De eerste uurtjes van de ochtend verliepen weliswaar nog in somber grijze en mistige omstandigheden, doch nadien kwam de weermolen eindelijk op gang en ging de lage bewolking breken door de invloed van een aktieve regenzone die dichterbijkwam. Nadat we tijdelijk wat opklaringen tezien kregen ging dan vanuit het zuidwesten de bewolking gevoelig toenemen en af en toe viel er matige regen, zij het in kleinere hoeveelheden dan de weermodellen lieten uitschijnen, er kwam namelijk maar 0,6 mm in de pluvio terecht. Een blik op de thermometer maakte ons niet meteen enthousiast al was het toch een stuk zachter dan de voorbije 48 uur met waarden tussen 6,7 en 14,1 graden terwijl er een noordwestelijke bries stond tot 31 km/h. Gelukkig is de regenzone doorgeschoven zodat we in extremis nog wat zon konden meepikken te Malderen, maar dit is geen lang leven beschoren want de regenzone zal terugveren waarna we het zootje morgen nog eens mogen verwerken. Maar vanaf woensdag zou er dan toch een tijdelijke weersverbetering inzetten onder invloed van flinke drukstijgingen...
Opnieuw werden we op een vrij rustige en droge lentedag getrakteerd. Door de vrij krachtige lentezon ontwikkelden zich in de loop van de dag een aantal stapelwolken die zich uitspreidden tot Stratocumulus velden, maar zelfs toen dit proces haar hoogtepunt bereikte in de namiddag, bleef er nog voldoende ruimte over voor een aantal mooie opklaringen. Dichter bij de kust waren de wolken overigens in de minderheid door het ontbreken van convectiestromen vlakbij het koude zeewater. Tegen de avond kwamen er eveneens wat hoge sluierbewolking opzetten welke voor een melkachtige kleur van het luchtruim zorgde, maar verdere gevolgen bleven uit terwijl de Stratocumulusbewolking tegen zonsondergang bijna volledig uit beeld verdween. Ondanks de passage van een buienlijn boven Nederland bleef het in België vrijwel overal droog, en dit bij temperaturen die zich tussen 6,4 en 13,8 graden ophielden en een noordwestelijk tot noordelijk briesje met snelheden tot 31 km/h.
De dag ging erg sfeervol van start toen er in de ochtend dunne Stratocumulusvelden voorbijdreven die even later in het oranje ochtendlicht in een rijk kleuren palet gehuld werden. De wolkenvelden bleven een groot deel van de dag het weersbeeld bepalen en rond de middag waren ze al heel wat dikker geworden zodat er een vrij somber weertype tot stand kwam. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de temperatuur, die vanochtend reeds was weggezakt tot een frisse 4,2 graden, niet hoger uitkwam dan 16,1 in de namiddag. De bewolking hoorde bij een buiengebiedje dat onderandere in een deel van Nederland en sommige locaties in België voor wat lichte en zeer welkome neerslag heeft gezorgd, maar de buien hebben duidelijk hun Malderen-o-fobe eigenschappen nog niet verloren want het bleef hier de hele dag kurkdroog. In de loop van de avond werd de bewolking weer flink uitgedund en opvallend was hoe de resterende Stratocumulusveldjes in een zeer fijn strepenpatroon vanuit het noordoosten naar het zuidwesten werden gevoerd. We hebben hier meer dan waarschijnlijk te doen met de zogenaamde Radiatus- variant van deze wolkensoort. Vele kilometers hogerop in de atmosfeer was er veel hoge bewolking te zien waarvan het grootste deel uit condensatiesporen van vliegtuigen bestond. Op eender welk moment van deze dag was deze hoge bewolking te zien als er opklaringen voorbijdreven. Buiten dit alles werden we nog geconfronteerd met een noordwestenwind die het met haar snelheden tot 12,9 km/h gelukkig niet te fris deed aanvoelen, maar dat koudegevoel is eerder een gevolg van de grote warmte die we gewend zijn in plaats van de koude luchtaanvoer die nog steeds bovengemiddeld warm was.
Ondanks de oprukkende sluierwolken gisterenavond, en de satellietbeelden die toen een dreigende wolkenband afbeeldden die op Malderen afstevende, deed het weersbeeld vanochtend nog steeds lente- achtig aan. Brede opklaringen waren nog steeds een feit waarbij de bewolking vooral uit Cirrostratus, Cirrus spissatus en Altocumulus undulatus bestond. Bij het opkomen van de zon stond dit opnieuw garant voor sfeervolle en zachte kleurencombinaties. Bij het aanbreken van de dag konden we eveneens profiteren van een vrolijk lentezonnetje, maar deze werd al wat afgezwakt door de bewolking die geleidelijk overging in Altostratus op nadering van een regenzone vanuit het zuiden. De neerslag bleef op deze locatie echter beperkt tot een paar sporadische druppels tijdens de late namiddag terwijl het daarna rustig en droog bleef. De bewolking bleef echter hardnekkig standhouden tijdens de rest van de dag. Het bleef vrij fris met temperaturen die zich vandaag tussen 4,7 en 14,7 graden ophielden terwijl de wind voor oost- zuidoostelijke richtingen koos met een pieksnelheid van 30,6 km/h. Het neerslagtotaal van deze droge dag kwam uit op 0,0 mm.
Grijzigheid en somberheid waren opnieuw de troefkaarten die we vanochtend kregen uitgedeeld. Na een paar uurtjes geduld oefenen brak het wolkendek open en kwam de zomer weer om het hoekje kijken. Op veel plaatsen bleef de bewolking dan weer langer plakken en was het wachten tot na de middag vooraleer er ook daar zonnestraaltjes aan te pas kwamen. Genieten was vooral in de oostelijke provincies de boodschap, want vanuit die hoek kwam een wolkenband dichterbij die de dag even somber liet eindigen als hij begonnen was. Het uiterste westen kreeg pas bij zonsondergang met wolken af te rekenen terwijl Malderen nog een tweetal uurtjes zonneschijn moest prijsgeven. De bewolking, die werd voorafgegaan door Cirrocumulus castellanus en Stratocumulus, bracht ons wat lichte regen uit een gesloten Stratuswolkendek. Meer dan 0,0 mm leverde dat echter niet op, en als we naar de temperaturen kijken die zich tussen 9,7 en 19,9 graden hebben opgehouden, hebben we niet te klagen over deze lentedag. De wind heeft bij dit alles het noordoosten opgezocht en haalde uit tot 27,4 km/h.
De heldere lucht heeft vanochtend weer plaats gemaakt voor een nevelig en flets alternatief waar de vulkaanas wellicht voor iets tussenzit. Veel warmte kon de stofwolk in elk geval niet tegenhouden, want de minima waren opnieuw vrij fris met 1,6 graden. Zonnewarmte werd er echter evenmin tegengehouden, want het warmde razendsnel op en we kwamen uit op een zomers aandoende 22,1 graden. Verkoeling konden we vinden in een noordelijk briesje tot 20,9 km/h, maar wie wachtte tot 's avonds kwam op dat gebied ook ruimschoots aan zijn/haar trekken. Het koelde immers aan een ongeziene snelheid af en omstreeks 22H dook het kwik onder de 7 graden. De invallende kou is alvast een voorsmaakje van een gevoelig frissere episode die ons de komende dagen te wachten staat. Vanuit het noorden is immers een zwak koufrontje komen afzakken dat tijdens de avond wat Stratocumuluswolkjes genereerde. De met vulkaanstof gevulde atmosfeer werd op deze manier duidelijk zichtbaar, want de wolken wierpen nu duidelijke slagschaduwen in de atmosfeer die naar zonsondergang toe een amberkleurige tint meekreeg. De zon ging niet zo spectaculair onder, maar kleurde opvallend citroengeel. Ondanks het oprukkende koufront viel er geen neerslag zodat de droogte met een dagtotaal van 0,0 mm onverminderd blijft voortduren.
We zijn vanochtend duidelijk in een andere luchtsoort terecht gekomen wat zich vertaalde in zeer heldere diepblauwe luchten met nauwelijks bewolking. De minima waren hierbij uitgekomen op 3,6 graden terwijl de zon het snel liet opwarmen. Hier en daar was wat Cirrus bewolking te zien, maar hun aanwezigheid was nauwelijks het vermelden waard. Er stak een uitdrogende oostenwind tot 22,5 km/h op die samen met de maxima van 22,6 graden en de warme zonnestralen het watertekort van moeder natuur verder liet oplopen. De weinige restjes vocht die in de atmosfeer aanwezig waren zorgden tijdens de namiddag wel voor een paar stapelwolkjes die 's avonds overgingen in een paar Stratocumuluspartijtjes. Doch ze stelden niets voor in vergelijking met hun broertjes die we gisteren op visite kregen en al snel bleef er niets dan een diepblauwe lucht met in het westen wat sluierwolkjes over. Het koelde aardig af tijdens de avond, maar door de hoge maxima overdag duurde het nog tot laat op de avond voordat het kwik onder de 15 graden dook. De met zand en woestijnstof beklede pluviometer gaf tegen het einde van de dag nog steeds 0,0 mm aan.
We begonnen de dag met afwisselend Stratocuymulusvelden en opklaringen, waarbij de bewolking steeds meer terrein won. We hielden het vorstvrij met minima van 5,3 graden. Er volgde een sombere en kille periode die werd gekenmerkt door laaghangende bewolking. De afkoelende bovenluchten maakten de boel onstabiel waardoor convectiestromingen een aantal scheuren in het wolkendek veroorzaakten. Hiertussen ontwikkelden zich een aantal buienwolken waarmee we in de loop van de namiddag te maken kregen. In Brussel kwam het bijvoorbeeld al tot flinke stortregens omstreeks 15H en een tweede stortbad omstreeks 16H. In Malderen is ook wat neerslag gevallen, maar het is niet duidelijk of er onweer bij was en de hoeveelheden waren beperkt. Daar kreeg men vooral na 17H een aantal buien over de vloer al waren deze onweersvrij en niet zo intens. Ze blonken vooral uit in duur en saaiheid terwijl het erg winderig was met snelheden tot 51,5 km/h tijdens de regenvlagen. Toch waren de temperaturen iets zachter dan gisteren met 11,8 graden en vooral tijdens die paar korte stroboscoopflitsen zonlicht voelde het tamelijk warm aan. We sloten de dag af met breder wordende opklaringen en een mix van Stratocumulus en Cirrus densus. Deze laatste was afkomstig van een intens buiengebiedje over het westen van het land, maar daar het Malderen niet meer kon bereiken, was het neerslagtotaal reeds een feit met 1,8 mm.
Het was vanochtend merkbaar koeler en de heldere, diepblauwe lucht gaf duidelijk aan dat we in een andere luchtsoort zijn terechtgekomen. De koelte werd extra in de verf gezet door een aanspannende zuidwestenwind en er werden Cumulus fractus wolkjes gevormd die gezelschap kregen van wat fijne vederwolkjes (Cirrus). Hier dook de zon af en toe achter weg maar toch bleven de opklaringen de overhand houden en was het vooral op beschutte plaatsen aangenaam toeven. Die beschutting was wel nodig want de wind zwol verder aan tot pieken van 67,6 km/h uit het westen waardoor de relatief zachte maxima van 18,7 graden een stuk kouder aanvoelden dan ze waren. Tijdens de namiddag was er Cumulus en Cirrusbewolking te zien welke een rustige, stabiele en mooie zomerdag deed vermoeden, maar we wisten natuurlijk wel beter. Tijdens de avond zwakte de wind af maar wegvallen deed ze zeker niet en ook tegen middernacht kwam het nog steeds tot flinke rukwinden in de reeds sterk afgekoelde atmosfeer. De minima werden nu pas bereikt met 9,6 graden terwijl we het over de gevoelstemperaturen maar niet zullen hebben. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
-----
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.