Opnieuw was er aan laaghangende Stratus en Stratocumulusvelden geen gebrek vanochtend, maar gelukkig is het de zon weer tebinnen geschoten dat het eigenlijk zomer is en besloot ze de grijze smurrie weer netjes op te ruimen. Het gevolg was een niet onaardige voormiddag waarbij brede opklaringen en snel oplopende temperaturen weer voor een aangename sfeer zorgden (behalve dan voor degenen die dit weekend thuis waren en nu weer aan het werk moeten). Tegen de middag legden de weergoden geleidelijk de nadruk op stapelbewolking die zich geleidelijk over het luchtruim uitbreidde. De lucht werd hierdoor steeds onstabieler waardoor we weer moesten rekening houden met mogelijk gedonder. In het oosten van het land waren reeds vroeg in de ochtend onweders aktief, en deze konden samen met de opklaringen en de warme lucht (die op haar beurt temperaturen van 15,8 tot 27,3 graden opleverde), een eindje verder in westelijke richting doorstoten. Tot in Malderen geraken was echter net iets te moeilijk voor deze buien waardoor we het moesten stellen met flinke stapelwolken en gedurende korte tijd een donkere lucht in het zuidoosten, waar met heel veel verbeeldingskracht misschien een donder uit herkenbaar was. De bewolking trok zich na een tijdje terug en de warmte bleef hangen. Dankzij de goed voelbare noordelijke wind met haar snelheden tot 19,3 km/h was deze echter best te verdragen. Tijdens dit alles is er echter vanuit het noordwesten stiekem een laag Stratus en Stratocumulusbewolking dichterbij geslopen en deze zorgde aan het begin van de avond voor een ware verrassingsaanval waarbij de zon en bijhorende blauwe lucht in een mum van tijd werden weggevaagd. Het kwik deed hierbij een flinke stap achteruit terwijl de rest van de avond in erg sombere omstandigheden verliep. Ondanks de bewolking bleef het echter droog en konden we vandaag aldus een neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen.
Tijdens de vroege ochtend was de Malderse hemel bedekt met een fraai samenspel van Stratocumulus castellanus en Stratocumulus stratiformis, en dit bij temperaturen die zich ophielden bij 12,0 graden. Overdag werd de atmosfeer door elkaar gewoeld door de dagelijkse gang en bijhorende thermiek, zodat er een erg chaotische mengelmoes van Stratus fractus, Cumulus en Stratocumulus ontstond, maar om buien te triggeren was de atmosfeer duidelijk nog te stabiel. De bewolking leek kort voor de middag een hoogtepunt te bereiken waarbij het bijna volledig betrokken werd maar vervolgens brak het wolkendek weer open en konden we genieten van breder wordende opklaringen en nog een aardige portie zon. Het hoogtepunt van de temperatuur was dan weer wat minder, al deed 21,1 graden nog steeds zomers aan. De wind verkoos nu noordwestelijke richtingen om hieruit met snelheden tot 27,4 km/h over het weerstation te strijken, terwijl de resterende bewolking tot 's avonds ongeveer gelijk bleef. Naar zonsondergang toe nam de bewolking uiteindelijk verder af en maakte plaats voor Cirrusbewolking die geleidelijk kwam binnengedreven vanuit het noordwesten. Wie zich verheugde op een heldere nacht, had het echter grondig mis want vanuit dat zelfde noordwesten kwam een half uurtje na zonsondergang plots een gesloten laag van Stratus en Stratocumulusbewolking opzetten die meteen korte metten maakte met het lichtbewolkte tot heldere weertype. De rest van de avond verliep dan ook grijs en somber, al bleef het wel droog tot na middernacht zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm niet meer verder werd aangevuld.
Vanochtend ging het opnieuw de herfsttoer op toen het landschap achter grijze mistsluiers schuilging. Toen het daarna ook nog eens begon te regenen en motregen, was het herfstplaatje helemaal compleet. Onder de in Nimbostratus overgaande bewolking ontwikkelden zich echter stapelwolkjes en de eerstgenoemde ging geleidelijk weer over in Altostratus en Cirrostratus om vervolgens plaats te maken voor mooie opklaringen. De stapelwolkjes zagen zo hun kans schoon om uit te groeien tot een aantal pittige buien die in het westen van Colorado rondspookten. Kennelijk zat hier een behoorlijke vracht hagel bij want op sommige plaatsen was de omgeving met een centimetersdikke laag bolletjes bedekt en zag het er ronduit winters uit. De hagel was klein en zacht, maar dat zou later snel veranderen want de buien gingen na een paar uur over in sterk roterende supercells met erg veel organisatie. Onder de wolken was een sterke updraft te zien die resulteerde in indrukwekkende wallclouds die later ook nog eens gingen kolken als een woeste bergrivier. Bij het achtervolgen van deze meesterwerken der natuur werden we af en toe bekogeld met 3 centimeter grote hagelstenen die echter een opvallend zachte structuur hadden. De wallclouds waren ondertussen weer gaan roteren en zorgden ervoor dat in een vlakbijgelegen dorpje de sirenes van het tornado alarm afgingen. Een blikseminslag deed vervolgens de stroom in het volledige dorp uitvallen en toen het korte tijd later fel ging hagelen met tot 4 centimeter grote stenen, was de chaos helemaal compleet. Bij een tweede achtervolging van de bui werden we opnieuw bekogeld met hagelstenen die nu tot 5 centimeter groot werden en het rijden danig bemoeilijkten toen de weg ermee bedekt raakte. Als toemaatje kregen we na zonsondergang een indrukwekkende bliksemshow te zien met talloze ontladingen per seconde. Ze hielden na een tijdje weer op maar maakten plaats voor verdachte bliksemflitsen aan de andere kant van het luchtruim. Deze bleken al snel van een tweede onweer te komen dat ons later op de avond in het hotel te Limon (Colorado) overviel met zeer hoge bliksemactiviteit, flink wat regen en nog een weinig lichte hagel. In deze woelige omstandigheden liep het etmaal even later ten einde.
We begonnen de dag in grijze maar erg zachte (14,1 graden) omstandigheden waarbij af en toe wat lichte motregen leek te vallen. De uitbundige noordenwind maakte het erg guur met haar snelheden tot 40,2 km/h. Grote neerslaghoeveelheden bleven echter uit, en toen er vanuit het zuidwesten opklaringen binnendreven bleef ook de motregen uit. De bewolking ging nu over in Cumulus terwijl we ruimschoots van de zon konden genieten bij temperaturen die naar 22,8 graden konden stijgen. De wind zwakte hierbij geleidelijk af waardoor de terugkeer van het zomerweer extra in de verf werd gezet. Het vriendelijke weertype was echter niet voor iederen weggelegd want in Nederland kreeg men af te rekenen met uitgestrekte wolkenvelden die verbonden waren met een regenzone die zich net buiten de kust bevond. De stapelwolken verdwenen 's avonds weer in Malderen, maar in het westen was tijdelijk nog Stratocumulusbewolking te zien van de golvende regenzone die geleidelijk weer naar het noordwesten werd geduwd. De brede opklaringen deden het 's avonds flink afkoelen waardoor het na zonsondergang erg kil aanvoelde. Het neerslagtotaal bleef ondanks de motregen vanochtend steken op 0,0 mm.
Ondanks de snelle afkoeling gisterenavond is het vanochtend niet kouder dan 7,6 graden geworden. Daar zat de bewolking natuurlijk voor iets tussen en deze liet ook nog eens een flinke bak neerslag los. We waren immers in de linkeruitgang van een jetstreak terechtgekomen die alles erg onstabiel maakte en al vroeg op de ochtend een buienlijn over ons stuurde. De jet schoof daarna echter teveel naar het noorden waardoor het weer stabieler werd en de buiigheid eruitging. Het neerslagtotaal was dan ook reeds bereikt met 6,8 mm. Wat we daarna te zien kregen waren vooral stapelwolken die in het zuidwesten kleiner waren dan in het noordoosten en veel uitspreidden tot Stratocumulus. De zon moesten we hierdoor geregeld prijsgeven al konden we vooral in het tweede deel van de namiddag nog genieten van haar verwarmende stralen die het kwik op 18,9 graden brachten. Tussendoor stond er een koude westenwind die de polaire lucht met snelheden tot 25,7 km/h over het weerstation joeg. Tijdens de avond ging deze liggen, maar vanuit het westen werd de lucht opnieuw onstabieler waardoor we uitzicht kregen op fraaie stapelwolken waar al snel ook valstrepen onder verschenen. Deze trokken net ten zuiden van alderen voorbij waarop we eventjes een fraaie regenboog te zien kregen. We sloten af in lichtbewolkte omstandigheden met een snelle avondlijke afkoeling
De omgeving lag er vanochtend druipnat bij en er viel van tijd tot tijd lichte tot matige regen uit een afwisseling van Stratocumulus en Altostratus waar later ook wat Stratus fractus onder te zien was. Deze mengelmoes hield de warmte 's nachts vast maar zwoel konden we het zeker niet noemen bij minima van 13,7 graden. Tijdens de voormiddag ontstonden er opklaringen en na verloop van tijd werden er stapelwolken gevormd die flink uitgroeiden en voor een aantal flinke buien gingen zorgen. In Malderen vulde dit het neerslagtotaal aan tot 6,8 mm, en in de late namiddag keerde de rust langzaam weer. Toen kregen we een afwisseling van Stratocumulusvelden en opklaringen te zien die in het zachte licht voor een sfeervol plaatje zorgden. De temperaturen scheerden ook vandaag geen hoge toppen met 19,4 graden als maximum, maar de wind was eerder aan de zwakke kant met enkele uitschieters tot 25,7 km/h uit zuid- zuidwestelijke richting. We sloten af in droge, rustige maar enigszins nevelige omstandigheden.
-----
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.