Terwijl de noordelijke helft van het luchtruim nog redelijk wat opklaringen vertoonde, was het zuiden bedekt met een kluwen van Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus castellanus. Niet meteen een gunstig voorteken voor degenen die uit waren op een droge en zonnige dag, maar al bij al viel het nog tegen voor de onweers- en regenliefhebber want de regen en buien schoven netjes onder ons door alsof ze door een onzichtbare barrière werden tegengehouden. De barrière had echter veel weg van een door Windows gestuurde firewall want kort na de middag ontwikkelde zich plots een buienlijntje in het noorden van het land dat te Malderen zelfs voor flink wat onweer zorgde toen deze met een zuidoostelijke stroming langzaam meedreef. Het onweer was vooral electrisch erg aktief, op gebied van neerslag leek het nog erg mee te vallen met een neerslagtotaal van 1,2 mm met een piekintensiteit die ook al niet meer dan een dikke 10 mm/h bereikte. De rust keerde pas na een kleine drie kwartier weer en er volgde een mengelmoes van wolken en opklaringen terwijl het voor de rest van de dag droog bleef. Ondanks het gedonder was het erg rustig met slechts 16,1 km/h als maximale windsnelheid uit het noordwesten (hierbij dient wel opgemerkt te worden dat de stroming steeds meer zuidoostelijk tot oostelijk werd in de loop van de dag). Met temperaturen tussen 10,6 en 21,7 graden keerde het zomergevoel vandaag weer terug en daar zaten die onweders ook wel voor iets tussen, zeker voor degenen die thuis waren en het uit eerste hand konden waarnemen, wat hier helaas niet het geval was...
Opnieuw ging deze dag in troosteloze omstandigheden van start waarbij het luchtruim urenlang bedekt bleef met laaghangende Stratusbewolking voordat we de zon te zien kregen. Het was niet echt koud met minima van 12,6 graden, maar het warmde slechts langzaam op door de aanwezige bewolking. Rond de middag leek de bewolking wat uit te dunnen en kregen we een waterig zonnetje te zien, maar dit werd al snel afgestraft toen er vanuit het zuiden dikkere wolkenmassa's kwamen opzetten die tevens wat lichte motregen aan boord hadden. Vervolgens kwam er dan toch nog een overtuigende doorbraak van de zon toen er steeds breder wordende opklaringen kwamen binnengedreven. De bewolking bestond voornamelijk uit Stratocumulus en Stratus fractus terwijl de lucht erg nevelig bleef. Het duurde hierna nog een tijdje voordat de koelte werd verdreven, maar uiteindelijk haalden we toch nog maxima van 23,8 graden terwijl de wind aanwakkerde tot 25,7 km/h uit het noord- noordwesten. Naar de avond toe werd de aangevoerde lucht nogal broeierig en plakkerig terwijl enkele buitjes hun kans schoon zagen om zich boven Belgisch grondgebied te ontwikkelen. Hoewel deze wat licht onweer aan boord hadden, verzwakten ze snel toen ze Malderen in het vizier kregen, en bleef er opnieuw niet meer dan een paar verdwaalde regendruppels over. De bewolking werd hierbij wel vrij chaotisch en bestond uit een mengelmoes van Cumulus fractus, Cirrus densus, Stratocumulus castellanus en Altocumulus aan een nog steeds erg nevelachtig aandoende hemel. Alle verdwaalde regen- en motregendruppels ten spijt bleef het neerslagtotaal vandaag beperkt tot 0,0 mm. Nieuwe opklaringen verschenen al snel in het zuiden, en hiermee gingen we ook de nacht in.
Tijdens de ochtend maakte de atmosfeer in het noordoosten van Nebraska een onstabiele indruk door toedoen van Stratocumulus castellanus, Altostratus en valstrepen in het noorden. Voor stevig onweer was al deze wolkentroep echter niet ideaal, en zijn we in zuidwestelijke richting gereden om de opklaringen op te zoeken. Dit bracht ons weer in Kansas waar ondertussen stapelwolkjes waren onstaan die zich langs een band van Stratocumulus castellanus in de blauwe lucht vormden. Eentje ervan ontwikkelde zich razendsnel tot een onweersbui met flink wat regen, maar deze zakte al even snel in elkaar om vervolgens plaats te maken voor een nieuw onweer. Deze keer was het gemeend en kwam er een 'classic supercel' tot ontwikkeling met een wallcloud eronder. Ondanks het dreigende uiterlijk kon deze zich echter niet goed organiseren en was er ook geen duidelijke rotatie zichtbaar. De supercel liet het uiteindelijk weer afweten, maar de bliksemactiviteit was vooral na zonsondergang enorm toen zich langs de horizon een hele reeks nieuwe onweersbuien ontwikkelde. Alsof er onbekende krachten in het spel waren verdween de bliksemactiviteit echter als bij toverslag, en werd het weer rustig. De bewolking bestond nu vooral uit Cumulus Congestus en Stratocumulus castellanus waarin af en toe nog een bliksemflits te zien was. Ondertussen arriveerden we in Hayes County (zuidwesten van Nebraska) waar we de rest van de nacht doorbrachten in rustige omstandigheden.
De opklaringen hebben zowat de ganse nacht standgehouden, maar door de vochtige lucht werd het niet kouder dan 9,8 graden. Toen de zon even later opkwam, werd het luchtruim plots weer dichtgeritst en zaten we terug onder ons vertrouwde Stratuswolkendek. Hierin was later op de voormiddag wat neiging tot opklaren te zien, maar daarna ging het definitief de verkeerde kant op en bleven we voor de rest van de dag tegen grijze wolkenmassa's aankijken. Deze waren afkomstig van een regenzone die vanuit het zuidwesten onze richting uitkwam, maar uiteindelijk werd wandelen gestuurd door een hogedrukgebiedje zodat we enkel de bewolking meekregen. Hier leek af en toe een verdwaalde motregendruppel uit te vallen, maar deze neerslag was uiteraard niet meetbaar. De bewolking oogde later nogal onstabiel doordat er meer Stratus fractus bewolking tussenkwam die leek over te gaan in erg donkere stapelwolken. Zonder zon hoefden we geen hogere maxima dan 17,8 graden te verwachten, maar door de erg zwakke westenwind die slechts eventjes aanwakkerde tot 12,9 km/h voelde het niet koud aan. De late namiddag en avond verliepen in nagenoeg windstille maar nog steeds betrokken omstandigheden terwijl de radarbeelden toonden hoe de regenzone net ten zuiden van ons tegen een onzichtbare muur leek aan te lopen. Het dagtotaal bleef dan ook steken op 0,0 mm.
Zoals verwacht is het vanochtend inderdaad tot grondvorst gekomen, en vooral het noorden van het land ontwaakte in een winterse setting bij grastemperaturen tot -1,9 graden. In Malderen werd in thermometerhut 5,7 graden gemeten terwijl de afkoeling en het vocht voor een fraaie zonsopgang met nevelslierten zorgde. Daarna werden we weer van het winterseizoen naar het zomerseizoen geslingerd en ging het kwik al snel de hoogte in onder een heldere hemel. Hierin werden naar de middag toe typische mooiweerswolkjes (Cumulus) gevormd terwijl er in het zuidoosten nog een paar sluierwolkjes hingen van het wegtrekkende koufront. Er stak een zacht briesje tot 25,7 km/h uit het noord- noordoosten op en het kwik bereikte terug een aangenaam niveau bij maxima van 21,9 graden. Tijdens de namiddag dreef er veel Cirrusbewolking binnen terwijl de Cumuluswolkjes naar de avond toe weer oplosten. De avond verliep dan weer erg kil bij snel dalende temperaturen al lijkt er geen grondvorst meer in te zitten dankzij de invloedsperikelen van een naderend warmtefront. Voor zover het nog de moeite was om het te noteren, bedroeg het neerslagtotaal 0,0 mm.
We begonnen de dag zoals we ze gisteren waren geëindigd, met veel laaghangende bewolking waaruit af en toe motregen viel. Het was niet koud bij minima van 13,4 graden maar het herftgevoel was op deze eerste dag van de meteorologische zomer nadrukkelijk aanwezig. In de loop van de voormiddag kwam het tijdelijk weer tot regen wat de pluviometers aanvulde tot 0,8 mm. Tegen de middag werd het terug droger en rustiger en kwamen er een aantal spaarzame opklaringen door terwijl de bewolking nu bestond uit 7/8 Stratocumulus met enkele Cumuli eronder. Het was een stuk frisser dan we gewend zijn met maxima van 22,0 graden en de wind voelde frisjes aan met haar snelheden tot 20,9 km/h uit het noorden. Tegen de avond veranderde er weinig en vas er nog steeds veel Stratocumulus en Cumulusbewolking waaronder we even later de dag konden afsluiten.
Het was grijs en kil vanmorgen bij minima van 9,1 graden, maar ondanks de erg pessimistische weersvoorspellingen klaarde het in de loop van de voormiddag op en kregen we een periode met erg aangenaam lenteweer voorgeschoteld. De bewolking ging over van Stratus naar Stratus fractus en deze laatste had na de middag erg veel weg van Cumulus humilis wolkjes die het luchtruim voor 2/8 bedekten. Het warmde op tot 17,4 graden maar er stond nog steeds een koude noorwestenwind die de gevoelstemperaturen onder de tien graden joeg met haar snelheden tot 29,0 km/h. Er volgde een kille en zwaarbewolkte avond waarbij het wolkendek meestal gesloten was maar toe af en toe nog ruimte liet voor een minuscule opklaring. De wolken dreven met een erg grote snelheid vooruit in zuidelijke richting. Neerslag heeft het wolkendek niet voortgebracht zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.