Ik ben tot en met zaterdag een weekje weggeweest naar Zuid-Tirol in Noord-Italië. Het was - gelukkig voor mij - vooral de zuidflank van de Alpen die deze winter al mooie hoeveelheden sneeuw te verwerken kreeg.
Na in de heenreis op de Duitse autobahn onzacht met een ree in aanraking te zijn gekomen, konden we onze reis toch verderzetten en kwamen we al snel in zuidelijk Beieren voorbij. Tot dan toe niks van sneeuw gezien, maar vanaf een dertigtal km voor de grens met Oostenrijk was toch een (duidelijk erg ongelukkig) sneeuwdek zichtbaar. Eenmaal in Oostenrijk was het uitzicht nog steeds redelijk bedroevend (gelukkig voor hen veranderde dat wel later in de week), met op de Fernpas zelfs amper sneeuw. Het was pas toen we de Brennerpas richting in Italië opreden dat er eindelijk volledige en verse sneeuwdekken te zien waren. Eenmaal Italië binnengereden sneeuwde het op dat moment zelfs vrij hevig.
Het eerste deel van de week verliep aan wisselvallige kant, met veel bewolking, af en toe sneeuw en temperaturen rond 0°C op 1000m. Het Genualaag mocht rond deze tijd hier dan wel sneeuw brengen, erg veel scheelde het allemaal niet door de aanvoer van warme bovenluchten uit de zuidelijke Middellandse Zee.
Het tweede deel van de week verliep vervolgens zonnig en frisser, met een laagste temperatuur van -8°C op 1100m (waar ons hotel zich bevond). Al bij al ook niet bepaald superschitterende statistieken dus, maar uiteindelijk toch allemaal wel net genoeg om een weekje winter te hebben mogen meemaken.
Besneeuwde bomen bij aankomst op zaterdag
Ruim een meter sneeuw op de Fane Alm
Opklaringen schoven eindelijk binnen op maandag
Prachtig weer met op de achtergrond de pieken van het Puez-massief
Weg vrijgemaakt tot boven op de Würzjoch, ik vermoed dat er in sommige winters nog veel hogere sneeuwmuren te zien zijn
Uitzicht op de heerlijk afgevlakte berg Plose
Zuidpool-gevoel
Typisch Alpenhutje in de sneeuw
Peitlerköfel
Uitzicht vanuit ons appartement op donderdagochtend, na een vers dekentje (5cm) sneeuw
Blik op de rodelpiste waar ik een uurtje of twee later naar beneden zou glijden
Bijzonder smelt-vries-kunstwerk op een plaatselijke vangrail
Berghut op alweer de laatste dag, de heimwee (naar de bergen) begon toen al toe te slaan nog voor we weer naar België vertrokken waren
Uitzicht op het zuidelijke Pustertal
En het noordelijke Pustertal
Italiaanse rijstijl...
Na in de heenreis op de Duitse autobahn onzacht met een ree in aanraking te zijn gekomen, konden we onze reis toch verderzetten en kwamen we al snel in zuidelijk Beieren voorbij. Tot dan toe niks van sneeuw gezien, maar vanaf een dertigtal km voor de grens met Oostenrijk was toch een (duidelijk erg ongelukkig) sneeuwdek zichtbaar. Eenmaal in Oostenrijk was het uitzicht nog steeds redelijk bedroevend (gelukkig voor hen veranderde dat wel later in de week), met op de Fernpas zelfs amper sneeuw. Het was pas toen we de Brennerpas richting in Italië opreden dat er eindelijk volledige en verse sneeuwdekken te zien waren. Eenmaal Italië binnengereden sneeuwde het op dat moment zelfs vrij hevig.
Het eerste deel van de week verliep aan wisselvallige kant, met veel bewolking, af en toe sneeuw en temperaturen rond 0°C op 1000m. Het Genualaag mocht rond deze tijd hier dan wel sneeuw brengen, erg veel scheelde het allemaal niet door de aanvoer van warme bovenluchten uit de zuidelijke Middellandse Zee.
Het tweede deel van de week verliep vervolgens zonnig en frisser, met een laagste temperatuur van -8°C op 1100m (waar ons hotel zich bevond). Al bij al ook niet bepaald superschitterende statistieken dus, maar uiteindelijk toch allemaal wel net genoeg om een weekje winter te hebben mogen meemaken.
Besneeuwde bomen bij aankomst op zaterdag
Ruim een meter sneeuw op de Fane Alm
Opklaringen schoven eindelijk binnen op maandag
Prachtig weer met op de achtergrond de pieken van het Puez-massief
Weg vrijgemaakt tot boven op de Würzjoch, ik vermoed dat er in sommige winters nog veel hogere sneeuwmuren te zien zijn
Uitzicht op de heerlijk afgevlakte berg Plose
Zuidpool-gevoel
Typisch Alpenhutje in de sneeuw
Peitlerköfel
Uitzicht vanuit ons appartement op donderdagochtend, na een vers dekentje (5cm) sneeuw
Blik op de rodelpiste waar ik een uurtje of twee later naar beneden zou glijden
Bijzonder smelt-vries-kunstwerk op een plaatselijke vangrail
Berghut op alweer de laatste dag, de heimwee (naar de bergen) begon toen al toe te slaan nog voor we weer naar België vertrokken waren
Uitzicht op het zuidelijke Pustertal
En het noordelijke Pustertal
Italiaanse rijstijl...
‘The Fascists of the Future Will Call Themselves Anti-Fascists’
