Het grootschalige weerpatroon zit muurvast. Met name op het westelijke halfrond zijn er de komende 10 dagen geen noemenswaardige veranderingen te bespeuren.
In de aanloop naar het heden zagen we een grote druk vanaf de oceaan. Naast aktieve depressies, aangezwengeld door de koude kolk rond Labrador, is het Azorenhoog ook opdringeriger geworden. Desondanks kan de Oceaan geen klinkende overwinning afdwingen op West-Europa. De winter houdt maandag en dinsdag namelijk vlak over de grens stand wat mogelijk te maken heeft met de watertemperatuurverdeling op de Atlantische Oceaan. Op de analyse van gisteren is de sterke zonaliteit op de Oceaan goed te zien.
In het poolgebied wordt de komende 36 uur de wervel gespleten. Dat is in de onderstaande 4 kaarten te zien, ook op de temperatuurkaarten van 850 hPa. Bij Alaska is een sterke rug te zien, waarvan zich voortdurend poolhogen afsplitsen die een verbinding aangaan met uitlopers van het Russische/Skandinavisch hogedrukgebied. De zuidoostelijke stroming vanaf Skandinavië richting Groenland (WA) houdt samen met de Alaska rug de poolwervel gespleten.
**********
Het Alaska hoog blijft de komende 10 dagen stand houden. In de ene berekening wat sterker dan in de andere. Dan weer meer afgesnoerd dan weer minder. In iedergeval blijft de vorming van poolhogen doorgaan. Dit voorkomt dat de Atlantische depressies niet verder noordoostwaarts door kunnen stoten tot Schotland/IJsland. Aan de andere kant oefent de Alaskarug voortdurend druk uit op de Canadese koudepoel om de Atlantische Oceaan op te trekken. De hieruit voortkomende depressieaktiviteit gaat sterke rugvorming op de oostelijke oceaan tegen. Mocht zich nu wel een sterke rug vormen dan is het bingo voor de winter. Maar dat gebeurt niet.
Wel trekt het Azorenhoog zich begin volgende week terug zodat de Britse depressies kunnen duiken. Hiermee wordt dan toch continentale winterkou aangezogen. Maar later in de week hersteld de patsstelling zich alsof er niets was veranderd.
Eén en ander is te terug te leiden tot in de stratosfeer. Daar zien we namelijk ook een sterk hogedrukgebied nabij Alaska met een rug over de pool. Hieronder speelt zich de eerder genoemde rugvorming en afsplitsingen van poolhogen plaats. Ook hier is niet zoveel verandering te bespeuren, hoewel de poolwervel wat lijkt te draaien in de westelijke richting (met de klok mee) in samenhang met de westwaartse uitbreiding van Siberische opwarming (golfbreking). In hoeverre deze ontwikkeling zich doorzet is nog onduidelijk. Maar voordat het effect gaat hebben op de Europese weerkaarten zijn we twee weken verder.
Wat betekent dit voor het weer bij ons? Erwin Kroll zou zeggen: "Er verandert helemaal niets..."
De patstelling tussen de oceaan en de winter in het oosten houdt gewoon stand waarbij er voor geen enkele een overtuigende overwinning valt te behalen. Nadat de winter maandag iets terugdreven wordt slaat die in de loop van woensdag terug, maar in hoeverre is nog allerminst zeker. We moeten daarmee ook de Postma doctrine in het achterhoofd houden waarbij in een tot dusverre zachte winter de koudere oplossingen minder koud uitpakken. Veel zal afhangen van details waarbij de vorming van een sneeuwdek in onze omgeving van grote invloed is. Het rijk van Koningwinter in Oost-Europa verzwakt en heeft versterking nodig in het westen maar ook dan wordt het niet gelijk ijskoud. Gebeurd dat niet dan houdt het waterkoude, grijze weer de komende twee weken stand. Eens zal er een overwinning volgen maar ik durf niet te zeggen vanaf welke kant.
Een prettig weekend allemaal
groet Victor
In de aanloop naar het heden zagen we een grote druk vanaf de oceaan. Naast aktieve depressies, aangezwengeld door de koude kolk rond Labrador, is het Azorenhoog ook opdringeriger geworden. Desondanks kan de Oceaan geen klinkende overwinning afdwingen op West-Europa. De winter houdt maandag en dinsdag namelijk vlak over de grens stand wat mogelijk te maken heeft met de watertemperatuurverdeling op de Atlantische Oceaan. Op de analyse van gisteren is de sterke zonaliteit op de Oceaan goed te zien.
In het poolgebied wordt de komende 36 uur de wervel gespleten. Dat is in de onderstaande 4 kaarten te zien, ook op de temperatuurkaarten van 850 hPa. Bij Alaska is een sterke rug te zien, waarvan zich voortdurend poolhogen afsplitsen die een verbinding aangaan met uitlopers van het Russische/Skandinavisch hogedrukgebied. De zuidoostelijke stroming vanaf Skandinavië richting Groenland (WA) houdt samen met de Alaska rug de poolwervel gespleten.
**********
Het Alaska hoog blijft de komende 10 dagen stand houden. In de ene berekening wat sterker dan in de andere. Dan weer meer afgesnoerd dan weer minder. In iedergeval blijft de vorming van poolhogen doorgaan. Dit voorkomt dat de Atlantische depressies niet verder noordoostwaarts door kunnen stoten tot Schotland/IJsland. Aan de andere kant oefent de Alaskarug voortdurend druk uit op de Canadese koudepoel om de Atlantische Oceaan op te trekken. De hieruit voortkomende depressieaktiviteit gaat sterke rugvorming op de oostelijke oceaan tegen. Mocht zich nu wel een sterke rug vormen dan is het bingo voor de winter. Maar dat gebeurt niet.
Wel trekt het Azorenhoog zich begin volgende week terug zodat de Britse depressies kunnen duiken. Hiermee wordt dan toch continentale winterkou aangezogen. Maar later in de week hersteld de patsstelling zich alsof er niets was veranderd.
Eén en ander is te terug te leiden tot in de stratosfeer. Daar zien we namelijk ook een sterk hogedrukgebied nabij Alaska met een rug over de pool. Hieronder speelt zich de eerder genoemde rugvorming en afsplitsingen van poolhogen plaats. Ook hier is niet zoveel verandering te bespeuren, hoewel de poolwervel wat lijkt te draaien in de westelijke richting (met de klok mee) in samenhang met de westwaartse uitbreiding van Siberische opwarming (golfbreking). In hoeverre deze ontwikkeling zich doorzet is nog onduidelijk. Maar voordat het effect gaat hebben op de Europese weerkaarten zijn we twee weken verder.
Wat betekent dit voor het weer bij ons? Erwin Kroll zou zeggen: "Er verandert helemaal niets..."
De patstelling tussen de oceaan en de winter in het oosten houdt gewoon stand waarbij er voor geen enkele een overtuigende overwinning valt te behalen. Nadat de winter maandag iets terugdreven wordt slaat die in de loop van woensdag terug, maar in hoeverre is nog allerminst zeker. We moeten daarmee ook de Postma doctrine in het achterhoofd houden waarbij in een tot dusverre zachte winter de koudere oplossingen minder koud uitpakken. Veel zal afhangen van details waarbij de vorming van een sneeuwdek in onze omgeving van grote invloed is. Het rijk van Koningwinter in Oost-Europa verzwakt en heeft versterking nodig in het westen maar ook dan wordt het niet gelijk ijskoud. Gebeurd dat niet dan houdt het waterkoude, grijze weer de komende twee weken stand. Eens zal er een overwinning volgen maar ik durf niet te zeggen vanaf welke kant.
Een prettig weekend allemaal
groet Victor
