wolkendek verroerde geen vin zodat we ook vandaag van enige zonneschijn verstoken bleven. Met veel moeite kon het kwik omhoogkrabbelen naar 3,3 graden, waarna het weer afkoelde naar een alles behalve gezellige 2,1 graden. Net als gisteren bleef de wind eerder aan de zwakke kant met haar snelheden tot 9,7 km/h uit zuidoostelijke richtingen. Dit beperkte het koudegevoel, en als we de temperatuurkaartjes van het door matige vorst geplaagde noorden van Nederland ernaast legden, voelde het opeens zomers warm aan. Later op de dag viel er af en toe nog wat motregen, maar het neerslagtotaal van 1,6 mm werd er nauwelijks door aangevuld. Na zonsondergang bleef het weersbeeld onveranderd op het intreden van de duisternis en de vorming van wat nevel na.
Somberheid en grijzigheid vierden ook vandaag weer hoogtij terwijl er ook aan de dagelijkse portie motregen gedacht werd. De bewolking bestond nu uit Stratus die af en toe de neiging kreeg om over te gaan in Stratocumulus undulatus, deze keer echter zonder ook maar een milliseconde zonlicht door te laten. De temperaturen zaten hierbij weer aan de hoge kant zodat we waarden tussen 4,1 en 7,0 graden konden optekenen. Na de middag bleef het grotendeels droog en door de vrij dunne wolkenlaag in combinatie met de zachtheid kon er op een of andere manier wat lentesfeer worden opgesnoven. Maar hiermee is vrijwel alles over deze dag gezegd die in somberheid verliep die nog eens extra in de verf werd gezet door de bijna weggevallen noorden wind die het bij dat ene zuchtje tot 20,9 km/h hield. Tijdens de avond bleef alles onveranderd en we sloten af met een neerslagtotaal van 1,0 mm dat was toe te schrijven aan de regen en motregen van vanochtend.
Bij minima van 1,1 graden lag de omgeving er plaatselijk gevaarlijk glad bij door grondvorst. Ook op het buitenslapende wagenpark was het vanochtend krabben geblazen, al deed een naderend warmtefront ondertussen haar best om de boel weer op temperatuur te krijgen. Deze pogingen werkten aanvankelijk averechts want nog voordat de zon op kracht kon komen waren de hogere luchtlagen volgestroomd met Altostratus en Cirrostratus terwijl er Stratus fractus bewolking binnendreef. Het ging dus waterkoud aanvoelen bij een aanspannende west- zuidwestenwind tot 20,9 km/h en slechts een zwak waterzonnetje dat tijdens de voormiddag nog te zien was. De neerslag uit het front bereikte ons pas in de late namiddag en stelde nauwelijks wat voor met een afwisseling van lichte regen en motregen uit laaghangende Stratusbewolking. Vanuit het westen werd het 's avonds geleidelijk zachter maar de maxima werden deze middag al opgetekend met 5,3 graden. Het zwakke vertoon van het warmtefront vertaalde zich in een eerder tegenvallend neerslagtotaal van 1,0 mm.
De afkoeling heeft zich in de loop van de nacht omgezet in een opwarming waardoor het om 6H 's ochtends nog maar lichtjes vroor met -4,4 graden. Toen de ochtendschemering aanbrak, bleek het grijs en somber te zijn met Stratus en Stratus fractus bewolking. Bewolking die grote delen van België en Nederland bedekte, maar toch nog een aantal opklaringen toeliet die het op sommige plaatsen nog tot strenge vorst lieten komen. In Malderen was het wachten tot de middag toen er een waterig zonnetje doorheen de in Altostratus en Stratus fractus overgegane bewolking brak. Veel warmte kwam daar natuurlijk niet uit en we kregen ook nog eens met hardnekkinge Stratus en Stratocumulusbewolking te maken die het ijzige waterzonnetje regelmatig aan het zicht onttrokken. Warmer dan -0,3 graden werd het overdag ook niet. Gelukkig bevonden we ons nabij de kern van een hogedrukgebied zodat er weinig wind stond met hooguit 17,7 km/h uit het noord- noordoosten, al waren het net deze omstandigheden die de lage temperaturen uitlokten. Na zonsondergang klaarde het dan toch op en werd het volledig helder wat een duizelingwekkend snelle afkoeling veroorzaakte. Het kwik zat in een vingerknip weer onder de grens van matige vorst en omstreeks 19H vroor het reeds 7,6 graden. Ondertussen was ook duidelijk te zien hoe de rook van schoorstenen zich onder een temperatuursinversie op enkele tientallen meters hoogte uitspreidde. Een duidelijk gevolg van de koude luchtlaag die boven het isolerende sneeuwdek ontstond (stralingsvorst). Om 19H15 gingen er plots onbekende krachten aan het werk die de afkoeling stopten op -7,8 graden ook al bleef het kraakhelder en windstil. Maar later op de avond lieten deze krachten het toch nog afweten waardoor het kwik verder kon terugkrabbbelen naar de uiteindelijke minima van -9,6 graden. In deze omstandigheden werd er weer volop ijs gevormd in vijvers en sloten, maar niet in de pluviometer daar er slechts 0,0 mm in zat.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.