(Weersverslag Tenerife) De dag begon tamelijk bewolkt al was de lucht boven zee wolkenloos met uitzondering van het tegenoverliggende eiland waar bijna voortdurend een hoed van Cumulusbewolking over hangt. We zoeken het vandaag hogerop, in het nationaal park van de Teide. Zodra we boven 1950 meter zitten zijn we boven de wolken, met adembenemend uitzicht op het wolkendek beneden ons. Op de hoogvlakte zelf is er van wolken niets meer te zien, die zitten namelijk beneden de rand van de hoogvlakte buiten ons zichtveld. Hier en daar zijn sneeuwresten te zien, vooral aan de top van de vulkaan maar door de felle zon is het puimsteen zeer warm en dat was blijkbaar voldoende om een zandhoos te veroorzaken die plots uit het niets achter me ontstond en met luid geraas op een halve meter van me voorbijscheurde, daarbij keien van zo'n 5 cm grootte met zich over de grond meesleurend. De slurf was een kleine tien meter hoog en verdween even plots als hij gekomen was, wat meteen de eerste dichtbij- ervaring met een windhoos in mijn leven betekende. Blijkbaar was dit fenomeen hier niet ongewoon want een uurtje later zie ik enkele honderden meters verderop een nieuwe zandhoos door de puimsteenwoestijn ronddolen. Bij de afdaling komt opnieuw het wolkendek in zicht en eens we hierin verzeild raken zien we de vegetatie snel veranderen van droog struikgewas naar lage naaldbomen, daarna hoge naaldbomen met door mos overdekte takken, dan eucalyptus en vervolgens dadelbomen, bananenbomen, enz. Beneden sluiten we de dag af met dezelfde weerssituatie als deze morgen en de oceaan is opnieuw erg rustig.
Voor de tweede maal in deze meimaand zocht het kwik weer de andere kant van de dertig graden-grens op. Dit ging uiteraard gepaard met veel zon maar de bewolking liet niet op zich wachten zodat we na de middag veel sluierbewolking te zien kregen die steeds dikker werd en in de vroege avond de strijd tegen de zon in haar voordeel beslechtte. Na een paar uur kwamen er wat opklaringen binnendrijven zodat we uiteindelijk nog een glimp van de zon konden opvangen doch samen met de opklaringen kwamen er ook een paar lichte buitjes op de proppen, zij het dat deze weinig aktief waren en slechts een viertal regendruppels op Malderse bodem dropten. Uiteindelijk konden we vandaag temperaturen tussen 13,1 en 30,2 graden optekenen. De wind liet zich goed voelen met maximaal 30,6 km/h uit het zuidwesten.
Over deze tweede dag op Nederlandse bodem valt niet meteen veel te vertellen. We ontwaakten onder een somber grijze wolkenlucht met Allerheiligen trekjes terwijl er lichte regen viel, een situatie die de ganse dag nauwelijks veranderen, zij het dat de neerslag op sommige momenten vrij intens was en op andere momenten wat meer gematigd was. Tijdens de avond kwam er korte tijd wat verandering in dit saaie weersbeeld doordat het eventjes droog werd en er in de verte zelfs een lichtere kleur in het wolkendek viel te ontwaren, maar na een half uurtje "droogte" werd dit enige sprankeltje hoop weer verscheurd toen het weer met matige intensiteit is gaan verder regenen onder een zich samenpakkende, duistere wolkenmassa. Te Malderen was het eveneens een herfstachtige bedoening: de temperaturen haalden slechts 8,6 tot 15,4 graden terwijl er een zuidwestelijke bries stond met snelheden tot 38,6 km/h. Er viel in totaal 7,8 mm regen.
Erg fraai kunnen we het vanochtend zeker niet noemen onder een vormeloos grijs wolkendek. Het was goed voor superzachte minima van 15,7 graden maar daarmee was alles al gezegd. Naarmate de dag vorderde, kleurde het wolkendek afwisselend lichtgrijs, donkergrijs of ergens daar tussenin en dit bij een zeer zwak noordoostelijk briesje (12,1 km/h max) en een langzaam richting 19,6 graden stijgende temperatuur. Zo rond 20H 's avonds werd het plots véél intessanter toen de Stratustroep eensklaps werd opgeruimd door een onweerscomplex dat vanuit het zuidoosten naderde en foor dreigende wolkenluchten zorgden. Er waren een paar donders hoorbaar en één bliksem kort na zonsondergang terwijl er reeds een periode met flinke regenval plaatsvond. Volgens de radar wemelt het van de buien in de aanvoerrichting van Malderen dus het neerslagtotaal van vandaag kan nog niet worden weergegeven. De komende uren lijkt er aan electriciteit geen gebrek te zullen zijn, maar een plotse wijziging van de situatie (zowel positief als negatief) is altijd mogelijk, zeker in Malderen...
Het begin van deze dag krijgt al meteen een herfstachtig tintje mee in de vorm van een gezapige regen die voortdurend uit een betrokken hemel naar beneden kwam. Dit geschiedde bij temperaturen die naar 14,3 graden waren gedaald. De regen is afkomstig van een warmtefront dat zich van oost naar west verplaatste over ons land: een vrij ongebruikelijke situatie maar wel de voorbode van een op handen zijnd warmer weertype. Na een paar uurtjes druppels tellen werd het vanuit het oosten inderdaad droger maar de wolken lieten niet met zich sollen en hielden ons tot een heel eind in de namiddag in hun greep. Uiteindelijk kwamen er dan toch nog wat opklaringen langsgedreven die een met fraaie Altocumuluswolkjes bedekte hemel onthulden, waarin een twijfelend zonnetje tevoorschijn kwam gekropen en het kwik deed stijgen naar 23,0 graden. Het overvloedige vocht in de atmosfeer en op de grond in combinatie met de bijna windstille omstandigheden deden echter Stratusvelden ontstaan die soms erg verraderlijk waren en uit het niets kwamen opzetten, ons achterlatend in een somber en grijs weertype. Laatstgenoemde wolkentype ging na een poosje over in Stratocumulus castellanus als aanwijzing dat de lucht onstabiel werd, en dit in combinatie met Altostratusbewolking die hogerop kwam binnengedreven. Wie iets wilde meepikken van de bijhorende onweersbuien kon echter maar beter niet in Malderen verblijven want een eerste buiencomplex trok langs het uiterste westen van het land voorbij terwijl later op de avond het oosten door een nieuwe reeks buien werd aangedaan. Wel vielen er soms wat verdwaalde druppels die erg dik waren maar veel veranderde dit niet aan het neerslagtotaal dat ondertussen was opgelopen tot 2,0 mm. De convectieve bewolking zorgde niettemin voor leuke maar soms dreigende uitzichten. De dag die voorts werd gekenmerkt door een naar noordoost draaiende stroming met snelheden tot 27,4 km/h loopt in rustige en erg zachte omstandigheden ten einde.
Kort na de supercel die afgelopen nacht langstrok, kregen we inderdaad bezoek van de squall waarvan de passage een stuk rustiger leek te verlopen. Hoewel rustig misschien veel gezegd is door de nabije inslagen die het weerstation lieten trillen en beven op haar grondvesten. Op het eerste zicht leek er geen hagel tussen te zitten en waren er ook geen felle rukwinden meer. Nadat we het hele zootje over ons heen hadden gekregen, bleef het nog narommelen tot het weer licht werd. We konden vervolgens toezien hoe het onweer als een donkere lucht naar het noorden wegtrok, en in het zuiden terug een veelbelovende heldere hemel te zien was. De lucht was echter vochtig en er werd plots Stratus en Stratocumulusbewolking gevormd die alles weer netjes toestopte. Nadien kwamen we dan onder de invloed van de buien vlakbij het eigenlijke koufront, welke de definitieve genadestoot zal geven aan het zomeropstootje. Het koelde weer af zodat de maxima van 18,6 graden reeds in de voormiddag werden opgetekend, en we keken aan tegen een herfstachtige hemel waaruit met regelmaat nog pittige buien vielen. Kort na de middag werd het droger, maar al snel bereikten de koufrontregens ons en werden we weer in nattigheid ondergedompeld. De naar het west- noordwesten draaiende wind zorgde dan weer voor de nodige aanvulling met haar snelheden tot 45,1 km/h. In de late namiddag kwamen er terug opklaringen tevoorschijn en zagen we het duidelijk begrensde koufront met dikke Stratocumuluslagen wegtrekken naar het oosten. Wat 's avonds nog resten waren heel onschuldig ogende Stratocumulus translucidus veldjes die in de diepblauwe lucht voorbijdreven. Het koelde af naar 9,2 graden en we eindigden het etmaal met een neerslagtotaal van 1,6 mm.
Het voelde vanochtend erg fris aan ondanks de relatief zachte temperaturen die rond 10 graden schommelden. Dankzij de bewolking werd een veel sterkere afkoeling vermeden, want in Nederland is het op sommige plaatsen tot nachtvorst gekomen bij grasminima van -2 graden en lager. De zon deed het vervolgens snel weer opwarmen, maar dan wel in onze dromen want de bewolking nam verder toe zodat we haar niet te zien kregen. De lucht kleurde onheilspellend donker in het zuiden en vanuit die richting ging het flink regenen, wat gepaard ging met een sterke afkoeling. De minima werden hierdoor op veel plaatsen rond de middag bereikt, en in Malderen bedroegen deze 8,6 graden. Toen kwamen we ten zuiden van de regenzone terecht, in de onstabiele buienlucht die gisteren voor onweer zorgde in het noorden van Frankrijk. Doordat de lucht nog steeds volgesmeerd was met bewolking (Stratus fractus, Altostratus, Cumulus, Nimbostratus) was er echter weinig 'voeding' voor eventuele onweersbuien. De lage temperaturen die niet boven 13,0 graden uitkwamen waren hier al evenmin bevorderlijk voor, maar de nabijheid van warmere luchtmassa's kon alsnog een paar onweersbuien triggeren. Deze konden tot net ten zuiden en oosten van Brussel doorstoten, terwijl er elders nog regenbuien vielen die op sommige momenten erg pittig waren. Ze lieten zich voortdrijven op een noordoostelijkbriesje tot 22,5 km/h en waren goed voor een vrij indrukwekkend neerslagtotaal van 12,6 mm. Op het einde van de namiddag brak er een drogere periode aan, maar veel meer dan een waterzonnetje kregen we niet te zien in de zwaarbewolkte hemel. De opklaringen kwamen pas tegen zonsondergang met mondjesmaat binnengedreven, waarbij de bewolking overging in Stratocumulus, Stratus fractus, Altostratus en Cirrostratus. De rest van de avond verliep onder halfbewolkte omstandigheden terwijl het vrij koel aanvoelde bij temperaturen rond 11 graden.
Uitgestrekte Altocumulus en Stratocumulusvelden zorgden voor een sterk contrast met het vrijwel wolkeloze gisteren, maar zoals verwacht viel er vrijwel geen neerslag uit het koufront. Na een tijdje ging de bewolking over in erg chaotische Stratus fractus die vervolgens werd afgewisseld met Stratocumulusvelden en Cumuluswolken. Hierbij stak een bijzonder krachtige west-zuidwestenwind op die met haar snelheden tot 45,1 km/h voor de nodige hinder en schade zorgde, niet in het minst bij de bluswerken aan de heidebrand in het noorden van het land. De stapelwolken groeiden uit to buien, maar naar goede gewoonte trokken deze bijna allemaal Nederland in terwijl een groot deel van België waaronder Malderen stof bleef happen. De wind zorgde voor lage gevoelstemperaturen en ook de maxima waren een stuk lager dan gisteren met niet meer dan 18,8 graden. Tijdens de avond zorgde de nadering van een hoogtetrog voor extra onstabiliteit en dit resulteerde in fraaie wolkenlandschappen die zich tegen de diepblauwe lucht aftekenden en veel weg hadden van een typische voorjaarsbuiensituatie. Eén van de buien raakte zelfs tot in Malderen, maar de neerslag was net niet meetbaar ondanks de korte maar krachtige slagregens die op het einde van de bui optraden. Daarna kwamen we onder uitgestrekte Stratocumulusvelden terecht waarbij de bewolking toenam tot 7/8 terwijl de wind tijdelijk weer flink aanwakkerde. Het bleef echter droog tot het einde van het etmaal. Volgens de radarbeelden is er voor komende nacht nog wat hoop op verse neerslag aangezien de troglijn zelf nog over het land moet trekken terwijl daar volgens de radar een reeks flinke buien op zit. Of we daar effectief eentje van zullen meepikken blijft echter nog maar de vraag. Door het binnenstromen van steeds koelere lucht werden de dagminima van vanochtend (11,7 graden) net niet scherpgesteld. Het neerslagtotaal bleef steken op 0,0 mm terwijl het vocht van de korte regenbui bij zonsondergang reeds lang weer verdampt was.
Het was nog steeds helder bij minima van 12,8 graden en zeer diepblauwe luchten. De zon gaf veel warmte maar in de loop van de voormiddag kwam de atmosfeer steeds meer in beweging waardoor er een krachtige wind opstak. Deze haalde snelheden tot 29,0 km/h uit het oosten. De aangevoerde lucht was zeer droog en wie door zweet of een zwempartij nat was zou snel geweten hebben dat de dauwpunten amper vijf tot tien graden bedroegen. Zodra dat zweet en ander vocht verdampt was, voelde het vooral uit de wind heet aan bij maxima van 27,3 graden. Naar de avond toe dreef er Cirrusbewolking binnen die vooral in het oosten talrijk aanwezig was. Deze bewolking bleef niettemin zonder gevolgen en het was dus de moeite niet om naar de pluviometer te lopen en er 0,0 mm uit te gieten. De nijdige wind ging naar zonsondergang toe liggen waardoor het tijdens de avonduurtjes nog steeds heerlijk toeven was in de buitenlucht.
De neerslag is rond middernacht een flink stuk intenser geworden, en het vochtige goedje kwam al snel met bakken naar beneden. Door de bewolking bleef het tamelijk zacht bij minima van 7,8 graden. De neerslag hield enkele uren aan en tijdens de vroege voormiddag regende het nog lichtjes na met vooral motregen. Daarna volgde een bewolkte maar droge periode, en werd de bewolking langzaam maar zeker dunner vanuit het noorden (Altostratus, Cirrostratus en Altocumulus). Het oogde tijdelijk onstabiel toen er een veld met mooi gevormde Stratocumulus castellanus wolken voorbijdreef maar het bleef zonder gevolgen. Tegen de middag kwam de zon er door en werd het ondanks de bijzonder pessimistische weersvoorspellingen voor deze dag nog een tamelijk vriendelijk weertype. Om de afgang van die weersvoorspellingen niet al te groot te maken, werd er wel voor een stevige bries tot 33,8 km/h uit het noordwesten gezorgd die alles behalve aangenaam was. Vooral in de schaduw of onder een wolk voelde het nog snijdend koud aan bij temperaturen die nog laag bleven met maximaal 16,1 graden. Net als gisteren was er op het einde van de namiddag weer een periode waarin de bewolking tijdelijk dikker werd om dan weer plaats te maken voor opklaringen. Er bleef wel een waas van Cirrostratus en wat Altocumulusbanken over, en deze bewolking bleef voor de rest van de avond hangen. We sloten af met een stevig neerslagtotaal van 5,2 mm dat vooral aan de nachtelijke stortvloed te danken was.
----
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.