Toen we vanochtend ontwaakten leek het of het weer compleet was omgeslagen van zomers naar puur herfstweer. Het was immers betrokken en er stond een krachtige noordwestenwind met snelheden tot 47 km/h en er viel zelfs wat lichte neerslag al heeft dit geen invloed gehad op de pluviometerstand. Koud was het echter zeker niet, het kwik daalde niet beneden de 12 graden waardoor het zomergevoel enigzins in stand bleef. Toen tegen de middag het wolkendek langzaam openbrak en we evolueerden naar een lichtbewolkt weertype met stralende zon werd dat gevoel echter in ere hersteld en was het sombere intermezzo vanmorgen snel vergeten. Het kwik steeg naar een minder warme maar voor de tijd van het jaar toch nog zeer zachte 17,8 graden. Op dit ogenblik zijn er nog wat hoge wolkensluiers en middelhoge wolkenvelden en ziet het ernaar uit dat een nieuw herfstintermezzo er de komende uren niet meer zit aan te komen waardoor we morgen makkelijker in lentestemming zullen komen als voorbereiding voor een nieuw thermisch spektakel dat tijdens het weekend zal plaatsvinden.
Helemaal op het einde van de nacht besloot de bewolking om zich strategisch terug te trekken. Met nadruk op strategisch, want ondanks het feit dat we hierdoor enkele uurtjes van aangenaam en zonnig weer konden genieten, zette de lage bewolking nog lang voordat het middag was, een nieuwe verrassingaanval in met als resultaat een opnieuw erg sombere en vooral kille namiddag. Een paar zonnestraaltjes of een blauwachtige tint viel er in de verste verste niet meer te bespeuren. De ochtendtamperatuur kon door de opklaringen nog net onder het vriespunt glippen met -0,6 graden als minimumwaarde, terwijl we in de namiddag nog net 7 graden haalden, hoe dan ook opnieuw te lage temperaturen voor de tijd van het jaar en daar zat natuurlijk de gure oostenwind voor iets tussen die met haar pieksnelheden tot 25,7 km/h er niet meteen een gezellige boel van maakte. Ook na zonsondergang verroerde de bewolking geen vin meer al kwam dit gunstig uit voor het kwik dat hierdoor een beetje afgeremd werd in haar afdaling.
Vandaag zijn we in de warme sector van een vrij krachtige depressie terechtgekomen, welke tegelijkertijd erg koele lucht vanuit het noordpoolgebied naar het zuiden jaagt. Met andere woorden, het vrij zachte weer is geen lang leven meer beschoren. De wind zorgde er trouwens in combinatie met de overvloedige Stratus en Stratocumulusbewolking voor dat het reeds een stuk minder zacht aanvoelde terwijl het weersbeeld een herfstachtige tint vertoonde. Later tegen de avond was het koufront al zo dicht genaderd dat de gelaagde bewolking werd opengebroken en we nog van brede opklaringen konden genieten, maar de wind spande snel verder aan en in het uiterste westen van het land viel reeds de eerste regen. Deze rukte in de loop van de nacht verder op richting Malderen maar zou ons pas na middernacht bereiken. Al bij al was het dus een eerder saaie maar droge weersdag die gekenmerkt werd door temperaturen die zich tussen 8,1 en 13,7 graden ophielden, een west- noordwestenwind met snelheden tot 40,2 km/h.
Het occlusiefront dat België gisteren in haar wurgende greep vasthield, is uiteindelijk verder doorgeschoven naar het oosten waardoor we in een noordelijke stroming zijn terechtgekomen. Hoewel de luchtaanvoer nu van Arctische oorsprong was, werden er deze keer geen klassieke voorjaarsbuien getriggerd en moesten we het doen met Stratocumulusvelden die vanaf de noordzee werden aangevoerd. Gelukkig werd het geen saaie en grijze dag, maar konden we met tussenpozen genieten van opvallend dieblauwe opklaringen die zich tussen de Stratocumulusvelden vertoonden. Na de middag kwam er meer leven in de brouwerij toen er lichte buitjes tot ontwikkeling kwamen, maar veel stelde het allemaal niet voor terwijl de neerslag vrijwel uitsluitend uit gewone regen bestond. Het zelfde weertype kregen we ook tijdens de avond voorgeschoteld waarbij het door de aanhoudende toevoer van koele lucht uit het noorden (en een bijhorend noordelijk briesje met snelheden tot 27,4 km/h aardig ging afkoelen, en dit terwijl er overdag al een flinke domper werd gezet op de maxima die niet boven de 9,1 graden uitkwamen. De vorstgrens bleef echter op veilige afstand met minima die (nog) niet beneden de 3,3 graden uitkwamen. Een gezapig regenbuitje dat zich kort voor middernacht nog aandiende, bracht het neerslagtotaal van dit etmaal op 4,5 mm.
Na het optrekken van de nevel- en mistbanken die zich bij ochtendtemperaturen van 1,8 graden hebben gevormd, werd het opnieuw een mooie lentedag. Net als gisteren was het zonnige weer echter niet voor iedereen weggelegd. Vanuit het noorden is namelijk een koufront komen afzakken dat volgens de satellietbeelden vooral in het midden van Nederland behoorlijk wat bewolking heeft veroorzaakt. Achter het front zat koele en heldere landlucht, waardoor men in het noorden kon genieten van mooie, diepblauwe luchten. Malderen bevond zich nog in de zachte lucht ten zuiden ervan, wat zich vertaalde in een erg nevelig en flets weerbeeld. Ondanks de schaarse bewolking (enkel wat Cirrus) en de bijna ononderbroken zonneschijn, had het Malderse luchtruim een oranjewitte kleur. Later ontwikkelden er zich stapelwolkjes en dreef er wat Altocumulus voorbij, maar in de nevelige atmosfeer leken ze eerder op grijze schimmen die zich langzaam voortbewogen in het bizar gekleurde luchtruim. De temperatuur kon in deze omstandigheden nog naar 16,9 graden stijgen, terwijl er een noordoostelijk briesje tot 17,7 km/h stond. Tijdens de avond voelde het al snel koud aan, maar waarschijnlijk was dit eerder een gevolg van de uitdrogende landlucht die ons bereikte, aangezien het nog tot geruime tijd na zonsondergang boven de tien graden bleef. Het arriveren van de heldere lucht was later op de avond goed merkbaar aan de maan en sterren die geleidelijk feller gingen schijnen, en hierbij verkleurden van geelachtig naar zilverwit. Af en toe doken ze weg achter Stratus fractus die met een redelijke snelheid voorbijdreef, maar dit had geen verdere gevolgen zodat het neerslagtotaal beperkt bleef tot 0,0 mm.
Vanochtend bleek er nog steeds veel Cirrostratus en Altostratusbewolking te hangen die gezelschap kreeg van Stratocumulusvelden. De sluierwolken oogden echter sfeervol en hadden soms golvende structuren die het extra fraai deden ogen. Bovendien hielden ze ons warm toegedekt zodat lagere minima dan 3,8 graden konden vermeden worden. De Stratocumulusvelden gingen er in de loop van de middag geleidelijk uit waardoor we met een witachtige, versluierde hemel eindigden. De zon was hierdoor minder krachtig, maar de aanvoer van zachte lucht zorgde er toch voor dat we aangename maxima van 15,2 graden konden neerpennen. De wind draaide hierbij naar het west- zuidwesten en spande aan tot 30,6 km/h. Veel veranderde er aan dit beeld niet, en in de droge lucht werd er nauwelijks laaghangende bewolking gevormd. Naar de avond toe leek de bewolking in het westen steeds meer over te gaan in Altostratus terwijl er een paar Altocumulusbankjes zichtbaar werden, maar het bleef droog. De zon zagen we hierdoor niet meer ondergaan, ook al was de lucht boven Malderen nog min of meer blauw. Het bleef nog een tijdje zacht aanvoelen na zonsondergang, maar op het einde van de avond begon de afkoeling steeds meer haar stempel op het weer te drukken. Een vriesnacht lijkt er (in thermometerhut althans) echter niet aan te komen.
Terwijl een groot deel van Nederland de voorbije dagen reeds door kil en donker winterweer werd geplaagd, ging vandaag ook Malderen voor de bijl. De bewolking is immers definitief komen afzakken naar het zuiden, en zorgde samen met het ontbreken van verwarmende zonnestralen en de aanvoer van polaire lucht voor een geleidelijk teruglopende temperatuur. Zowel 's morgens, 's namiddags als 's avonds hing er een bijna egaal grijze Stratuslucht en de temperaturen deden het stukken slechter dan de voorbije dagen met hooguit 6,8 graden. Met minima van 5,2 graden bleven we wel van vorst gespaard al heeft het aan de grond wellicht niet veel gescheeld. Het beetje wind dat er met snelheden tot 27,4 km/h uit het noordwesten stond, voelde waterkoud aan en af en toe leek er iets naar beneden te komen dat op motregen leek. Maar met 0,0 mm als dagtotaal stelde het in elk geval, net als deze 'lentedag', niets voor.
We bevonden ons vandaag voor het eerst in een zomerse situatie met subtropische luchtaanvoer, een convergentielijn met zomerse regenbuien erop en nog wat verderop het koufront dat een einde aan de 'hittegolf' zou maken. Dat was de theorie althans, want in werkelijkheid deed het allerminst zomers aan en was het vanochtend bibberen bij minima van 6,2 graden. Enkel de lucht had het uiterlijk van zo'n zwoele zomerochtend met Altocumulus castellanus en floccus in een enigszins fletsblauwe hemel terwijl de wind uit het zuiden kwam. Opwarmen deed het maar nauwelijks en er werden snel Stratus fractus flarden gevormd die voor we het wisten waren overgegaan in een gesloten, laaghangend wolkendek. Somberheid was hierbij troef terwijl het erg kil aanvoelde bij maxima die op 13,8 graden bleven steken. De wind haalde snelheden tot 29,0 km/h uit het zuid- zuidwesten en halverwege de namiddag viel er een tiental regendruppels. Daarna werd het weer droog en tegen de avond kwam het opnieuw tot een aantal perioden van miezerige motregen. Veel stelde het niet voor want de pluviometer wees op het einde van de dag nog steeds 0,0 mm aan. Het grijze weertype bleef ook 's avonds aanhouden met als voordeel dat we door het isolerende wolkendek nog geen bloempotten moeten binnenslepen of overdekken voor komende nacht.
We bevonden ons vanochtend aan de andere kant van de regenzone die tijdens de nachtelijke uurtjes nog wat regen heeft gebracht. Het was een erg zachte nacht bij temperaturen die rond 8 graden schommelden tijdens de ochtend. maar er bleef laaghangende Stratus en Stratus fractus bewolking hangen waardoor er een grijze en kille herfstdag volgde. Pas na de middag kwam de zon er tijdelijk door en kon het nog eventjes opwarmen tot 10,2 graden. Deze opklaringen waren afkomstig van een buienlijn die de bewolking aan haar voorzijde deed openscheuren door opwaartse luchtstromingen. En dus zeker niet het begin van een droge en zonnige mooiweersperiode voor zover we al zoiets konden verwachten met die beukende windvlagen tot 32,2 km/h uit het zuiden erbij. Het duurde dan ook niet lang voor we Cirrus densus bewolking te zien kregen en af en toe druppelde het uit flinke stapelwolken die in Stratocumulus castellanus bewolking zaten ingebed. Op het einde van de namiddag kwam het her en der tot flinke stortbuien die volgens de radar zelfs onweer aan boord hadden al doofde de bliksemactiviteit grotendeels uit zodra de Belgische grens in zicht kwam. Malderen slaagde er naar goede gewoonte in om behendig tussen de zwaarste buien door te slalommen al kreeg het toch nog een schampschot mee van een bui die net ten oosten van ons voorbijtrok. Dit ging zelfs gepaard met wat hagel waarna we uitzicht kregen op diepblauwe luchten met fraaie stapelwolken en vezelachtige aambeelden erin. Het zag er op sommige momenten erg dreigend uit maar geen enkele bui kon nog tot bij het weerstation doordringen. Na zonsondergang volgde een periode met gewone regen die het neerslagtotaal aanvulde tot een door een storing onbekend gebleven dagtotaal. Daarna bleef het meestal droog met hooguit nog wat verdwaalde druppels uit het zwaarbewolkte tot betrokken luchtruim. Het koelde flink af maar de minima van 5,2 graden werden afgelopen nacht al bereikt en niet meer scherpgesteld.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.