Zachtere luchtmassa's hebben ons tijdens het tweede deel van de nacht overspoeld waardoor de nachtelijke afkoeling werd geremd en omgezet in een temperatuursstijging. Bij zonsopgang had het kwik reeds de vijf graden overschreden en vanuit het oosten kwam Stratocumulus en Cumulus fractus opzetten terwijl op grotere hoogte Altostratus opacus undulatus voorkwam met zeer fraaie golf- en ribbelpateronen erin. De bewolking was zeker niet egaal want er was hier en daar nog een beetje blauw te zien en de zon slaagde er af en toe in om zich erdoorheen te werken. De bewolking verdween geleidelijk naar de middag toe en de namiddag werd ingezet met een redelijk mooi lenteweertje waarbij de zon haasje over speelde met Cumulus mediocris bewolking. Door de afwezigheid van bewolking op grotere hoogte had de zon geen andere concurrentie te vrezen, maar ze had hier al duidelijk meer dan genoeg aan want de wolkjes werden steeds talrijker en gingen over in een gesloten massa van Stratocumulus. Uiteindelijk had het voor gevolg dat we toch nog van een vrij kille en sombere namiddag moeten spreken, en de opklaringen die in de loop van de avond binnendreven konden hier niet veel aan veranderen. Om letterlijk en figuurlijk met een positieve noot af te sluiten, zijn er de temperaturen die ondanks de opklaringen niet meer verder dalen, en dit door toedoen van zachtere lucht die vanuit het oosten onze richting uitkomt. De uiteindelijke temperatuurgrenzen werden vandaag op 3,5 en 10,3 graden gevestigd terwijl er voor de middag nog een spatje regen was, goed voor 0,2 mm dagtotaal. De wind zat alweer in het noorden vastgeroest met snelheden tot 33,8 km/h.
Tussen al de voorjaarsbuien door, kregen we vanmorgen een adempauze waarbij we konden genieten van diepblauwe luchten en op het eerste zicht onschuldig ogende Cumuluswolken. Het was even wennen met de temperaturen die vanochtend op 0,4 graden uitkwamen, maar eens de zon goed en wel boven de horizon was gerezen, vertoonde het weersbeeld een vleugje lentesfeer. De stapelwolken bleven ondertussen echter niet bij de pakken zitten en bolden naar de middag toe steeds verder op en omstreeks 14H was het dan uiteindelijk prijs met inzettende regen. Deze leek aanvankelijk op een voorjaarsbui waarbij hoopvol werd uitgekeken naar de opklaringen die kort daarna weer zouden verschijnen, doch de regen bleef aanhouden, en de beswolking ging over in Nimbostratus die ons voor de rest van de daglichtperiode zoet (of zuur) hield. Het ene moment viel er gewone regen , het andere moment ging het over in motregen met soms een wat droger intermezzo ertussen, maar op verbetering hoefden we voor de rest van de dag niet meer te hopen. Dat de temperaturen zelfs met tuineffekt niet hoger geraakten dan 9,4 graden was dan ook niet verwonderlijk en de noordenwind met haar snelheden tot 35,4 km/h maakte het er niet meteen gezelliger op. Tegen middernacht was het neerslagtotaal reeds opgelopen tot 4,4 mm.
Afgelopen nacht zijn we duidelijk op een heel ander weertype overgeschakeld. Zo zagen we het daglicht weerkeren in een half tot zwaarbewolkte hemel die vooral uit Stratus fractus bestond. Tijdens de uren daarop begon de bewolking weer langzaam af te nemen, maar een vrijwel heldere hemel zoals we die gisteren konden aanschouwen, zat er niet meer in. Tijdens de namiddag ging de bewolking over in rafelig ogende Cumulus fractus, die door een combinatie van thermiek en turbulentie werd gevormd. Naar de avond toe kregen we dan plots Altocumulus lenticularis te zien, die zich massaal over het luchtruim verspreidde. Deze zorgde voor een erg bizarre, maar daarom niet minder mooie wolkenlucht toen zich honderden lensvormige structuren in het luchtruim aftekenden. Vanuit het noorden kwam echter Stratocumulusbewolking opzetten, die als een scherp begrensde, gesloten laag geleidelijk het Malderse luchtruim inpalmde. Wat volgde was een zwaarbewolkte maar droge en rustige avond. Het neerslagtotaal bleef dus andermaal beperkt tot 0,0 mm. Dankzij de wolken konden we hogere minima optekenen die niet beneden de 2,6 graden uitkwamen. Warmer dan 14,2 graden is het overdag echter niet meer geworden.
Na een half weekend tandenknarsen kregen we vandaag weer de zon te zien en oogde het allemaal veelbelovend onder de wolkeloze hemel. Hoewel, wolkeloos kan je een volledig met Cirrostratus bedekt uitspansel niet meteen noemen en op het einde van de voormiddag werden er ook nog eens stapelwolken gevormd. Vooral in het binnenland waren ze kort na de middag erg hardnekkig daar ze ook nog eens gezelschap kregen van Stratocumulus en op sommige momenten een bedekkingsgraad van 7/8 haalden. De stapelwolken gingen na een tijdje over in Cumulus humilis die vervolgens eveneens in Stratocumulus leek over te gaan. De uiteindelijke bedekkingsgraad van de bewolking nam hierbij af zodat het er op het einde van de namiddag weer een stuk vriendelijker uitzag. De Cirrostratusbewolking was het werk van een zwak warmtefront en samen met de zon en een naar het zuidwesten draaiende stroming zorgde dit opnieuw voor een zacht weertype. Vooral tijdens de namiddag was dit merkbaar en warmte het snel op tot 14,9 graden. Tijdens de voormiddag en ochtend was het nog uitgesproken fris bij minima van 5,2 graden. De wind wakkerde aan tot 30,6 km/h uit het zuidwesten terwijl hij 's avonds weer grotendeels wegviel. Vanuit het westen werd de Stratocumulusbewolking bij zonsondergang plots weer dikker zodat de avond alsnog in zwaarbewolkte tot betrokken omstandigheden verliep. Het bleef hierdoor wel zacht bij temperaturen die rond 10 graden bleven schommelen. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,0 mm.
We bevonden ons nog steeds in heldere landlucht wat ons andermaal ijzige minima van -0,3 graden en een witberijpt landschap opleverde. Overdag dreven er wat sluierwolkjes voorbij en warmde het razendsnel op waardoor we bijna zomerse maxima van 17,7 graden konden optekenen. Er stak een noordelijke bries op die met haar snelheden tot 22,5 km/h wat verkoeling bracht, maar 's avonds terug ging liggen. Er volgde een fraaie zonsondergang en een erg frisse avond, al was het in vergelijking met gisteren rond deze tijd merkbaar zachter. Waarschijnlijk zal het hierdoor slechts bij lichte grondvorst blijven aangezien de temperatuur omstreeks 22H nog steeds rond 8 graden schommelde. Later op de avond werd er wat nevel en mist gevormd door de aanvoer van iets vochtigere lucht die in een ver verleden over zeewater is gestreken. Niettemin sloten we weer af met een kurkdroog neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het is afgelopen nacht inderdaad vorstvrij gebleven met 3,7 graden, maar wel was het fris en wellicht heeft zich op afgelegen droge en zanderige gronden nog een ijskristal of twee kunnen vormen. Kristallen met een korte levensverwachting in elk geval want zodra de zon er weer bij kwam, warmde het razendsnel op. We haalden maxima van 21,6 graden en er stond een uitdrogende oostenwind die snelheden tot 22,5 km/h haalde. Op een paar condensatiestrepen na vormde er zich geen bewolking en de droge lucht zorgde 's avonds voor een snelle afkoeling daar deze nauwelijks warmte kan vasthouden. Het voelde dus al snel kil aan in de gelukkig windstille omstandigheden na zonsondergang. Van neerslag was ook vandaag geen sprake waardoor zich langzaam maar zeker de contouren van een serieuze droogteperiode beginnen af te tekenen.
Heel koud is het afgelopen nacht niet geworden onder de open hemel bij minima van -1,0 graden. Maar een aanwakkerende oostenwind en de droge lucht (verdamping) zorgden ervoor dat het effect des te groter was. Er werd evenveel ijs gevormd als op een standaard vriesnacht zonder wind en temperaturen die ruim beneden -5 graden lagen. Het vrolijke gekwetter van de in lentesfeer vertoevende vogels deed daardoor wat surrealistisch aan maar wie vanachter glas alleen maar naar de blauwe lucht en de opkomende zon keek zou op den duur nog gaan geloven dat het lente is. In het zuidwesten verscheen ondertussen een band van Cirrostratusbewolking met Altocumulus eronder en dat was meteen een voorteken van een weersverandering waar de meesten niet op zaten te wachten. Er kwam immers zachtere lucht onze richting uit met aan de voorzijde neerslag die uit sneeuw en ijzel bestond terwijl de zachte lucht zelf ons net niet zou bereiken. Integendeel, de onder ons doorschietende depressie zorgde ervoor dat de drukverschillen toenamen en de schrale wind verder aanzwol tot snelheden van 30,6 km/h uit het oost- zuidoosten. De zon bracht maar nauwelijks warmte en na de middag deed ze dat zeker niet meer door toedoen van de dikke Altostratus translucidus bewolking. Wel bleef het nog droog en het kwik kwam uit op 7,4 graden. Tegen de avond werd de bewolking weer wat dunner en konden we vooral naar middernacht toe de sterren er doorheen zien. Uiteraard bleef het ook dan droog en konden we dus alsnog met een neerslagtotaal van 0,0 mm afsluiten.
-----
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.