Net als gisteren een zeer heldere dag met intense zonnestraling en de iets minder geapprecieerde ingrediënten zoals de stevige oostenwind die er met haar snelheden tot 30,6 km/h weer duchtig op los sloeg. De droge lucht zorgde ervoor dat het buiten aangenaam en luchtig aanvoelde, maar voor hooikoortspatiënten was dit niet meteen het ideale weerstype door de talrijke pollen en stofdeeltjes die met de schrale wind werden meegezogen. De 's ochtends naar 8,8 graden gezakte temperatuur steeg na de middag naar 22,9 graden waarna er weer een gevoelige afkoeling werd ingezet tijdens de avonduurtjes. Het weersbeeld bleef de ganse dag door ongewijzigd waardoor er voorts niets te vertellen valt over deze dag. Veranderingen kondigen zich volgens de weermodellen aan voor volgende week, maar of we daar ook het woord 'regen' bij in de mond mogen nemen?...
Een met Cirrostratus en wat Altocumulus bedekte hemel gaf vanochtend de indruk dat het opnieuw een omstuimige dag vol buien en onweer zou gaan worden, zeker toen er zich na verloop van tijd op grote schaal flinke stapelwolken gingen ontwikkelen. Na de middag verscheen boven één van de grootste stapelwolken een aambeeldvormig scherm van Cirrusbewolking en leek een knetterend onweer slechts minuten van het weerstation verwijderd te zijn. Doch het bleek om een sterk staaltje van misleiding door de natuur te gaan: het was namelijk geen aambeeldbewolking maar een pluk Cirrus spissatus die toevallig net boven de stapelwolk kwam gedreven terwijl beiden niets met elkaar te maken hadden. De stapelwolk was onderhevig aan dalende luchtbewegingen en spreidde zich uit tot Stratocumulus: een veel onschuldiger geheel al verschenen er na een tijdje toch valstrepen onder die op lichte regen wezen. Drie regendruppels op Malderse bodem gaven even later de bevestiging. Nadien keerde de rust weer en kon het kwik onder begeleiding van een krachtige meizon verder stijgen van 6,1 naar 19,4 graden terwijl de wind het vandaag in het zuidwesten zocht met snelheden tot 25,7 km/h. Tijdens de vooravond kreeg het weersbeeld plotseling een flinke wending toen er opeens stapelwolken met flinke afmetingen en donkere schaduwen vanuit het westen kwamen opzetten, en even later kregen we dan toch nog af te rekenen met een buienlijn die in verzwakte vorm over het weerstation trok. De neerslag beperkte zich echter tot een niet meetbare 0,0 mm terwijl de opklaringen die daarop volgden definitief bleken te zijn. Tegen zonsondergang bleef er enkel wat Altocumulusbewolking over die niettemin extra sfeer verleende aan de kleuren van de avondschemering.
Aan de buien zijn we weliswaar ontsnapt, maar aan de bewolking van het eigenlijke koufront viel niet te ontkomen. De laaghangende Stratus en Stratus fractus troep bepaalde ook tijdens dit weekendverblijf in de West-Vlaamse Polders het weerbeeld. Het voelde erg kil aan terwijl de grijze hemel eerder aan herfst dan aan zomer deed denken. Een uitstapje naar de zee (Nieuwpoort) bracht echter verlichting dankzij brede opklaringen die boven de zee hingen. Ze zorgde in een brede strook langs de kust alsnog voor een aangenaam zonnig weertype, waarbij slechts af en toe Stratocumulusveldjes vanuit het binnenland voorbijdreven. Later konden de opklaringen wat verder in het binnenland doordringen, maar zowel de satellietbeelden als de klaagzangen op diverse weersfora deden vermoeden dat het in Malderen slechts een magere bedoening is geweest. De temperaturen die er tussen 7,1 en 18,8 graden schommelden bij een west- noordwestelijke bries tot 17,7 km/h maakten dit vermoeden alleen maar sterker. Tegen de avond maakten de Stratocumulusvelden aan de kust plaats voor Cirrostratus die aan de zuidwestelijke horizon opdoemde, en voor een sfeervolle zonsondergang zorgde. De warme lucht zijn we echter definitief kwijt, want ondanks het zonnige slot van deze dag voelde het 's avonds bijtend koud aan in de snel afkoelende atmosfeer. De opkomende Cirrostratuswolken en de mengende werking van de zeewind zullen ons echter van vorstige toestanden behoeden, net zoals we gespaard bleven van neerslag. Ook te Malderen was dit duidelijk het geval met een dagtotaal van 0,0 mm.
De gisteren besproken troglijn heeft ons afgelopen nacht weten te bereiken waardoor we reeds vroeg in de ochtend getrakteerd werden op een aantal pittige buien. Op deze storing heeft zich een aparte lagedrukkern gevormd die pal over de Benelux trok zodat er slechts een zwakke wind stond te Malderen. Deze kwam voor de middag vooral uit oostelijke richtingen waarbij het een beetje broeierig aanvoelde ondanks de betroken hemel. Het bleef ongeveer een uur droog, maar omstreeks 10H30 kwam het tot onweer waarbij de neerslag vrij intens was. De wind draaide na het onweer, dat op elektrisch gebied niet veel voorstelde met slechts één ontlading, naar het zuidoosten. Er volgde terug een droge periode terwijl het donkere silhouet van de onweersbui zich aftekende tegen de met Stratus fractus en Altostratus bedekte hemel. Hierna ging het al snel weer motregenen waarna de druppels steeds dikker en talrijker werden. Een nieuwe bui diende zich aan terwijl de wind ruimde naar het zuiden, maar deze keer was er geen onweer bij. De neerslag werd geleidelijk minder naar de middag toe, terwijl er vanuit het zuidwesten opklaringen verschenen en de wind eveneens naar het zuidwesten ruimde. Deze opklaringen lieten voldoende zonneschijn door om de atmosfeer in beroering te brengen en nieuwe buien in het leven te roepen. Toen de fraaie stapelwolken vezelachtige toppen kregen, wisten de weeramateurs onder ons meteen hoe laat het was en de elektrisch geladen bevestiging volgde korte tijd later. Wie er niet genoeg van kreeg, hoefde na dit onweer slechts een half uurtje te wachten voor er een nieuw onweer kwam binnengedenderd. Hier zat ook hagel bij terwijl de spierwitte toppen van de buienwolken zich fraai aftekenden tegen de diepblauwe lucht. De wind ruimde hierbij geleidelijk naar het westen. De zeer gulzige onweersliefhebbers onder ons werden opnieuw op hun wenken bediend want de regenbui die daarop volgde was erg pittig met zeer dikke druppels en ging op het einde over in een nieuw onweer dat met de nodige muzikale begeleiding wegtrok naar het noordoosten. Ondertussen was het reeds avond en kregen we een kortdurende hagelbui op bezoek, deze keer zonder onweer. Daarna wemelde het luchtruim nog steeds van de Cumulonimbus wolken, waartussen zelfs een supercel met duidelijke rotatie pronkte. Deze werd ook nog eens opgefleurd met een fraaie regenboog, maar het onweer trok een eind ten oosten van ons weg zodat de rest van de avond rustig verliep. Het luchtruim vulde zich echter met aambeeldbewolking waarin bij zonsondergang mammatusstructuren te zien waren. Later koelde het flink af terwijl de wind naar het noordwesten draaide en het neerslagtotaal van 10,4 mm kon worden afgelezen. Al dat buiengeweld heeft het kwik overigens niet veel goed gedaan zodat we het met maxima van 16,0 graden moeten doen. In het noorden van Nederland bleef het zelfs de hele dag betrokken bij temperaturen rond 7 graden en een kille noordoostenwind die later zelfs voor plaatselijke smeltende sneeuw zorgde. In Malderen bedroeg de hoogste windsnelheid 25,7 km/h en dat was uit het noord- noordoosten. Opvallend was dat de wind in alle hoeken heeft gezeten en volledig met de wijzers mee is gedraaid.
De minima zijn vanochtend een stuk lager uitgekomen met 7,0 graden, maar de lucht kleurde nu zeer diepblauw waardoor de zon nog krachtiger was dan de voorbije dagen. Maar de wind was nog steeds goed van de partij en voerde continentaal polaire lucht aan die met snelheden tot maarliefst 30,6 km/h uit het noordoosten over het weerstation raasde. Samen met de brandende zon en de lage vochtigheidsgraad zorgde dit voor een zeer sterk uitdrogend effect en de gevoelig frissere maxima van 18,5 graden voelden hierbij extra koud aan. Kort na de middag verschenen er plots Cumuluswolken waardoor de zon af en toe verstek gaf, al bleef het blauw ook dan voortdurend in de meerderheid (3/8 bewolkingsgraad). De stapelwolkjes kregen gezelschap van Cirrostratusbewolking die een scherp begrensde laag in het zuid- zuidwesten vormde, horend bij de onweersgebieden die nu vooral het westen van Frankrijk geselden. De stapelwolken losten tijdens de avond op en er bleef nu enkel Cirrostratus en wat Altocumulus over waarbij laatstgenoemde uit het oosten kwam aanzetten terwijl de sluierwolken naar het oosten toedreven. Het koelde zeer snel af tijdens de avond, maar ook deze keer bleek dit vooral voor het gevoel te zijn daar het omstreeks 22H nog 11 graden was terwijl het aanvoelde alsof het reeds vroor. De lage luchtvochtigheidsgraad en de doorstaande wind zitten hier natuurlijk voor iets tussen, en een extra jasje was dan ook nodig voor het aflezen van het neerslagtotaal van 0,0 mm dat niet nodig was.
De atmosfeer straalde vanochtend een bedrieglijke kalmte uit met zachte ochtendkleuren (en dito minima van 8,4 graden) en Altocumulusveldjes. Er was ook wat Cirrostratusbewolking te zien in het zuidoosten, maar ook dat zag er onschuldig uit. Op de radar doemde echter een imposant onweersgebied op met enorme neerslagsignalen en een voor het ochtendlijke tijdstip indrukwekkende bliksemactiviteit. In Malderen en Brussel zagen we de Cirrostratusbewolking dan ook toenemen wat nog voor de middag gevolgd werd door regen. Deze was erg hevig en in de verte waren regelmatig donderslagen te horen van 'ingebedde' onweerscellen. Niet meteen interessant voor de weersfotografen onder ons, maar de onweerslijn liep verder via Nederland Duitsland in waar laaghangende en middelhoge bewolking ontbrak en het uitzicht op de buien beter was. Ten noordoosten ervan vonden we een tong van warme lucht terug waar temperaturen tot 23 graden en meer werden opgetekend maar wie te ver in die richting kwam, belandde weer in koele zeelucht. De tong was immers erg smal en zorgde voor een heel aparte temperatuursverdeling op de weerkaarten van de Benelux. Malderen lag eveneens in de 'verkeerde' positie en moest het stellen met maxima van 14,7 graden. Het was de hele tijd nagenoeg windstil al zorgden de buien tijdelijk voor valwinden tot 20,9 km/h uit het noordwesten. Tijdens de avond volgde een drogere periode, maar daarna ging het opnieuw fel regenen begeleid door donderslagen in de verte. Het bleef erg zacht bij temperaturen ruim boven tien graden en er werd geleidelijk mist gevormd. Het waterballet bleek uiteindelijk goed te zijn voor een dagtotaal van 13,6 mm.
Tijdens het tweede deel van de nacht bereikte de neerslagzone Malderen en kwam het op sommige momenten inderdaad tot stevige, wolkbreukachtige regenval. De zwaarste regenval was echter van korte duur en we moesten het vooral hebben van de 'naregen' om de half uitgedroogde plantjes hun dorst te laven. Daar waar de lichte of matige regen een stuk langer duurde dan het stortvloedje afgelopen nacht, wist de bewolking het nog veel langer uit te zingen zodat we zowat we een groot deel van de voormiddag met sombere, kille en nevelige omstandigheden te maken kregen. Bewolking die de opwarming afremde, maar tegelijkertijd ook voor hoge minima van 8,7 graden heeft gezorgd terwijl de aanvoer van subtropische lucht de rest deed. Omstreeks 11H was de bewolking dan uitgezongen en klaarde het snel op waarbij we de Stratus zagen overgaan in Stratus fractus. Er verscheen een wat flets aandoende maar toch duidelijk blauwe hemel waarin een paar Stratocumulusveldjes overbleven terwijl er stapelwolkjes werden gevormd. De eerste paar uur na de doorbraak van de zon verliepen kil maar uiteindelijk werd het aangenaam lenteweer bij maxima van 19,2 graden en een noordelijk briesje met snelheden tot 17,7 km/h. De regenzone die ons vanmorgen plaagde vonden we nu boven Nederland terug waar ze tot stilstand kwam en begon op te lossen (frontolyse). Grote delen van dat eveneens door droogte geteisterde land kreeg hierdoor weinig of geen neerslag te zien terwijl we in Malderen royaal bediend waren met die 4,4 mm afgelopen nacht. Tijdens de avond verschenen er in het oosten twee wat grotere stapelwolken. Op zich het vermelden niet waard maar als we op de radar kijken, blijken ze bij een onweersgebied te horen dat onderandere boven de Hoge Venen twee blikseminslagen opleverde. Boven Frankrijk (zuidoosten) waren zelfs tamelijk zware onweershaarden actief al hoeven we hiervoor niet wakker te liggen in Malderen. De avond verliep rustig, droog en nogal kil waarbij we door de nevelige waas en het vocht in de lucht van een knaloranje zonsondergang getuige waren.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.