Nadat afgelopen nacht een regenzone over ons trok (zowel te Alken als te Malderen) volgde in het Limburgse een mengelmoes van opklaringen en wolkenvelden waarbij deze laatsten de overhand hadden zodat er maar weinig van de lentezon kon geprofiteerd worden. Gelukkig ging het in de late namiddag de goede kant op met het zonne - aandeel boven ons en kwamen er vanuit het noordwesten bredere opklaringen opzetten die een stuk eerder arriveerden in het Malderse dan in Limburg. De temperaturen schommelden hierbij tussen 5,9 en 13,3 graden terwijl er een nog steeds erg vinnige westenwind stond tot 26 km/h. Terwijl de opklaringen zich verder over het land uitbreiden maken we ons op voor een paar mooie lentedagen, maar midden komende week wordt dat al snel afgestraft met nieuwe regenzones die het land zullen overspoelen.
Kort nadat we konden genieten van een erg sfeervolle zonsopgang kwam de bewolking weer massaal opzetten vanuit het noordoosten, wat resulteerde in een eerder sombere voormiddag en middag, die bovendien erg guur verliep. De temperatuur, die vanochtend was weggezakt naar 0,7 graden, steeg immers niet boven de 11,8 graden, en deze waarde werd pas bereikt in de late namiddag toen brede opklaringen alsnog wat ruimte boden voor de zon. De bewolking bracht ook een aantal buien met zich mee, althans in Brussel want te Malderen heeft de pluviometer geen kik gegeven; als er al iets viel zal het slechts een verdwaalde druppel geweest zijn. Het geheel werd tenslotte op (wan)smaak gebracht door een ongezellige noordoostenwind die snelheden tot 26 km/h haalde. De bewolking is bij zonsondergang slechts beperkt afwezig waardoor het weer snel is gaan afkoelen, en dit zal andermaal een erg koude nacht tot gevolg hebben met licht negatieve temperaturen aan de grond en mogelijk een graadje vorst in de hut. Morgen ziet het ernaar uit dat de pluviometers het een stuk drukker zullen hebben door de passage van twee aktieve depressiekernen die respektievelijk morgen en woensdag de revue zullen passeren. Op donderdag lijkt het uiterste noorden van het land even aan de regendans te zullen ontsnappen en wat opklaringen mee te pikken, maar tegen de avond duiken we weer overal de regen in...
"Gedaan met het lenteweer!" moeten sommigen gedacht hebben toen we tijdens de ochtend aankeken op een grijze hemel waarin slechts minuscule blauwe plekjes te zien waren. En ze hebben gelijk want het lenteweer is inderdaad gedaan: het zomerweer gaat nu beginnen. De wolken trokken zich dus geleidelijk terug, de blauwe stukjes werden groter en na een paar uur was er niet veel meer te zien dat op bewolking wees. De temperatuur had door de isolerende werking van de wolken vanochtend reeds een kleine voorsprong met minimumwaarden van 6,1 graden, en in de loop van de dag ging het onder invloed van de uitbundige zon prompt de hoogte in. We kwamen na de middag uit op maxima van 18,3 graden maar ondertussen waren er wel aardig wat stapelwolkjes ontstaan zodat de zon halverwege de namiddag weer flink werd onderbroken in haar aktiviteiten. De stapelwolkjes (zeg maar wolken want er zaten best wel flinke kolossen tussen) hielden het naar de avond toe voor bekeken maar van de bewolking waren we nog niet helemaal verlost. Er kwamen immers Stratocumulusvelden binnendrijven die eerder in de namiddag zijn gevormd door uitspreiding van de stapelwolken, en mede door de nabijheid van een frontale zone die voor de nodige advectie zorgde. Veel hoefden we hier echter niet voor te vrezen want net als hun voorgangers hielden de Stratocumulusvelden het vrij snel voor bekeken, en alles wat overbleef waren condensatiesporen van vliegtuigen en nog een weinig Cirrusbewolking, beiden ideale ingrediënten voor een sfeervolle zonsondergang. Onder de opklaringen is het naar zonsondergang toe merkbaal gaan afkoelen, maar vorstgevaar zit er zeker niet in, en de afwezigheid van een krachtige wind laat het bovendien niet al te kil aanvoelen (ze haalde nog 22,5 km/h uit het west- noordwesten). We moesten het vandaag opnieuw zonder neerslag stellen waardoor de heersende droogte steeds merkbaarder begint te worden.
Het werd opnieuw een fraaie maar eerder frisse lentedag waarbij het luchtruim gedomineerd werd door hoge sluierwolken. De temperatuur kwam 's ochtends uit op een ijzige -1,2 graden en onder invloed van de zon werden er in de loop van de voormiddag stapelwolken gevormd die ook na de middag het weersbeeld bleven beheersen. De zon speelde er op haar beurt af en toe verstoppertje achter, wat ondanks de vrij zachte maxima die op 15,6 graden uitkwamen af en toe een beetje onaangenaam aanvoede. Er stond bij dit alles een zwak noordelijk briesje met snelheden tot 12,9 km/h. Naar de avond toe nam de stapelbewolking weer af en zorgden de sluierwolken die nog steeds zeer nadrukkelijk aanwezig waren, voor mooie en warme kleurentinten bij zonsondergang. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm en in frisse omstandigheden loopt dit etmaal ten einde.
Vanochtend hebben de weergoden er nog een thermisch schepje bovenop gedaan, en bleef het zelfs naar midzomerse normen warm met minima van 11,3 graden. Zeker als we bedenken dat deze kort na middernacht reeds werd opgetekend en werd gevolgd door een gestage opwarming die ons vanmorgen op veel hogere temperaturen deed uitkomen. Daar hoorde bovendien een bijna heldere hemel bij zodat het er erg veelbelovend uitzag. Het gisteren besproken koufront liet er echter geen gras over groeien, en verraadde haar aanwezigheid reeds met Cirrus en Altocumulusbewolking in het westen. Gelukkig bleef het beperkt tot een smalle strook net boven de westelijke horizon. Het duurde tot kort voor de middag eer hier verandering in kwam, en er massaal Stratocumulus castellanus bewolking kwam opzetten vanuit het zuiden, een duidelijke aanwijzing dat we in een 'explosieve' situatie zijn terechtgekomen. Op de weerkaarten was inderdaad een convergentielijntje te zien dat zich tijdens de voormiddag boven het westen van het land ophield. Tegen de middag werd het ding ook in Malderen zichtbaar toen er in het westen een lijn van stapelwolken verscheen. Buien waren daar echter niet bij en er was slechts een flinke toename van de wind merkbaar. Na een paar uur lag het lijntje reeds een heel eind ten oosten van ons, en ontwikkelden de stapelwolken zich alsnog tot indrukwekkende onweersbuien. Op deze locatie bleef het echter droog en wie weinig over wolken afweet, zal niet het minste vermoeden hebben gekregen dat er vandaag onweders actief waren op Belgisch grondgebied. Om te weten dat er veel wind stond, was echter geen weerkundige kennis nodig: met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuid- zuidwesten heeft ze voor behgoorlijk wat hinder gezorgd tijdens de namiddag. Gelukkig bleef het warm en steeg het kwik uiteindelijk naar een zinderende 24,8 graden. Hoewel we ons nu in de stabiele lucht tussen de convergentielijn en het koufront bevonden, waren er nog flinke stapelwolken te zien en dit zorgde na zonsondergang voor een aantal nieuwe onweders die gevaarlijk dicht in de buurt kwamen. Te Malderen bleef het echter beperkt tot een tiental (dikke) regendruppels en een verre bliksemflits die de opvallend zwoele avond heel even onderbraken. Dat het neerslagtotaal beperkt bleef tot 0,0 mm, was dan ook geen wonder.
Het was vanochtend vrij koel, maar met minima van 5,7 graden bleef de vorstgrens op veilige afstand. Vooral uit de wind werd het aangenaam lenteweer, maar er werden ook stapelwolkjes gevormd die vooral na de middag iets te enthousiast waren in hun uitbreidingsdrang. Ze smeerden immers uit onder een temperatuursinversie waardoor er ook Stratocumulus werd gevormd en de bewolkingsgraad opliep tot 7/8. De Het kwik kreeg veel tegenwind (tot 27,4 km/h uit het noorden) bij haar opwaartse mars en de uiteindelijke maxima bleven beperkt tot 15,7 graden. Door het 'tuineffect' moesten we hier nog een paar graden van aftrekken, om nog maar te zwijgen over de gevoelstemperaturen. Op het einde van de namiddag loste de bewolking weer grotendeels op waardoor we ons weer konden verwarmen in de laatste avondlijke zonnestralen. De afkoeling werd onder de open hemel echter in versneld tempo verdergezet waardoor een partijtje nachtzwemmen in zee toch wel het laatste was waar de meeste mensen zouden aan denken. Net als neerslag trouwens, want met een totaal van 0,0 mm bleef het bakje vandaag weer leeg.
Het warme luchttransport bereikte vandaag een nieuw hoogtepunt waarbij de minima ondanks de heldere hemel (relatief) zacht waren met 5,6 graden. Overdag warmde het zeer snel op en ging het zelfs een beetje zwoel aanvoelen in de zon bij kwikstanden tot 22,8 graden. Een zwak oostelijk briesje zorgde voor wat verkoeling met haar snelheden tot 20,9 km/h, maar op het einde van de namiddag werd het weer zo goed als windstil. Van bewolking was op geen enkel moment sprake al leek er bij zonsondergang toch wat Cirrus te verschijnen in het noordwesten. De avond verliep boterzacht en met een (gekopieerd) neerslagtotaal van 0,0 mm blijft de droogte onverminderd verderduren.
Een slepend koufront zorgde na een drogere periode afgelopen nacht voor flink wat neerslag overdag. De hele dag door was het grijs en regenachtig waarbij opviel dat de wind geleidelijk zwakker werd naarmate de uren verstreken. De maximumsnelheid werd dan ook al vroeg in de morgen bereikt met 46,7 km/h uit het zuidwesten. Er vormde zich een golfje op het front waardoor het zootje zich eventjes terugtrok naar het westen met wat droger en lichter weer tot gevolg. Maar daarna was het opnieuw prijs en begon het flink te gieten uit een dik Nimbostratus wolkendek met de karakteristieke pannus wolken eronder. Tijdens dat drogere intermezzo warmde het op tot 10,3 graden en de minima werden later bereikt door de geleidelijke opmars van koelere lucht. Maar deze waren niettemin zacht door de bewolking met 7,2 graden. Tijdens de avond kwamen we dan toch nog aan de achterzijde van het front terecht en konden we meegenieten van de opklaringen die in het noordwesten van Nederland al een groot deel van de dag zonnig lenteweer hebben gebracht. De zon zelf kregen we alleen maar in matglasversie te zien, maar toen ze onder was zorgde weerkaatsing van haar laatste stralen voor een vuurrood kleurenspectakel als afsluiter voor deze kille regendag. Tijdens de uren daarop bleef het rustig en zwaarbewolkt met enkele spatjes regen, maar deze was niet meer meetbaar zodat het dagtotaal met 8,0 mm al lang een feit was.
Het was vanochtend een wereld van verschil toen het ronduit zacht was bij minima van 7,2 graden. De natuur was actief als nooit tevoren en we werden op een hels kabaal van zanglijsters, merels, mussen en andere vogels getrakteerd. Wel was het zwaarbewolkt tot betrokken en kort na zonsopgang ging het aanhoudend regenen waardoor het lentegevoel voor sommigen weer verdween, en voor anderen juist sterker werd. Daarna werd het terug droger maar het bleef zwaarbewolkt met voortdurend Stratus en Stratus fractus bewolking die niettemin chaotisch en dreigend bleef ogen. Af en toe kwam het nog tot lichte regen of motregen en op andere momenten was er een stroboscoopflits zonlicht. Het warmde op tot 10,3 graden en tegen de avond werd de bewolking dunner met een paar langere flitsen zonlicht als resultaat. De periodieke regen en motregen hield het ook voor bekeken terwijl het erg rustig was met een niet al te krachtige zuidwestenwind die maximaal 20,9 km/h haalde. Tijdens de avond hing er een mystieke sfeer door het zachte licht, de zeer nevelige atmosfeer en de vormeloze, laaghangende Stratus fractusbewolking die het ene moment erg donker was en het andere moment veel licht doorliet. We sloten af in zwaarbewolkte omstandigheden en met een neerslagtotaal van 4,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.