Het grootste deel van de dag had het weer veel weg van een typische novemberdag. Het bleef grijs, nevelig en rustig terwijl de neerslag die er viel uit ordinaire motregen bestond. De temperaturen die opliepen van 1,4 tot 3,3 graden waren fataal van het nog deels aanwezige sneeuwdekje waardoor de aanblik van de omgeving nog somberder werd. Kortom een dagje om snel te vergeten, zij het dat na zonsondergang vanuit het oosten opklaringen zijn gaan binnenschuiven in een weinig geslaagde poging van de weergoden om dit alles weer goed te maken. De hoogste windsnelheid werd echter nog uit de zuidwestelijke hoek geregistreerd, namelijk 10 km/h. De motregen die zo nu en dan viel bracht ons neerslagtotaal tussen middernacht en nu op 0,2 mm. De opklaringen hebben we te danken aan het frontale gedoetje dat nu weer naar het westen is getrokken waardoor we weer in koelere lucht met minder bewolking vertoeven. Dit zou vannacht misschien weer aanleiding tot negatieve minima kunnen geven. Morgen zitten we ook nog deels in de opklaringen, maar de storing die vandaag overtrok zal geleidelijk weer in oostelijke richting gaan zwabberen zodat zondag opnieuw een sombere grijze dag dreigt te worden. Ook voor maandag zijn de vooruitzichten allerminst interessant te noemen al lijkt er op langere termijn weer een doorbraak van koning winter in te zitten.
Zoals verwacht is het afgelopen nacht nog een stuk verder afgekoeld dan gisteren. Onder een andermaal heldere sterrenhemel kwamen we vanochtend uit op een berekoude -6,9 graden. De zon was echter al snel bij de pinken om de thermische achterstand in te halen en zo kwamen we in de namiddag toch nog op een acceptabele 4,9 graden uit terwijl de wind nog een tikkeltje verder afzwakte en naar het noordwesten is gekrompen bij een maximale snelheid van 21 km/h. Geheel wolkenloos bleef het bij dit alles echter niet, want vanuit het zuidwesten kwamen geleidelijk wat sluierwolken binnendrijven die een groot deel van de hemel innamen zonder afbreuk te doen aan het zonnige weertype, en voor een fraaie zonsondergang zorgden. De bewolking is afkomstig van een depressie die een groot deel van onderandere Frankrijk in het slechte weer onderdompelt maar net ten zuiden van ons blijft en de komende uren zelfs op haar stappen zal terugkeren. De bewolking remt echter de nachtelijke afkoeling af waardoor we wellicht niet meer zo laag zullen scoren als vanochtend, al blijven temperaturen rond -4 of -5 graden op het einde van de nacht zeker niet ondenkbaar. De komende werkweek blijven we buiten schot van de depressies maar lijkt de kans op mist en laaghangende bewolking vanaf dinsdag toe te nemen
Het weersbeeld van vandaag werd bepaald door de nabijheid van een koufront dat langzaam maar zeker langs de oostflank van een hogedrukgebied naar het zuiden werd geduwd. De nabijheid van dat hogedrukgebied zorgde er echter voor dat er vrijwel geen aktiviteit meer op het front zat. Wolken waren er echter des te meer: de dag begon reeds onder een met Altostratus gevulde hemel en deze ging over in een mengeling van Stratus en Stratocumulus. Blauwe kleurentinten, of iets dat op een zon lijkt zaten er de hele dag niet in. Een poosje na 'zonsondergang' kwam er wat meer beweging in het weer: binnendrijvende opklaringen gaven weer wat ruimte voor de maan terwijl er een reeks lichte regenbuitjes binnendreven die de opklaringen afwisselden. De post- frontale buitjes waren goed voor 0,2 mm, meteen ook het dagtotaal, en er kwam geleidelijk warmere zeelucht binnenstromen waardoor de temperatuur die vanochtend nog daalde tot 5,5 graden, in de loop van de avond langzaam weer steeg richting 7,8 graden. Vooral tijdens de namiddag stond er nog behoorlijk wat wind met snelheden tot 32,2 km/h uit het west- noordwesten.
Hoewel de gestage temperatuursdaling gisterenavond deed vermoeden dat we ruim onder de -5 graden zouden komen, werd de afkoeling na middernacht plotseling gestopt en bleef de vrieskou beperkt tot -2,4 graden. Vermoedelijk heeft een combinatie van dikkere wolkenlagen en het opdringen van warmere lucht vanuit het westen hier een rol in gespeeld. Tegen zonsopgang was de bewolking echter plots verdwenen, en konden we genieten van een bijna heldere hemel waarin hooguit wat Cirrusbewolking te zien was. Deze concentreerde zich vooral in het westen en had weinig invloed op de in kracht toenemende zon. Dankzij de thermische reserve die we afgelopen nacht door de wolken kregen toegespeeld, kon het weer aardig opwarmen en haalden we maxima van 6,1 graden. De wind zocht hierbij het zuiden op en haalde snelheden tot 17,7 km/h. Bij het vallen van de avond konden we niet meer rekenen op een isolerend wolkendeken, maar de storingen ten westen van ons slaagden er toch nog in om enigszins zachtere lucht tot bij ons te brengen. Dit zorgde ervoor dat het nog een hele poos duurde eer het ook op neushoogte ging vriezen, al begonnen de ijskristallen op grasperken vrijwel onmiddellijk na zonsondergang te schitteren. Op beschaduwde plaatsen is de rijp overigens niet eens weggesmolten. Later dook ook de luchttemperatuur beneden het vriespunt en breidde de ijskorst zich op de meeste binnenwateren weer razendsnel uit. Uiteraard was dit weer een droge dag met 0,0 mm als neerslagtotaal.
We begonnen de dag in betrokken omstandigheden waarbij het in vergelijking met gisteren erg zacht was met temperaturen die niet beneden 1,2 graden zakten. Omstreeks 6H 's morgens klaarde het vanuit het noorden echter plotseling op en kregen we uitzicht op een scherp begrensde wolkenband die naar het zuiden wegtrok. In combinatie met de ondergaande maan zorgde dit voor een erg indrukwekkend uitzicht waarbij de Stratus en Stratocumulusbewolking lichtgeel oplichtte. Het vervolg was een stuk minder interessant, want vanuit het noorden werden er wolkenvelden aangevoerd die voor een somber weersbeeld zorgden. Hierin zaten een aantal typische voorjaarsbuien verscholen (koude lucht over warm zeewater), maar de laaghangende bewolking zorgde ervoor dat de fraaie buienluchten aan het oog werden onttrokken. Enkel in het uiterste noordwesten van de Benelux waren de opklaringen breed genoeg om ervan te kunnen genieten. De wind draaide naar het west- noordwesten en wakkerde aan tot 33,8 km/h zodat het voor de in grijze somberheid ondergedompelde Malderenaars nog eens extra onaangenaam werd. Bij het vallen van de avond konden we ook hier echter wat opklaringen meepikken, en deze onthulden inderdaad klassieke voorjaarsluchten waarbij dreigende buienwolken zich scherp aftekenden tegen een diepblauwe hemel. Met de bijhorende buien mochten we eveneens kennis maken, en deze werden geleidelijk intenser terwijl er na zonsondergang ook hagel en smeltende sneeuw viel in Malderen. Tijdens het tweede deel van de avond leek het opnieuw wat rustiger te worden waarbij de neerslag terug grotendeels uit regen bestond, die de pluvio's verder aanvulde tot 1,8 mm. De opklaringen deden het echter afkoelen zodat er van de met veel moeite bereikte maxima van 5,2 graden nog maar een tweetal stuks overbleven.
Voor het eerst sinds een eeuwigheid zagen we de zon nog eens opkomen in een quazi heldere hemel. En voor het eerst sinds nog langer geleden zaten de temperaturen er nog eens goed 'onder' met ijzige minima van -3,8 graden tot gevolg. De zon was extra krachtig in de heldere hemel, maar er stak een strakke noordoostenwind op die snelheden tot 27,4 km/h haalde zodat de zonnewarmte maar nauwelijks voelbaar was. Toch was dit voldoende om het te laten opwarmen tot boven het vriespunt en konden we alsnog maxima van 2,8 graden optekenen. Helemaal helder bleef het overigens niet want er werd Cumulus fractus gevormd terwijl er af en toe restjes Stratocumulus voorbijdreven. Maar de bewolkingsgraad kwam niet boven 2/8 uit en het grootste deel van de tijd zaten we zelfs niet eens aan 1/8. Na de middag was het echter een ander verhaal en kregen we regelmatig af te rekenen met grote hoeveelheden bewolking die zich in de opvallend nevelige atmosfeer ontwikkelde. Tussendoor waren er nog wat opklaringen maar het was wachten tot de late namiddag voordat de bewolking weer schaarser werd en we geleidelijk evolueerden naar een opnieuw helder weertype. Dit ging uiteraard met een flinke afkoeling gepaard waardoor we binnen de kortste keren weer rond - 3 graden zaten. We eindigden de dag in heldere en ijzig koude omstandigheden. Hoewel er plaatselijk meldingen van uitsneeuwende mist opdoken bleef het in Malderen droog en sloten we dus af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zoals verwacht hing de depressiekern nu ten zuiden van ons en was de stroming oostelijk. Langzaam maar zeker koelde het af al kwam het ook nu nog niet tot vorst door het isolerende Stratus en Stratocumulus wolkendek. De maxima werden na de middag opgetekend met 7,2 graden en door het ontbreken van wind voelde het aanvankelijk niet koud aan. Met het afzakken van de depressiekern werd de stroming geleidelijk sterker al kwam de maximumsnelheid niet boven 16,1 km/h uit zuid- zuidoostelijke richting. Op het einde van de namiddag werd de aankomst van de koude luchtmassa's merkbaar en kon men de koelte als het ware over zich voelen neerdalen, maar ook nu bleef het zwaarbewolkt tot betrokken. Tijdens de avond bleef het kwik dichtbij het vriespunt schommelen met 1,5 graden als minimumwaarde. Het neerslagtotaal dat voorlopig voor de laatste keer meetbaar was, bedroeg 0,2 mm.
De dag begon grijs met Stratus en Stratocumulusbewolking die het luchtruim zowat voor 7/8 bedekte. Het is weer wat afgekoeld maar bij minima van 2,8 graden heeft het niet meer gevroren. In Nederland lag het kwik enkele graden lager en kwam het tot spekgladde toestanden toen het smeltwater er weer ging opvriezen. Vanuit het westen naderde ondertussen een zeer actieve regenzone die de Stratus en Stratocumulusbewolking door verticale luchtbewegingen deed oplossen. Het resultaat was een zeer zonnig weertype met slechts enkele kleine wolkenflardjes die overbleven. Deze keer deed het wel aan lente denken al bleven er door de eerder lage temperaturen tijdens de eerste helft van de dag nog flink wat sneeuw- en ijsresten liggen. Na de middag warmde het verder op maar toen zagen we reeds de eerste Cirrus uncinus wolkjes verschijnen van de eerder genoemde regenzone. Deze werden al snel gevolgd door Cirrostratus bewolking die op haar beurt erg snel overging in Altostratus. Van de zon was spoedig niets meer te zien terwijl het luchtruim in het oosten nog steeds diepblauw gekleurd was. Doch korte tijd later werd de Altostratusbewolking weer dunner en werd het terug eventjes zonnig alvorens het definitief betrokken werd na zonsondergang. Toen kwam er ook een ander weerselement tevoorschijn, namelijk de wind die zeer snel ging aantrekken en voor een guur en herfstachtig weersbeeld ging zorgen. Er volgde motregen die meteen overging in felle slagregens welke door gierende windvlagen werden opgezweept. De windsnelheden liepen op tot 57,9 km/h uit het zuidwesten en het dooiproces werd meteen tientallen versnellingen hoger geschakeld. Niet in het minst door de regen en wind, maar ook door de temperatuur die gestaag opliep tot 9,2 graden tegen het einde van de avond. De oprukkende warme lucht was tamelijk scherp begrensd aangezien het in sommige gebieden van Nederland op dat moment nog maar enkele graden warm was. Het neerslagtotaal was reeds opgelopen tot 1,6 mm maar als we de radar mogen geloven is dat nog maar een fractie van wat er boven ons hoofd hangt en er met wat pech zal op vallen.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.