We bevonden ons vanochtend aan de achterzijde van het koufrontje waar heldere luchtmassa's hun opwachting maakten. De warme lucht was nog niet volledig verdreven waardoor het ondanks de heldere lucht niet tot vorst is gekomen. Er wachtte ons een stralend zonnige lentedag en tegen de middag werden er voor het eerst dit jaar mooiweersolkjes (Cumulus mediocris) gevormd. Vanachter glas en de kale bomen negerende, deed dit aan volle zomer denken, maar ook in de buitenlucht was het aangenaam toeven bij maxima van 13,4 graden en een bescheiden westelijk briesje met snelheden tot 12,9 km/h. De stapelwolkjes werden tijdens het tweede deel van de namiddag weer schaarser en uiteindelijk waren het slechts wat hoge Cirrus undulatus en Cirrocumuluswolkjes die overbleven. De als tropenlucht gecamoufleerde poollucht toonde tegen zonsondergang haar ware gezicht toen het kwik opeens als een baksteen de dieperik in dook en er binnen de kortste keren ijs en rijp werd gevormd op metalen voorwerpen en aan de grond. De luchttemperaturen bleven nog enige tijd boven nul, maar tegen middernacht waren we reeds op -0,3 graden uitgekomen wat ook de minima voor vandaag werden. We sloten uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Bij ochtendtemperaturen rond -5 graden viel het met de vorst nog aardig mee vanmorgen. Er hingen wat wolkenvelden (Stratocumulus en Stratus fractus) die hiervoor verantwoordelijk waren maar overdag weer grotendeels oplosten. De zon kon weer uitbundig schijnen al was het licht wat zwakker dan de afgelopen dagen. De wind draaide naar het noord- noordoosten en haalde snelheden tot 25,7 km/h terwijl de temperatuur opliep tot 0,2 graden maximaal. De avond leek aanvankelijk zachter te verlopen met slechts lichte vorst, maar op het einde van de avond dook het kwik alsnog de diepte in waardoor we nu pas de minima van -5,8 graden konden optekenen. Neerslag is er ook vandaag niet gevallen terwijl het ijs en de sneeuw reeds gedeeltelijk verdwenen door sublimatie.
De afnemende buienactiviteit gisterenavond was slechts tijdelijk want vanuit het noorden kwam een erg actieve troglijn afgezakt. Het ding bereikte Malderen omstreeks 5H en er viel natte sneeuw die snel overging in droge sneeuw die bleef liggen. De neerslagintensiteit liep flink op en er was op sommige momenten sprake van een complete white-out. De temperatuur was positief met een kleine twee graden en ook de bodem lag er niet bevroren bij. Kortom, het maagdelijke sneeuwdek werd al snel verwerkt tot chocolade pudding met een dressing van roet, stof en geslipte pendelaars. Het geheel werd lichtjes besuikerd toen er achter de troglijn nog een paar buitjes tot ontwikkeling kwamen al stelde het niet veel meer voor. Het werd zwaarbewolkt met een paar schuchtere opklaringen en we zagen de bewolking meer en meer overgaan in een mix van Stratocumulus en Stratus. Het werd tijdelijk ook nevelig en dit saaie en kille weertype hield aan tot het einde van de voormiddag. Dan ontstonden er weer opklaringen en werden er stapelwolken in gevormd die zich uitspreidden tot Stratocumulus en het de zon lastig bleven maken. In de loop van de namiddag verbeterde dit gelukkig en liep de bewolkingsgraad terug tot ongeveer 3/8. De noordenwind die snelheden tot 29,0 km/h haalde zwakte af op nadering van een hogedrukwigje terwijl de temperatuur dankzij het zonnige intermezzo opliep tot 5,5 graden. De afnemende buienactiviteit was het gevolg van warmte advectie op grote hoogte en dit proces zorgde later voor melkachtige luchten en wat sluierbewolking in het westen. De bijhorende regenzones bleven voorlopig nog ten westen van ons waardoor de opklaringen stand hielden en er in de rustige atmosfeer een flinke afkoeling op gang kwam. Tegen zonsondergang stabiliseerde alles zich weer dankzij het binnendrijven van Stratocumulusvelden die de boel wat konden isoleren. Niettemin bleef het de hele tijd lichtjes vriezen bij temperaturen die op -2,2 graden uitkwamen. Het neerslagtotaal is onbekend gebleven maar lag waarschijnlijk in de orde van twee tot drie mm.