Gistermiddag in de zon was de branding met hoog water en zeer heldere luchtsoort in een lichtspiegeling verheven, zoals het niet vaak te zien is, (Schiermonnikoogs naaldbossen boven de branding):

Onderweg naar het uiterst ongerepte stukje natuur op de oostpunt van Ameland wierp de voorzienigheid ons dit schouwspel in de schoot, voor u, via mijn camera. De zon brak plotseling door:

Een waar genot voor de enkeling die al op dit onbewoonde landseinde was.

De continu bewegende branding dreef hoog op de horizon; een beeld dat Van Gogh's schilderkunst met gemak kan evenaren.

Weer een kilometer verder op een duintop de noordoostpunt van Ameland overziend:

De 'tsunamibranding-luchtspiegeling' in twee lagen met rechts een bibberende in de steigers staande vuurtoren van Schiermonnikoog:

Eindeloos ronddolen in de ongereptheid van de schepping der natuur.

Ongekende schoonheid die ik nimmer eerder zo heb kunnen treffen.

De zuivere arctische luchtsoort creëert de meest extreme contrasten bij een passerende wolk:

De 'tsunami' - die gelukkig nimmer kwam.

Ameland's 'landsend'. Dank voor uw aandacht en graag hoor en zie ik uw reactie op dit fenomeen. Wie heeft de zee ook ooit zo kunnen aanschouwen? Vriendelijke groet, Theo.
Quote selectie